Омилени стихови и поеми од странски писатели


Southern comfort, southern sun
Член од
27 декември 2005
Поени од реакции
Има една ваква за македонските автори еве и за странските.

Артур Рембо-Моето Боемство

Во џебојте со раце изѕемнати и свити,
Наметката излитена е идеалот мој,-
Се скитав Музо јас, ко верен вазал твој,
Под сводот вон со многу мечти скрити.

Со пантолоните парталави и гнасни,
Змечтаен, по патот ронев рими сал,
Ми беше крчма ѕвездениот воал,
Ѕвездите мои трепетливи и јасни.

Слушајќи покрај патот долго седев,
А примракот септемвриски со поглед што го следев,
Ме росеше по челото ко божем вино силно.

И како струни звучни в тивка вечер
На мојте чевли врвките ги влечев,
Стискајќи ги до срцето со милност.

Антун Густав Матош-Утеха на косата

Те гледав јас сношти. На сон. Тажна. Мртва.
Во одаа кобна, в идила од цвеќа,
ставена на одар, крај трепетна свеќа,
готов да ти дадам и живот за жртва.

Не проплакав. Само замелушен траев
в одаата кобна, полна смрт, и ѕемнев
в сомневање дека твојте очи темни
се јасни и дека во нив живот сјае.

Туку, се е мртво: очи, раце, глас.
Се што в слепа уплав и од мака дива
да оживеам сакав в нема очај јас.

Во одаа кобна сум и бол ме толчи,
сал косата твоја уште беше жива,
па рече: Во смртта се сонува. Молчи!


Сковинистратор / I'm Batman
Член од
25 јануари 2007
Поени од реакции
[SIZE=+1]"If" - Радјард Киплинг


If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you
But make allowance for their doubting too,
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:

If you can dream--and not make dreams your master,
If you can think--and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:

If you can make one heap of all your winnings
And risk it all on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breath a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"

If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with kings--nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you;
If all men count with you, but none too much,
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,

And--which is more--you'll be a Man, my son!

"Invictus" - Вилијам Ернест Хенли

Out of the night that covers me,
Black as the Pit from pole to pole,
I thank whatever Gods may be
For my unconquerable soul.

In the fell clutch of Circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of Chance
My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears
Looms but the Horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds, and shall find me, unafraid.

It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll,
I am the master of my fate:
I am the captain of my soul.


Модератор! ок?
Член од
21 август 2006
Поени од реакции
Толкувам некои работи - Пабло Неруда

И едно утро пламна се,
и едно утро-пламења
избувнаа од земјата
голтајќи суштества,
- и оттогаш оган
и барут
и оттогаш крв.

Разбојници со авиони и со вранци
разбојници со прстење и војвотки,
разбојници со благословот на црните калуѓери
доаѓаа од небото да убиваат деца
и низ улиците детската крв
течеше едноставно како детска крв.

Чакали што и чакали би отфрлиле
камења што и трнот сув
би ги исплукал ако загризал,
змии што би мразеле змии.

Пред вас ја видов крвта на
Шпанија како се крева,
да ве задуши
со бран на гордост и со ножеви.

гледајте ја мојата мртва куќа
и Шпанија урната:
но од секоја рана на Шпанија
избива Шпанија,
од секое мртво дете избива пушка со очи,
од секој злостор куршум се раѓа
што еден ден ќе ви го открие
местото на срцето.

Ќе прашате: зошто неговата поезија
не збори за сонот, лисјето,
за големите вулкани на родната грутка?

Дојдете да видите крв на улиците,
дојдете да видите
крв на улиците
дојдете да видите крв
на улиците!

