Затоа што јас сум таа која ја сака личноста со која е во врска, затоа што јас се радувам кога е се во ред и плачам кога има проблеми и затоа што јас најинтензивно ги доживувам сите нешта кои се случуваат меѓу мојот(потенцијален) партнер и мене, најлогично ми е и јас да ги донесувам сите одлуки кои се однесуваат на тој дел од мојот живот. Не велам дека секогаш го правам најдобриот избор, ниту дека оние кои ми се блиски не биле понекогаш во право, но затоа што се работи за толку лична ствар, некако пре би избрала да пострадам или да се разочарам по сопствен избор, отколку да прифатам туѓо мислење(макар и отпосле се покажало разумно и правилно) и да се прашувам уше долго време: Што ако си терав по свое, наместо што ги послушав нив?.
Кога се набљудува од страна, скоро секогаш ставовите се пообјективни и пореални, отколку кога си силно инволвиран емотивно, па сите тие емоции малку ти го заматуваат разумот. Но, затоа што во љубовта скоро никогаш не важи правилото:Учи од туѓите грешки, преферирам успехот или неуспехот од изборот да си го осетам на сопствена кожа. Од тоа подобро школо нема.
И секогаш кога се двоумам дали да послушам туѓо мислење околу моја врска или љубовна ситуација, кое е различно од моето, си замислувам дека ете сум го послушала мислењето на другиот, на што веднаш ми се надоврзува тоа дека веројатно отпосле ќе се измачувам околу можните сценарија и ќе му ја префрлам одговорноста и фрустрацијата од мојата несигурност и незадоволство на оној кој сум го послушала. А тоа ми е секогаш полоша варијанта, отколку јас самата да си решам, па ако не ја биде работата и самата да си се вреѓам.
Така да, кога се работи за такви ствари, одбирам да "оглувам" за мислењата на оние околу мене.
Што се тиче пак мислења на поширока фамилија, комшии, маало или нешо слично, тогаш па ама ич не се замарам. Ни кога се работи за тоа дали бабата од 3-ти или колешката на факс мислат дека дечко ми не го бива, ни кога истите имаат проблем со моите пирсови на пример. За такво одобрување или негодување на околината воопшто не водам рачун и не го сметам за ни најмалку битно.