Кајгич, мене ми фали ден измеѓу недела и понеделник, за тебе не знам.

Научив некоја нова игра со карти, пишман пишпирит, поима неам како се вика, пиленца битно се собирале.

У превод:
Дојди пиле, дојди мое пиле. Не знам зошто од мене те скриле, од мене ќе скриле.
Или:
Кај ќе бегаш пиле мое мало, ќе те најдам, ќе те крадам..

Иначе, кажи само колку иритира кога некој додека играте карти, постојано дреме на мобилен:
- Кој е на ред? Јас сум сеа? - Не, бе! Баба Рога е!

Или играј, или ич не играј. Логично, нели?

Нејсе, сакав да кажам дека другарка ме викаше кај неа, и не отидов. Со изговор дека ќе сум „учела“. Работава...
сам се лажам, сам си верувам. 
Aли што да праам кога
не ме држи место, не ми иде ум.
Гледав и Сам дома, ќецот.

Значи тој филм НИКОГАШ не станува досаден!

И ај да не те замарам за тоа што се' направив денес, само за да ја избегнам книгата. Само знам дека за некој саат на писмената ќе гледам како теле у шарена врата. А нема да спијам. Така што или ќе бидам ходајуче зомби или ќе бидам МегаГигаХиперАктивна и цел ден ќе пеам песнички од Златно Славејче.

Ќе да е ова второво.

Ај чао сега.