*Ја посветувам на мојата Македонија и на сите македонци


Говорете Македонски
Член од
4 февруари 2006
Поени од реакции
Оваа е поема во 3 дела, тука е половина од првиот дел(огромна е целата поема). Авторот е Allen Ginsburg


For Carl Solomon


I saw the best minds of my generation destroyed by
madness, starving hysterical naked,
dragging themselves through the negro streets at dawn
looking for an angry fix,
angelheaded hipsters burning for the ancient heavenly
connection to the starry dynamo in the machin-
ery of night,
who poverty and tatters and hollow-eyed and high sat
up smoking in the supernatural darkness of
cold-water flats floating across the tops of cities
contemplating jazz,
who bared their brains to Heaven under the El and
saw Mohammedan angels staggering on tene-
ment roofs illuminated,
who passed through universities with radiant cool eyes
hallucinating Arkansas and Blake-light tragedy
among the scholars of war,
who were expelled from the academies for crazy &
publishing obscene odes on the windows of the
who cowered in unshaven rooms in underwear, burn-
ing their money in wastebaskets and listening
to the Terror through the wall,
who got busted in their pubic beards returning through
Laredo with a belt of marijuana for New York,
who ate fire in paint hotels or drank turpentine in
Paradise Alley, death, or purgatoried their
torsos night after night
with dreams, with drugs, with waking nightmares, al-
cohol and cock and endless balls,
incomparable blind; streets of shuddering cloud and
lightning in the mind leaping toward poles of
Canada & Paterson, illuminating all the mo-
tionless world of Time between,
Peyote solidities of halls, backyard green tree cemetery
dawns, wine drunkenness over the rooftops,
storefront boroughs of teahead joyride neon
blinking traffic light, sun and moon and tree
vibrations in the roaring winter dusks of Brook-
lyn, ashcan rantings and kind king light of mind,
who chained themselves to subways for the endless
ride from Battery to holy Bronx on benzedrine
until the noise of wheels and children brought
them down shuddering mouth-wracked and
battered bleak of brain all drained of brilliance
in the drear light of Zoo,
who sank all night in submarine light of Bickford's
floated out and sat through the stale beer after
noon in desolate Fugazzi's, listening to the crack
of doom on the hydrogen jukebox,
who talked continuously seventy hours from park to
pad to bar to Bellevue to museum to the Brook-
lyn Bridge,
lost battalion of platonic conversationalists jumping
down the stoops off fire escapes off windowsills
off Empire State out of the moon,
yacketayakking screaming vomiting whispering facts
and memories and anecdotes and eyeball kicks
and shocks of hospitals and jails and wars,
whole intellects disgorged in total recall for seven days
and nights with brilliant eyes, meat for the
Synagogue cast on the pavement,
who vanished into nowhere Zen New Jersey leaving a
trail of ambiguous picture postcards of Atlantic
City Hall,
suffering Eastern sweats and Tangerian bone-grind-
ings and migraines of China under junk-with-
drawal in Newark's bleak furnished room,
who wandered around and around at midnight in the
railroad yard wondering where to go, and went,
leaving no broken hearts,
who lit cigarettes in boxcars boxcars boxcars racketing
through snow toward lonesome farms in grand-
father night,
who studied Plotinus Poe St. John of the Cross telep-
athy and bop kabbalah because the cosmos in-
stinctively vibrated at their feet in Kansas,
who loned it through the streets of Idaho seeking vis-
ionary indian angels who were visionary indian
who thought they were only mad when Baltimore
gleamed in supernatural ecstasy,
who jumped in limousines with the Chinaman of Okla-
homa on the impulse of winter midnight street
light smalltown rain,
who lounged hungry and lonesome through Houston
seeking jazz or sex or soup, and followed the
brilliant Spaniard to converse about America
and Eternity, a hopeless task, and so took ship
to Africa,
who disappeared into the volcanoes of Mexico leaving
behind nothing but the shadow of dungarees
and the lava and ash of poetry scattered in fire
place Chicago,
who reappeared on the West Coast investigating the
F.B.I. in beards and shorts with big pacifist
eyes sexy in their dark skin passing out incom-
prehensible leaflets,
who burned cigarette holes in their arms protesting
the narcotic tobacco haze of Capitalism,
who distributed Supercommunist pamphlets in Union
Square weeping and undressing while the sirens
of Los Alamos wailed them down, and wailed
down Wall, and the Staten Island ferry also
who broke down crying in white gymnasiums naked
and trembling before the machinery of other
who bit detectives in the neck and shrieked with delight
in policecars for committing no crime but their
own wild cooking pederasty and intoxication,
who howled on their knees in the subway and were
dragged off the roof waving genitals and manu-
who let themselves be fucked in the ass by saintly
motorcyclists, and screamed with joy,
who blew and were blown by those human seraphim,
the sailors, caresses of Atlantic and Caribbean
who balled in the morning in the evenings in rose
gardens and the grass of public parks and
cemeteries scattering their semen freely to
whomever come who may,
who hiccuped endlessly trying to giggle but wound up
with a sob behind a partition in a Turkish Bath
when the blond & naked angel came to pierce
them with a sword,
who lost their loveboys to the three old shrews of fate
the one eyed shrew of the heterosexual dollar
the one eyed shrew that winks out of the womb
and the one eyed shrew that does nothing but
sit on her ass and snip the intellectual golden
threads of the craftsman's loom,
who copulated ecstatic and insatiate with a bottle of
beer a sweetheart a package of cigarettes a can-
dle and fell off the bed, and continued along
the floor and down the hall and ended fainting
on the wall with a vision of ultimate cunt and
come eluding the last gyzym of consciousness,
who sweetened the snatches of a million girls trembling
in the sunset, and were red eyed in the morning
but prepared to sweeten the snatch of the sun
rise, flashing buttocks under barns and naked
in the lake,
who went out whoring through Colorado in myriad
stolen night-cars, N.C., secret hero of these
poems, cocksman and Adonis of Denver-joy
to the memory of his innumerable lays of girls
in empty lots & diner backyards, moviehouses'
rickety rows, on mountaintops in caves or with
gaunt waitresses in familiar roadside lonely pet-
ticoat upliftings & especially secret gas-station
solipsisms of johns, & hometown alleys too,
who faded out in vast sordid movies, were shifted in
dreams, woke on a sudden Manhattan, and
picked themselves up out of basements hung
over with heartless Tokay and horrors of Third
Avenue iron dreams & stumbled to unemploy-
ment offices,
who walked all night with their shoes full of blood on
the snowbank docks waiting for a door in the
East River to open to a room full of steamheat
and opium,
who created great suicidal dramas on the apartment
cliff-banks of the Hudson under the wartime
blue floodlight of the moon & their heads shall
be crowned with laurel in oblivion,
who ate the lamb stew of the imagination or digested
the crab at the muddy bottom of the rivers of
who wept at the romance of the streets with their
pushcarts full of onions and bad music,
who sat in boxes breathing in the darkness under the
bridge, and rose up to build harpsichords in
their lofts,
who coughed on the sixth floor of Harlem crowned
with flame under the tubercular sky surrounded
by orange crates of theology,
who scribbled all night rocking and rolling over lofty
incantations which in the yellow morning were
stanzas of gibberish,
who cooked rotten animals lung heart feet tail borsht
& tortillas dreaming of the pure vegetable


