Не мора да значи дека тие што попуштаат, попуштаат и нервно.Еве пример со мене, ако при некоја дискусија видам дека личноста не е во право за некоја работа, и дека он упорно си стои на својот став, а му имам приложено аргументи кои потврдуваат дека не е така тоа што го тврди, тогаш нема што да се оптеретувам со него си продолжувам со животот и толку, како и јас така и он си има свој живот и он одлучува што ќе прави со неговиот живот.Негово право, и јас нема што да се оптеретувам повеќе, важно од моја страна му било укажано дека тоа што го мисли,прави, мисли да го направи и.т.н. не е во ред.
Што се однесува до темава, ако мнозинството заклучи (бидејќи и мислењето на мнозинството е важно) дека јас сум во право пример (и сум приложил аргументи а и моето мислење го прифатило мнозинството), а тој со кого водам дебата дека не е во право и он упорно си стои на ставот тогаш попуштам, јас сум со мнозинството.
Зошто не може да биде „се нашле дваесет будали и еден паметен“.
Гледајте на мнозинството, како „поротата“ .