Драга Кајгана

[Darklady]

Кајгич

Денес си имав прекрасен ден, што би се рекло роденденскиама нели крајот го краси делото, па мораше да ми се случи нешто
Плоштадот преполн, луѓе еден куп, а мене ми се случи ова





Карма из а бич Кајгич,
Бруки живи невидени, кога сум се сопнала, кога сум паднала, ги здробив колената, туку налет колената, кој ги гледа нив, глава да скршев, само да не се сопнев пред толку народ.
Ама ми се враќа Кајгич, секогаш кога ќе се сопне или падне некој пред мене, јас си терав сеир и се смеев, ама ете ми се случи и мене

 

[КвикСилвер]

Кој ме тераше да го видам ова.

Плус ова, на 6та минута, пушта црни чаролии.

 

[parvati]

Oво са Салетум ви се допада на ваз , ~DaRko. ... : ) и једном члану са форум а то је Сале брале...

Него драа кајгано : ) Од јутре поише ке те конзумирамммм
и тебе и јаја варени и омлет сс сфе и сфашта, и живели наравно : ) и да,поише белковини витамини сфе и сфашта од јутре. Шаолински склекови су склекови до јаја, а кд да вииш сфе се врти около јаја, тебе кајгано и омлет, и муда : ) што треа да ги имаш за тија склекови...
Поздраф и видимо се на доручак : D ма какф фејс ту фејс
видимо се на виљушку вс устааа : )))
поздраф нездраф драа Кајгано

 

[.Sky.]

Драга кајгана што стана со твоето радио ... веќе нема Р од радио ... луѓево некако не се сериозни кога е во прашање такви работи али ајде ... си викам ќе биде ... кога ќе добијам син кога ќе наполни една годинка па за роденденот негов да проработи радиото

Иначе драга кајгана ... одмна сум го заборавил чуството на утринската роса ... на утринското сонце ... на она седиш на тераса турско кафе ... слушаш како пеат птици тишина а по крај тебе мачето кое преде си го галиш се тушираш ... стануваш ... точакот на планина во природа а сеуште е рано некаде ... 7 ипол часот тишина природа ... мммм ми фали сето ова кајгначе ама шта чеш ... куча - посо - куча ... си викам ... ќе биде наскоро ...

Еве ти едно видео да се присетиш ... на утрото кое и веќе доаѓа само што ... нема да има сонце

 

[The confused kid]

Кајги... уффф тешко ми е и да пишувам дури... за 5 дена ќе дојде крајо на почетоко, или почетокот на крајот... во секој случај веќе јасно ми е дека животот за само 120 саати ќе ми се драстично смене. Нема ништо да е исто, претерано стресни денови ќе бидат и додека сите одлепуват околу мене со мозокот, јас по толку време пауза си зедов 500че и пробувам да најдам невозможна солуција, толку многу сценарија толку многу `филмови` но ниеден со среќен крај...
И сваќам понекогаш не е добро секогаш да се биде добриот, али барем се надевам дека ќе победи доброто на крај нели? еххх да беше светов искрен, да беше народот поштен, да беше белото-бело зарем немаше да биде прекрасно да се живее овде? Зарем немаше секое утро да стануваме со насмевка? На кому сега да се обратам за проблемите кога незнаеш ни ти самиот себеси дали би си помогнал.... кога незнаеш која личност колку маски има под лицето кое што го гледаш.
Сепак сум свесен дека пак по више незнам кој пат ќе ги ставам другите интереси пред оние на мене... можеби сум прост, можеби сум будала, ама барем знам кој сум ЈАС, знам дека под моето лице нема маска и знам дека која острица да ја изберам и колку да е лошо дека нема да се покајам и мирно ќе си легнам....
еххх кајги доста беше од овие мој реферати да не ти досадувам више една песничка ке ти постирам, ама за мене е песната не за тебе
(аххх мерак што членот над мене ме потсети на моби и со тоа на песнава... ќе оде на репит изгледа некое време.... )

 

[Peja989]

Ди Кеј, срце

Исто како и земјава, мајкава наша и ти „држиш“ тешки будали, не по твоја желба се разбира.

 

[Blade Torch]

Кајги не ги знам какви се твоите атрибути како жена , ама онаа Деми Мур во 90тите била огин и пламен. Каква комплетност

 

[Erich Zann]

Си ги повлекувам зборовите од средно кои ми ги запишаа во алманахот- Музика без тапани и гитара не е музика сфајчаш?!
Која глупост сум ја треснал човече. Ами пијано бе курле едно, ами Јан Тирсен бе, Лудовико, Моцарт, Бетовен..................или Моцарт свирел на електрична можи ито со дисторзија

 

[kalimer0]

Види вака Драга[на]
Ја сум вага во хороскоп и љубовни триаголници не поштувам многу. Обично (море какво обично - никогаш) не влегувам во такви а ако некој ми влезе ги одјебувам двајцата и ако се фини може да останам пријател и со двајцата пошто не сум некој лутко и лесно ја прифаќам реалноста.

Или можеби дека во случајов не бев заљубен, којзнае... Во спротивно можеше да има вакво сценарио?