Член од
29 октомври 2007
Поени од реакции
Пол Елијар

Јас немам друга желба

Јас немам друга желба освен да те сакам
Една луња ја исполнува долината
Една риба реката

Јас те создадов според мерката на мојата осаменост
Еден целосен свет да се сокријам
Денови и ноќи за да се разберам

За да не видам ништо друго во твоите очи
Освен она што го мислам за тебе
И за еден свет што е според твојата слика

И денови и ноќи определени од твоите клепки.

Анри Мишо

Мојот живот

Ти заминуваш без мене,животу мој,
Се тркалаш,
А јас уште не сум направил ни чекот.
Ти ја носиш битката другаде.

Ти ме оставаш.
Никогаш не сум те следел.

Не го гледам јасно она што ми го нудиш.
Она малку што го сакам никогаш не ми го носиш.
Поради она што ми недостасува јас имам толку многу желби.

Толку многу желби,речиси безброј...
Поради она малку што ми недостасува...

Bada Bing!

Член од
14 јули 2006
Поени од реакции
A[SIZE=-1]FTER[/SIZE] the torchlight red on sweaty faces
After the frosty silence in the gardens
After the agony in stony places
The shouting and the crying
Prison and place and reverberation
Of thunder of spring over distant mountains
He who was living is now dead
We who were living are now dying
With a little patience[FONT=sans-serif, Helvetica, Geneva, Arial, SunSans-Regular]

T.S Eliot, The Waste Land


Член од
4 март 2007
Поени од реакции
Франческо Петрарка - Канцониерот

All you that hear in scattered rhymes the sound
of sighs on which I used to feed my heart
in youthful error when I was in part
another man, and not what i am now,
for the vain hopes, vain sorrows I avow,
the tears and discourse of my varied art,
in any who have played a lover's part
pity I hope to find, and pardon too.

