omg...грозен сон имав....
сите мои(тато, мама и брат ми) умреле...не знам од шо...јас кога влегов дома се беше црно, гарнитури, ѕидови...и на троседот имаше некое ливче, не ми текнува што пишеше само беше нешо како in memoriam.памтам дека плачев многу, цело време, и после излегов до надвор плачејќи и се разбудив
а вториот сон....се префрлив да учам во друго школо, во друг град и ме пуштија во интернатот. Ама повеќе згради е интернатот и не можам да се снајдам. Многу време лутав низ зградите...ја барав соба бр11. и влегов во главната зграда, најголемата и видов на табла соби од 10 до 20. се израдував, во главната зграда ќе сум, кај што се запишував за на школо и почнав да ја барам собата, ама никако да ја најдам. Прашав таму еден професор и ми кажа соба бр11 не е тука, јас ќе те однесам. и ме носи накај друга зграда и по патот ми вика ти тука нема да издржиш, бродот(како во луна парк брод шо се ниша имало, ама јас не го видов) е до тебе и многу гужва е тука. кога ме однесе пред зградата..лудница! сите беа македонски муслимани-торбеши, и не се знаеше кој што прави, се тепаа, кршеа.ми стана страв... имаше огромен кош, ама го соборија и почнаа да го влечкаат накај оградата. обична ограда беше, жичена, а после неа огромен простор, ко бескрајна ливада, само не толку зелена туку обично, ко на есен, каде се гледа земја, каде трева....
овие сонови ги сонив вторник спрема четврток...ако значи нешто....