Јас се извинувам вака што ви упаѓам тука, но морам да кажам нешто (не ме мразете, аман!).
Кога двајца преку нет ќе се запознаат, нормално е да им е интересно, почнуваат да се запознаваат: од кај си, колку години имаш, како се викаш, бла бла. Времето на интернет кое го поминуваат, им помага да станат зависни еден од друг, да им фали муабет кога не маваат на тастатурата. Никогаш (баш никогаш) ни еден од двајцата нема да ги каже своите негативни страни, па личноста од другата страна на "жицата" ќе си направи одредена слика за другиот, ќе го идеализира. Некои се "заљубуваат", сигурни се во своите чувства, мислат дека ќе го видат светот заедно, очекуваат првата средба да им биде интересна, да се изгушкаат, да си кажат се што имаат. Ок, ќе се видат, но ретко кога средбата е онаква каква што ја посакувале и замислувале. Залетаност би го нарекла тоа.
Човек не можеш добро да го запознаеш ако не го запознаваш додека седи до тебе, додека те гледа во очи и ти кажува што мисли, додека не видиш искрена (неискривена) насмевка. Говорот на телото многу кажува, а како тоа ќе го видиш зад монитор? И друга работа! Прочитаното и чуеното има разлика огромна. Кога зборува пред тебе, според тонот на гласот можеш да оцениш како гледа на одредена ситуација, а ако го напише истото - можеш многу погрешно да го протолкуваш.
Двајца кои врската ја продолжуваат преку нет, кога ќе дојде до конфликт меѓу нив, тешко дека добро би се разбрале со букви. Извинете (не ме тепајте), ама јас не верувам во врска која би успеала преку нет. Никогаш добро не можеш да го знаеш некој кој е постојано до тебе, а камоли некој кој го имаш само преку букви. Таквите врски многу брзо завршуваат, без разлика што има случаи што дошле до брак (ретки се тие).