But now I plainly see how I became
a mocking tale that common people tell,
and in myself my self I put to shame;

and of my raving all the fruit is shame,
and penitence, and knowing all too well
that what the world loves is a passing dream.
Член од
21 октомври 2007
Поени од реакции
It is what it is - Erich Fried

It is madness
says reason
It is what it is
says love
It is unhappiness
says caution
It is nothing but pain
says fear
It has no future
says insight
It is what it is
says love
It is ridiculous
says pride
It is foolish
says caution
It is impossible
says experience
It is what it is
says love.


Модератор! ок?
Член од
21 август 2006
Поени од реакции
Zla noc
O, ma ko da si, ostani
nocas kraj moga skuta,
nikuda ne polazi.
Za onim cega nema
dusa mi gori i luta,
i boli, jer sve prolazi.

I cini mi se, negde ljudi sad
prolaznost imaju na umu,
pa ce doci nocas na nas breg
da spokojno svega se odreku.
Vecno nihaju jasike na drumu
dusu nemirnu.
cute blago plaveti neba i teku.
Nocas me samo pogladi
nezno i blago po kosama
i kazi rec mi sto greje.
Srce je moje pusto,
dusu mi mori osama,
i boli, jer prazno sve je.
I cini mi se, negde u blizini
rodjeno srce da nekome smeta,
pa ce doci nocas na nas breg
da nasmeje se svemu sto biva.
Oblak u suton iznad sume sleta
i vrh livada brodi.
Putuju jutrom magle ponad njiva.
O, ma ko da si, zagrljaj
nocas mi vreo podari.
Srce je moje umorno,
dusa je moja strana
gomili ljudi i stvari,
i cuti u meni sumorno.

I cini mi se, nedaleko negde
od tuga teskih ljudi boluju,
pa ce doci nocas na nas breg
da radosno svi poumiru.
Grlice tihe brdom nasim stoluju
i jecaju meko.
Putevi beli u nebesa uviru.

~Desanka Maksimovic~


Член од
28 мај 2006
Поени од реакции
Dylan Thomas

And death shall have no dominion.
Dead men naked they shall be one
With the man in the wind and the west moon;
When their bones are picked clean and the clean bones gone,
They shall have stars at elbow and foot;
Though they go mad they shall be sane,
Though they sink through the sea they shall rise again;
Though lovers be lost love shall not;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
Under the windings of the sea
They lying long shall not die windily;
Twisting on racks when sinews give way,
Strapped to a wheel, yet they shall not break;
Faith in their hands shall snap in two,
And the unicorn evils run them through;
Split all ends up they shan't crack;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
No more may gulls cry at their ears
Or waves break loud on the seashores;
Where blew a flower may a flower no more
Lift its head to the blows of the rain;
Though they be mad and dead as nails,
Heads of the characters hammer through daisies;
Break in the sun till the sun breaks down,
And death shall have no dominion.


*Just Fabulous*
Член од
4 јули 2006
Поени од реакции
Рацете ни се превиткуваат Тагоре

Рацете ни се превиткуваат,очите ни се впиваат;
така започнува историјата на нашите срца.
Мартовска ноќ е, месечината свети; ветерот донесува
сладок мирис на хена; мојата свиралка лежи на земја запоставена,
а твојот цветен венец недовршен.
Љубовта оваа меѓу мене и тебе проста е како песна.
Твојот превез со боја на шафран ми ги опива очите.
Венецот јасминов што го исплете за мене ми го исполнува срцето
со треперење како благодарам.
Тоа е игра на наддавање и одрекување, откривање и повторно скривање;
малку осмев и сосема малку срамежливост и понекогаш помалку слатка
бесцелна расправа.
Љубовта оваа меѓу тебе и мене проста е како песна.
Никакови тајни надвор од денешницата; никакви бори околу
неможното; никакви сенки за љубезноста; никакви допири во
длабините на темнината.
Љубовта оваа меѓу тебе и мене проста е како песна.
Не скитаме ние вон зборовите во вечно молчење; не ги креваме
рацете свои во празнина кон нештата надвор од надежот.
Задоволни сме од она што го даваме и она што го добиваме.
Не ја исцедивме и последната капка на радост, за од неа да направиме
вино за нашите страдања.
Љубовта оваа меѓу мене и тебе проста е како песна.


