Не сум размислувала околу ова прашање, иако знам секогаш дека е така и јас барем почесто го правам тоа. Значи да, полесно ми е секогаш кога се работи за искрени чувства, да ги кажам преку смс или евентуално телефон, ако веќе ми се јави личноста ... јас секогаш би избрала смс. Тоа се оние ситуации кога сум најнервозна или најсреќна и сакам да и кажам искрено на личноста се што ќе ми дојде на памет ... најчесто е тоа терање упм или признавање благодарност или љубов, што очи во очи многу потешко ми оди ...
Секако, не ги одобрувам таквите постапки дека ми изгледаат многу кукавички, но исто така и не верувам дека некогаш ќе се промени тој дел од мојот карактер, за жал.
Е сега каде лежи зајакот? Е па најверојатно потсвесно некако сум осигурана дека можам да се снајдам во секоја панична ситуација за мене, со спуштање слушалка. Се осеќам сигурна и со тоа што соговорникот не ми ги гледа очите кои најчесто ми се расплакуваат при нервоза или при било какви посилни емоции. Од тоа ми е срам и не би дозволила секому да види што ми направил.
Сум имала и моменти кога сум се соочувала со некоја личност очи во очи, но, иако е тоа пократко и појасно соочување, подобро ми е кога "си го кријам газот" ...
![Тоа е :toe: :toe:](/styles/default/xenforo/emot/toe.gif)
:icon_roll