Во врска со љубовта: Сакам да ти кажам дека...

  • Креатор на темата Креатор на темата Crazy in Love
  • Време на започнување Време на започнување
fennel напиша:
Некогаш убива чуството на беспомошност. :toe:
Изгледа како темен тунел само со дупчиња за воздух, колку да не се задушиш. Не сум далеку од твојата состојба, ме убива таа беспомошност и ранливост на тие околу мене. Јас, може и не сум семоќен, ама сум во МОРА мод, па гурам. Таа амбуланта, тој шалтер, ова треба, она не смее.
Ацесоо, има сешто по светов, наша задача е да не скренеме со умот и да стоиме исправено, толку.
Не се работи лично за мене, ама се си мислам дека идам накај онаа српската "жути жутују, црвени путују"
Кликни за повеќе...

И јас повремено бев така, ама престанав повеќе да обрнувам внимание кој што зборува, слуша, чита, мисли.
Само ги набљудувам постапките на луѓето и ги читам нивните говори на телото и изразот на лицето.
Не дозволувам другите да ми расипат расположение.
 
Aceso напиша:
Изминативе шест месеци целиот мој фокус и енергија се насочени кон нешто друго. Идам по ординации, медицински испитувања, не постои труд кој што го немам прочитано, не постои апче кое не сум го пробала, не постои тревка што не сум ја земала. Трпение до плафон и секојдневни лични жртви, природно очекуваш дека треба некој да те следи во чекор. Ај имаш разбирање за нервози на работа, ама се си има граница.

Не станува збор за викање, ниту за донесување исхитрени одлуки. Поентата е само во тивкото сознание за тоа кој колку и со каква цел се вложува. Кога ќе ги видиш работите од страната на чистата логика и реалност, сфаќаш дека во моментов тежината на целиот процес ја носиш сама.

Не сакам патетика, и откако сум член до сега никад не сум напишала ваков тексг, ама фак ит. Трчам секоја вечер ко луда, за да исфрлам фрустрации, бес и немир, се расправам и по форумов заради истите тие причини, ама до тука било.

Сори гајс.
Кликни за повеќе...
НЕ се предавај. Никогаш.
 
Последно уредено:
Љубовта од луѓето прави свињи. Ја потценив Афродита скроз. И ја научив својата лекција.
Не е отсуство на љубов, тоа што ме владее периодов. Туку присуство на трезност. Пошто во исто време љубовта е дрога. Од која се трезнам.
Фала му на Бога што ми помогна да се тргнам од ликој кој не беа најдобри за мене. Фала му е и на сите луѓе кој Бог ги прати во клучен момент да помогнат и да ми врзат по некоја воспитна. Периодов во врска со љубовта имам да кажам само, самољубов.




Оваа песна ми излезе ко предлог за нешто што не сум слушнал подолго време. Се сеќавам колку ја осеќав тоа време на љубовна рехабилитација, буквално секој стих. Сега не сакам ни да го сретнам ниту да знам нешто за него. Не ни мислам на него. 90ет посто од времето мислам на себе, интроспекција на себе, ко калеидоскоп, низ многу слоеви од мојот живот. А ако ми текни на него, повеќе е страв, идејата дека не сакам да го сретнам никогаш повеќе. Од различни кругови. Неоправдан страв византискиии.
 
Linx напиша:
И уште нешто да си кажам, милион пати ти кажував да се видиме и да разговараме овој период, да биде се нормално, ама ти сакаш да мањачиш, да манипулираш, јасно ти беше уште одамна кога те тестирав дали си вистинската за мене, ти знаеш самата, падна на тестот, отиде и се изеба со првиот што го сретна, за тоа никогаш нема да ти простам, таква не ми треба и крај...
Кликни за повеќе...
Дена ?
 
bijons напиша:
... што не ја аднуваш кога веќе ја бламираш, кој карактер си човек да се прекрсти!
Кликни за повеќе...
Можеш да идеш и да се забулиш и исклањаш ако сакаш. Не само да се крстиш.
А уствари нели ти ме игнорираше мене, џонтра, партизанот у уште неколкумина ?
Пријатно (скоро непријатно) сум изненаден дека ме читаш .
 
Знам дека во минатото тврдев дека трудни цицки не се важат, но... кога бегат од раце во комбинација со проширените ареоли премногу ми ги прават утрата да воопшто ми текне што некогаш сум зборел.

Не флертувај со две вака насмевнати уште пред да разграничам сон од јаве:

:kajgana: :kajgana:

Шо зборев... ако зборев а не гукав...

Алаву? :angel:
 
Секој лош збор што ми го кажуваш за да ме повредиш, еден ден ќе се врати да ти тежи на твојата душа. Страшно е само што си дозволи да ме сведиш на такви зборови. Ми ја знаеш слабата точка и упорно таму ме чепкаш. Како мислиш дека ќе ме погледнеш во очи утре?
 
Скопјанец, и се врати на жена ти и ме остави сама да копнеам по тебе и само звукот на часовникот го слушам, ги одбројува моментите на твоите непредвидливи доаѓања, конечно престана да биде средство за мачење. Со денови, времето беше твоја валута, дозирана во вознемирувачки часови и украдени средби во самракот, трошки од трпезата што ја делеше со живот до кој јас никогаш не смеев да допрам. Секоја минута што поминува без звукот на твојот клуч во бравата, секој час што се претвора во непрекината, мирна вечер, веќе не е празнина создадена од твоето отсуство. Победата е моја. Секое отчукување на стрелката е дел од мојот живот што не се враќа назад, бавна и промислена тула вградена во темелите на моето сопствено закрепнување. Веќе не те чекам во предворјето на твојата истрајност.
Ти веруваш дека со тоа што се воздржуваш, ја задржуваш и моќта дека мојата посветеност е извор што бескрајно ќе тече, напојуван од ветувања и каење. Но, ти суштински погрешно си ја разбрал природата на времето. Во архитектурата на твоето предавство, времето поминато заедно беше привид, кој зад себе оставаше само празен простор. И времето поминато разделени, време што ти сам го избра и присвои е цврста реалност. Со секој ден што изминува, твојата позиција слабее. Ти играш игра чии правила тивко се превртуваат. Додека ти остануваш врзан за својот двоен живот, заробен во удобната парализа на два света, јас чекорам напред. Секој миг во кој одбиваш да одговориш, секој час поминат дишејќи воздух незагаден од твоето колебање е само поен за мојата слобода и тивок, неизбежен пораз за тебе.
Јас си заминав во Валандово, а ти мисли си дека си ја купил мојата трпеливост. Всушност, ми ја подаруваш мојата слобода.
 
Неверство ....
колку слатко толку и тешко
 
You must log in or register to reply here.
Back
На врв Bottom