Love is only a feeling...
Член од
30 декември 2007
Поени од реакции
Without You-Hermann Hesse

My Pillow gazes upon me at night
Empty as a gravestone;
I never thought it would be so bitter
To be alone,
Not to lie down asleep in your hair.

I lie alone in a silent house,
The hanging lamp darkened,
And gently stretch out my hands
To gather in yours,
And softly press my warm mouth
Toward you, and kiss myself, exhausted and weak-
Then suddenly I'm awake
And all around me the cold night grows still.
The star in the window shines clearly-
Where is your blond hair,
Where your sweet mouth?

Now I drink pain in every delight
And poison in every wine;
I never knew it would be so bitter
To be alone,
Alone, without you.


Модератор! ок?
Член од
21 август 2006
Поени од реакции
Истата ноќ ги облекува во бело истите стебла.
А ние од вчера, ние не сме повеќе истите.

Повеќе не ја сакам, сигурно, но колку ја сакав.
Мојот глас го бараше ветрот за да и го допре увото.

На друг. Ќе припадне на друг. Како пред моите бакнежи.
Нејзиниот глас, нејзиното јасно тело. Нејзините бесконечни очи.

Повеќе не ја сакам, сигурно, но можеби сепак ја сакам.
Љубовта е толку кратка, а заборавот толку долг.

Зашто во ноќите како што е оваа ја држев во прегратка,
мојата душа е незадоволна што ја изгубила.

Макар што ова е последната болка што таа ми ја причинува
и овие стихови последни што за неа ги пишувам.

~Пабло Неруда~


Член од
18 мај 2005
Поени од реакции
one of a kind they say
they've never seen before
investigate the aberration
disorder in the core

i never tried to hide away
or tried to keep your pace
you walked me to the slaughter
with a smile upon your face

from the cradle to the madhouse
a twisted mind
there's no way out of this hell
for twisted mind

there's no way out
there's no way out

you come to see the healer
so don't you be afraid
they call me tranqualizer
i'm here to isolate

we paint in black and white
and you're the dirty in between
monstosity of nature
A virulent disease

from the graveyard to the madhouse
a twisted mind
there's no way out of this hell
for twisted mind


pretty mama
Член од
17 јануари 2006
Поени од реакции
Едно време толку бев опседната со поезијата на Брана Петровиќ што секој гостин што ќе ми дојдеше дома, мораше да ги чуе стиховите што следат. За потполна атмосфера, приготвував и чајанки, секако:nesvest:.

Јесте дођу мени
Јесте дођу мени моје луде бубице
јесте салете ме неке црне улице
зато ћеш ти као стара кучка
скапати једном после добра ручка
Јесте пошашаве каткад моји дамари
јесте спопадну ме ужаси и дармари
ти си за мене прочитана књига
и ко те чита баш је мене брига
Јесте многи памте моје пјане зоре
јесте о мени се прича све најгоре
тебе више до јутра не чека
песник који те за ноћ волео два века
Јесте мене ће анђели од праксе
по налогу звезда заувек да ухапсе
твоје срце бива све лихтије
и живот ти се мења у пихтије
Јесте јесам ширио лажи као губу
јесу мене мртвог видели у клубу
као и увек кад год сам то хтео
чим је свануло ја сам оживео
Сад у шумској кући збратимљен са шумом
поручујем триста чајева са румом
ал то само случајно (онако)
то је зато да не бих заплако
И морам ти рећи већ шенулим умом
добра ствар ти чајеви са румом
да си ти ту
била би то чајанка непојмљива

Во прилог на поверодостојна презентација на песнава, ја прикажувам во оригинална верзија, без препев. :wink:


Kajgana Shop

На врв Bottom