Пред неполн час помина едно другарче од братучед ми да го собери за да си одат на кај дома, пошто родава беше кај мене го гледавме фудбало. Детево носеше фудбалска топка, појма немам од каде и како и зошто. Кладов тоа патиките, излегов пред врата, се подриблавме малку, дури по еднаш успеав да им ја протнам на двајцата меѓу нозе и се качив горе жива вода. Ме гледа мајка ми онака чудно сиот здифтан и ми вика:
-Шо праеше бе? Шо си ваков жива вода, никаков?
-Абе долу топка ова она, потрчав 2 минути....
-Ех колку си само здебелен, плус кондиција немаш ич, само лежиш, само јадиш, од кревет не си станат, гледаш серии........
-Добро добро....ај чао одам во другана соба.
Вистината некогаш боли, се подумав да поплачам, али сепак не
(се думам шо да глем сега)