Кајгана чита - 2026 edition

[Invisible Force]

Книги што чекаат на ред да бидат прочитани...

 

[Darling]

8. Разум и Чувствителност - Џејн Остин
Како демо верзија на Гордост и Предрасуда.
Ова е првата книга на Џејн Остин, две сестри Елеонора и Маријана со нивната мајка и помала сестра се отфрлени од нивниот брат по влијанието на неговата жена, и се селат во подалечна околија без целосното наследство што им следи од татко им. Ако Џејн Остин е добра во нешто, тоа се карактерите напишани со сатира како Госпоѓа Џенингс која е сепак смешна женичка но со добри намери и сестрите Стил, како критика на ваквите прости карактери.
Доколку некој е љубител на драма, ќе му се допадне книгата.

 

[FilipMKD007]

9. Авантурите на лошото девојче - Марио Варгас Љоса - 9.5/10

Феноменална книга. Прва моја прочитана книга од Љоса, во многу аспекти ме потсети на “Љубов во време на колера“ од Маркес, книга во која исто така многу уживав. Дефинитивно има нешто посебно кај авториве од Јужна Америка, магични ми се сите патувања низ времето, опфаќање подолги периоди од детството до староста, главен фокус на љубовта, упорноста. Во романот главен протагонист е Рикардо - “Доброто момче“, од Лима, Перу, кој опсесивно се вљубува во една жена со безброј имиња “Лошото девојче“. На една страна го имаме Рикардо, романтичар во душата, човек кој е спремен се да направи за љубовта да му биде возвратена на истиот начин на кој ја пружува, човек кој е спремен да прости секогаш и човек кој целата среќа ја базира врз тоа дали е заедно со девојката. Од друга страна, ја имаме “Лошото девојче“, жена на која Рикардо и е специјално драг и и значи, но секогаш примарна цел во животот и е да биде богата и да избега од сиромаштијата, таа цел е пред љубовта и приоритетите не се менуваат и покрај силната упорност и пружена љубов од страна на Рикардо. Двајцата се наоѓаат на различна фрекфенција и имаат различни сфаќања за љубовта, среќата и успех во животот. Романот е за опсесијата, која често е скриена зад зборот “љубов“, за тоа како некогаш свесно сакаме и прифаќаме, па дури и уживаме во тоа да сме манипулирани. Приказната опфаќа период на герилските акции во Куба, диктатурата во Перу, хипиците во Париз и Лондон, така да навистина уживав во сите историски лекции, како и во сите пејсажни описи на градовите кои се споменети. Книгава ми беше особено драга, бидејќи Перу ми е меѓу омилените држави уште кога знам за себе, дали поради Мачу Пикчу, или лесното име на главниот град, можеби поради една песна “Кај има Лима“ што е тотално неповрзана со градот. После делово уште толку ми се зголеми љубовта за Перу, кој знае можеби и јас еден ден ќе се најдам во Мирафлорес и населбите, градовите спомнати во книгата. Топла препорака секому!

10. Тетка Хулија и скрибоманот - Марио Варгас Љоса - 6.5/10

Книга од која имав малку поголеми очекувања, која доста ветуваше, но на крај свесно го остава читателот со прашалници и без некој јасен заклучок, што не ми се допадна баш. Интересна е целата идеја, Љоса паралелно раскажува две приказни, една делумно автобиографска негова лична во која се заљубува во сестра на својата тетка, која е значително постара од него (и од главниот јунак во книгата Марио), а друга преку радиодрамите на скрибоманот Камачо, чии приказни се независни и ликовите не се поврзуваат меѓусебно, но понатаму како што напредува книгата истите се мешаат и испреплетуваат на чуден начин. Ми фалеше малку поетска, книжевна големина во книгата, ја немаше магијата што ја имаше во 'Авантурите на лошото девојче'. Освен тоа, книгата доста лесно се чита, држеше внимание, но и не беше некоја книга да ги голташ буквите и да те тера да размислуваш на неа секој миг дур не се дружите. Имаше многу интересни ликови со одредени крајности во карактерните особини, кои може да се сретнат во нашите секојдневиа, барем со по некоја иста навика или особина како ликовите од книгата. Исто интересен ми беше делот да читам за ривалствата меѓу Боливија и Аргентина, за чудните навики и обичаи во земјите во јужна Америка и такви споредни детали. После ова, од него би ја читал и “Смрт на Андите“ и би направил пауза, бидејќи најдобрите и најпознати негови дела не се преведени на македонски.