 

[Stef Bachatero]

Драга кајгана сите луѓе очекуваат дека резултатите во било која работа ќе им дојдат од небо или ако купат одреден суплемент или апче,тоа веднаш ќе функционира.
Хмм се прашувам има милион апчиња за слабеење,за здравје,имунитет а за твојата мрзеливост?
Тоа апче никој не би го користел затоа што мрзеливоста е болест на новата генерација.
Срамота е да генерациите мислат дека резултатите во било која работа следи со седење дома и од небо ќе им дојдат парите,резултите во вежбањето и подобрување на своето здравје.
Се во животот доаѓа со посветеност,дисциплина,мачење и години работа.
Нема резултати веднаш,сакаш убаво тело дојди испоти се и ќе добиеш резултати.
На крај краева инвестирањето во себе е најдоброто нешто што ќе направиш лично за себе.
Само запрашај се што би рекле твоите претци на твојата мрзеливост и играњето сигурно дека утре ќе биде подобар ден.
Е нема подобар ден ако не почнеш сега и се промениш за свое добро.
Тука има милион и еден скептик на мојата работа,труд и вложување и кога ќе ме прашаат како го постигна сето ова што го имаш,мојот одговор секогаш е:
Посветеност,посветеност,посветеност.
Замисли го Моцарт ако не почнел да свири на пиано на мали години би бил познат сега,замисли ги сите успешни луѓе и нивното размислување дека ако си како ист како целата толпа и група на луѓе ти ништо нема да направиш лично за себе.
Утре во животот ќе имаш поголеми обврски освен еден спорт и топење маснотии,одржување на своето здравје,естетика итн.
Утре ќе треба да бидеш лидер,градител и столб на едно семејство знаеш колкава е таа одговорност или тоа е лесна работа.
Нема лесна работа на крајот на денот сите работи што се тешки за добивање се слатки.
А за мене и за мојата работа има милион и еден скептик но резултатот е очигледен.
Гурам со последната капка пот иако е тешко и немам здив некогаш се трудам и давам 120%.
http://www.atletiks.mk/motivacija/motivacija-za-transformacija/112-progress

 

[zakaculko]

драга кајгана абе тоа подравка рекламата коа стиснеш кај известувањата ногу се меша, само кај мене или јок???? нервира ме најдете и друго место
p.s не знам дали овде овоа да го напишам, ама корегирајте ако не

 

[Ivica^]

Кајгано,
ми се игра пинг-понг, после кичма има да ме кине али докурца се исплати

 

[Limbo]

Тапа ејј... ми текна кога бев многу мал и прељубопитен за светот, преполн со волја за животот и со идеализирана слика за возрасните, „големи луѓе“. По малку дури и уплашен за предизвиците кои следуваат, дали ќе успеам да бидам како нив - па тие знаат толку повеќе работи од мене, иако толку многу од моите прашања не ги знаат или не сакаат да ги одговорат па ескивираат со „мал си, ќе сфатиш еден ден“. Не знаев ништо за светот, мислев дека е совршен, мислев дека дури и смртта е елегантна и луѓето исчезнуваат во particle effect кога ќе им дојде крајот. Но тогаш еден ден, на крајот на 2ро или 3то одделение, на тие што бевме одлични тогаш (големиот успех ) училиштето решило да не награди со по некаква книга. Јас радосен, вау, за прв пат нешто сум заработил сам, а не е награда од домашните. Којзнае од кој подрум и од кај им беа книгите. Учителката сирота поцрвене од срамови дискретно мумлајќи ги зборовите „сепак, книгиве се малку за повозрасна публика...“ Ама, не се прашуваше таа. Станав од клупа, се потпишав, ми го дадоа свидетелството и ми ја дадоа книгата, едвај чекајќи да дојдам дома да ја прочитам. Насловот и беше „Крвава вар“... демек некаква македонска модерна поезија. И читам читам... што да читам... курови пички крвови гомна и лајна во „поезијава“. Имаше едно делче на кое ден денеска се сеќавам и се смеам. Насловот беше „На мојот сосед по клозет“, а делот беше цитирам:

А ти си седиш
и понатаму си какаш
и курот слободно
си го држиш в рака

Се изнасмеав со што решило да не „почасти“ нашето училиште. Сфатив, дефинитивно нешто не е во ред со светот во кој живеам Сфатив, „големите луѓе“ не се ништо помудри, попаметни, „поголеми“... тие се само „големи деца“ што повеќе поминале низ животот.

А сега... сега ми е предизвик да не испаднам еден од нив, барем не пред себе. Другите и нека мислат што сакаат...

 

[Nino Manchester]

Абе више ми е преку глава од тикачи на мобилен еј,толку да се немало осет па јави се бе еднаш,да му се невиди.И пази ситуација,ми титка,му се јавум му викам кажи што ти треба,и го добивам следниот одговор.Ништо бе онака да те чујам,да видам што правиш.Народов дефинитивно забегал.

 

[Крусер]

ДК,

Не ми се спие.

Добра вест?

Ќе видиме утре.

Поздрав.