 

[Saladin]

После решени неколкумина случаи со Поаро, се вратив на „coming of age" жанрот, поточно со насловот The outsiders на S. E. Hinton кој подоцна добива и своја екранизирана форма.

Прегледај го приврзокот 471930

Цццц од коа се неам пишано тука...
У меџувремену ми го здиплија и киндлот
7. Овој живот од триесет и некоја - Џон Ранс 4/5
8. Есента на животот - Вернхарт Шлинк 4/5
9. Дријади - Игор Анѓелков 3.5/5
10. Third Girl - Agatha Christie 4/5
11. The World Atlas of Coffee: From Beans to Brewing -- Coffees Explored, Explained and Enjoyed - James Hoffmann 4/5
12. Мостот на Дрина Ќуприја ( ) - Иво Андриќ 5/5 - у топ 3 прочитани до сега

 

[Божино]

Откако ми се роди дете и изгасив секакви brain rot апликации и мрежи со цел повеќе living in the moment yada yada, се појави и желба за прв пат по 8мо одделение (ваљда Робинзон Крусо беше) да земам да читам пак. Нормално, кога не си читал од претпубертетска возраст, оставаш жена ти да ти сугерира од што да почниш, и ме зареди со класици и ме шалта по разни автори за да увиди што прија а што не. Here goes nothing:

1. Мартин Идн - Џек Лондон 5/5
Фасцинантен осврт на една интерна борба на протагонистот, борба која е толку универзална и со која јас лично многу се поврзав и препознав. Полуавтобиографска книга чија тематика ќе погоди секој кој копнеел или сметал дека заслужува повеќе, уште, подобро, а особено оние кои на крај успеале во реализацијата, само за да сфатат дека тоа не е одговорот. За мене лично најдобро нешто што имам читано досега.

2. Алхемичарот - Пауло Коелјо 3/5
Можеби не бев во таков апстрактен и уметнички муд, но после бруталниот реализам на претходната, оваа ме остави прилично рамнодушен. Ваљда not my cup of tea, иако вредно е да се напомене дека стилот на пишување и начинот на кој те примамува да свртиш страна беше за респект.

3. Делото на Артамонови - Максим Горки 4/5
Книга за која треба да имаш камен наместо срце за да останеш рамнодушен, приказна која опфаќа повеќе генерации и која те носи од слатко смеење до горчина и јад во душата како да станува збор за твој близок. Ликовите се толку живописни и уникатни што ти се чини си ги знаел отсекогаш.

4. Чичко Горио - Оноре де Балзак 4.5/5
Уште една класика, наводно дел од поголем авторски универзум каде се повторуваат ликовите. Несомнен мастерпис и неверојатен insight во Паришките драми и интриги во 19 век, и слично како со Мартин Идн, она што најмногу ме фасцинира (ваљда пошто сум дебил шо прв пат чита книги) е колку се универзални и безвременски проблемите, искушенијата и комплексите кои ги имаме. Практично се е исто како и денес, само спакувано во друг век и во друг амбиент.

5. Дејвид Коперфилд - Чарлс Дикенс - во тек.

 

[Darling]

9. Преобразба - Франц Кафка

Апсурдистичка приказна за еден млад човек што еден ден се буди како бубачка.
Тој ја издржува неговата фамилија, но сега со неговата нова состојба и живот како бубачка, треба тие да го издржуваат него и да работат за да преживеат и да си го расипат комфорот што го живееле, и полека со тек на време, некогашната љубов се претвора во обврска која прави огорченост кај неговата фамилија, и тие веќе не го гледаат како некогаш да бил нивен син и брат.
Сите жени сме малку Кафка. Се кладам дека барем еднаш сме го поставиле прашањето "Ќе ме сакаш ли да бев црв/лебарка/мува?"

 

[volare_g]

Godinava se zaletav vo sci fi zanrot i tuk tamy po nesto drugo...
1. The Three Body Problem 5/5
- toplo preporacuvam site tri dela. Gi preprocitav pak na pocetok na godinava i me voshitija povtorno

2. The Martian - Andy Weir 3/5
Interesna dovolno za da me fascinira avtorot za da mi e na to do lista za citanje site negovi dela

3. Project Hail Mary 4.5/5

Moze ke go smenam ratingot kiga kw ja zavrsam... Scratch that, najverojatno ke go smenam so povisoka ocenka

 

[FilipMKD007]

10. Тетка Хулија и скрибоманот - Марио Варгас Љоса - 6.5/10

Книга од која имав малку поголеми очекувања, која доста ветуваше, но на крај свесно го остава читателот со прашалници и без некој јасен заклучок, што не ми се допадна баш. Интересна е целата идеја, Љоса паралелно раскажува две приказни, една делумно автобиографска негова лична во која се заљубува во сестра на својата тетка, која е значително постара од него (и од главниот јунак во книгата Марио), а друга преку радиодрамите на скрибоманот Камачо, чии приказни се независни и ликовите не се поврзуваат меѓусебно, но понатаму како што напредува книгата истите се мешаат и испреплетуваат на чуден начин. Ми фалеше малку поетска, книжевна големина во книгата, ја немаше магијата што ја имаше во 'Авантурите на лошото девојче'. Освен тоа, книгата доста лесно се чита, држеше внимание, но и не беше некоја книга да ги голташ буквите и да те тера да размислуваш на неа секој миг дур не се дружите. Имаше многу интересни ликови со одредени крајности во карактерните особини, кои може да се сретнат во нашите секојдневиа, барем со по некоја иста навика или особина како ликовите од книгата. Исто интересен ми беше делот да читам за ривалствата меѓу Боливија и Аргентина, за чудните навики и обичаи во земјите во јужна Америка и такви споредни детали. После ова, од него би ја читал и “Смрт на Андите“ и би направил пауза, бидејќи најдобрите и најпознати негови дела не се преведени на македонски.

11. Смрт на Андите - Марио Варгас Љоса - 7.5/10

Во начинот на кој што е водена целата нарација делува на доста слична книга со “Тетка Хулија и скрибоманот“, но оцената тука е повисока, бидејќи на крај добивме какви-такви одговори, за разлика од другата книга. Две приказни се раскажуваат паралелно, една е за полицаецот Литума (оригиналот се вика и “Lituma en Los Andes"), кој истражува мистериозно исчезнување на тројца лица во едно мало гратче на Андите во Перу, а другата е за љубовната судбина на момчето Карењо, кој му ги раскажува приказните на Литума додека и двајцата се на мисија да испитаат што се случува со исчезнатите. Книгата е доста информативна, дејството е во времето на Сендеро Луминосо - герилска организација во Перу, а се спомнуваат и многу обичаи, ритуали, жртвувања во тие предели, старите верувања во апу - боговите од планините, приказни околу Инките итн. На моменти знаеше книгава да те изгуби, но на крајот се поврзуваат работите, па понуди еден невообичаен крај. Околу крајот ќе морам и да направам паралела со најдобрата книга прочитана од Љоса (од вкупно 3) - “Авантурите на лошото девојче“, а тоа е дека Љоса обожава да уфрли некое светло да се израдуваме, додека тешки црнила и темнини го преплавуваат крајниот исход на делото. И секако, уште толку ми се зголеми желбата за патување во Перу после книгава, како да не обожаваш земја каде што народот паралелно си практикува традиционален принос на Пачамама, а и си применува католицизам наметнат од Шпанците.

 

[Чорбистика]

3. Гордост и предрасуда - Џејн Остин (Арс Ламина)
Прегледај го приврзокот 471359
Не очекував дека ќе ми е интересна и ќе ми го задржи вниманието. Можеби по интересно ми беше да се следи односот меѓу ликовите и односот меѓу благородниците (или подобро кажано меѓу нијансите на благородништвото) и да се научи нешто за него во дадениот историски период, отколку главната тема, мажачките на сестрите Бенет. Дејствието ги следи сестрите Бенет (пред се Елизабет Бенет), кои се во потрага по вереник/момче, по можност богат за да можат да го продолжат истиот животен стил на висока нога, бидејќи имаат мало наследство.
За книгата да се разбере, или треба да имате големо познавање за историскиот период во кој се одвива (кое јас го немам), или после читањето да гледате многу Youtube видеа и да читате "есеи" за да ја разберете (кое јас го правев). Ако некој ја читал или ја чита ќе ви ја препорачам Ellie Dashwood на Youtube доколку сакате да ја разберете суштината и се што пропуштивме ние кои читаме превод и кои немаме никаква допирна точка со Англија во раните 1800ти.

Спојлер

ПС. Би сакал само едно недоразбирање накратко да разјаснам, бидејќи доста често го видов/прочитав, а се должи на тоа дека, такви закони/начини на наследство овде ние немаме, а со тоа ги немаме и зборовите и термините за тоа. Кај нас наследство е наследство и точка. Од тука сакам да кажам само дека, сестрите Бенет не можат да го наследат имото на татко им, бидејќи така одлучило семејството (најверојатно г-дин Бенет и неговиот татко). Имотот не е лично негов, туку е фамилијарен и може тој да го користи доживотно, но не смее да му ја намали неговата вредност. Во договорот за наследство е предвидено да го наследи неговиот син, кој никогаш не се родил и во тој случај ако нема син имотот ќе му припадне на г-дин Колинс. Немало никаква законска пречка неговите ќерки да го наследат имотот, како што често се пишува, затоа што биле женски, туку затоа што така било договорено од претходната генерација, како што напишав најверојатно меѓу г-дин Бенет и неговиот татко. Жените во тој период можеле да поседуваат и наследуваат имот. Пример леди Кетрин и нејзината ќерка. Едната во моментот е сопственичка на имотот и ги добива приходите, а другата ќе го наследи.

4. Кога цветаа тиквите – Драгослав Михаиловиќ (Темплум)


Книга без големи пресврти, но со сурова реалност која не се обидува да ги разубави работите ниту да ги оправда. Насилството, сиромаштијата и неправдата се прикажани без патетика, а ликовите се доволно реални за лесно да поверуваш дека навистина постоеле. Општество во кое силата често е поважна од правдата, во кое сликата што другите ја имаат за некого е поважна од вистинскиот човек, општество во кое системот лесно го крши поединецот и каде околностите знаат да го одредат неговиот животен пат.
Романот го следи животот на Љуба Сретеновиќ, млад боксер од белградски Душановац, кој расте во сурова средина исполнета со насилство и неправда. Низ неговата приказна се обработуваат теми како созревањето, пријателството, љубовта, но и судирот на поединецот со системот и последиците од погрешните избори.

Не е лесна книга за читање, но е една од оние што долго остануваат во мислите. Мене ми беше особено интересно што и покрај целата суровост, романот не ја губи човечноста и постојано потсетува колку околината и времето во кое живееме можат да го обликуваат човекот. Топла препорака за секој што сака реалистични романи со силна општествена порака.

5. Дипломец – Чарлс Веб (Темплум)


Лесен роман за љубовен триаголник и кризата на еден млад човек по завршувањето на факултетот. Книгата одлично ја доловува збунетоста што доаѓа кога одеднаш од тебе се очекува да знаеш што сакаш од животот. Притисокот од семејството, очекувањата на околината и чувството дека сите имаат план за твојата иднина, освен ти самиот, се теми со кои секој или се соочува самиот или некојгаш се соочил со нив.

Романот го следи Бенџамин Бредок, млад дипломец кој по завршувањето на факултетот не знае што понатаму. Во обид да се пронајде, влегува во низа комплицирани односи што дополнително го оттурнуваат од одговорите што ги бара. Низ неговата приказна се обработуваат теми како созревањето, идентитетот, љубовта и судирот меѓу личните желби и очекувањата на општеството.

Не е книга што ќе понуди одговори на сите прашања, но токму затоа остава простор читателот сам да размисли. Топла препорака за секој што сака романи за созревање, напишани со доза на хумор, иронија и многу животни дилеми.

 

[Zlatikevichius]

4. Кога цветаа тиквите – Драгослав Михаиловиќ (Темплум)

Книга без големи пресврти, но со сурова реалност која не се обидува да ги разубави работите ниту да ги оправда. Насилството, сиромаштијата и неправдата се прикажани без патетика, а ликовите се доволно реални за лесно да поверуваш дека навистина постоеле. Општество во кое силата често е поважна од правдата, во кое сликата што другите ја имаат за некого е поважна од вистинскиот човек, општество во кое системот лесно го крши поединецот и каде околностите знаат да го одредат неговиот животен пат.
Романот го следи животот на Љуба Сретеновиќ, млад боксер од белградски Душановац, кој расте во сурова средина исполнета со насилство и неправда. Низ неговата приказна се обработуваат теми како созревањето, пријателството, љубовта, но и судирот на поединецот со системот и последиците од погрешните избори.

Не е лесна книга за читање, но е една од оние што долго остануваат во мислите. Мене ми беше особено интересно што и покрај целата суровост, романот не ја губи човечноста и постојано потсетува колку околината и времето во кое живееме можат да го обликуваат човекот. Топла препорака за секој што сака реалистични романи со силна општествена порака.

Прекрасен роман! Ова беше романот со кој сфатив дека многу малку читаме балканска/екс ју книжевност. Јас пред него освен по нешто од класиците: Андриќ, Селимовиќ, Ќопиќ... друго немав читано ништо. По него си зададов задача да читам многу повеќе и така ги "открив" Миљенко Јерговиќ, Кристиан Новак, Зоран Фериќ, Горан Војновиќ... Има многу добри автори на Балканот и многу добра литература која за жал честопати останува на страна.