Колку го сакате/сте го сакале школото ?

  • Креатор на темата Креатор на темата ApocaLypTo
  • Време на започнување Време на започнување
Сега не ми се оди на школо,но сепак жал ми е оти ќе завршам зошто ми е последна година од средно.
После ќе ми биде многу мака,средношколските години се најинтересни години во животот:toe:
 
училиштето го сакам најмногу...
не сум така наречена “бубалица“ ...
туку едноставно никогаш не би можеле сите да се договориме да се најдеме на едно место во исто време..
без учење не би било интересно...
без тестови не би имало стрес и радост...
без испрашувања не би имало страв и среќа...
така да...
си го сакам училиштето... :pipi:
 
Верувам дека како и најголемиот дел тука, почнав да ги ценам средното и основното школо, откако ги завршив.
До пред некое време викав се би дал да се вратам 4та средно, ама кога ќе ми текне оти сум стасал, еве пред крај на, 3та факултет ... веќе и не велам, излишно е. :) :smir:
 
Не сум го сакал,нема да го сакам.Ми го уништува животоооот!
 
Го сакав премногу и сега премногу ми недостига. Мењам година од животот за една недела у школо :)
Не за предметите и учебниците, никогаш не бев супер ученик туку за дружбата. Колку само ми фали кафето у седумипол кај чичко Блажо у бифе, па влегување на втор час па спиење и мрчење, дофрлање лифчиња. Препишување на тестови и бедни оправдувања за неиспрашување. Штрајковите ми фалат за баналните работи (немање парно, не одење на екскурзија). Ми фали објектот, затоа што секогаш наоѓав простор да нацртам нешто и никој да не ме види. Ми фалат сите столчиња со моето име, сите клупи со мои цртежи. Мастиките под клупа, скршени прозори.
Пушење цигара на 2 минути и трчање за на другиот час зашо професорката запишува отсутни уште од врата. Оправданија со тоа како сум имал диареја, многу смрдливи гасови, прегледи на спортска, грип.... и све тоа за 100 грама кафе на мелење :)

Ех средно школо да сибеш спомените :)
 
Ееее ми фали средното и тоа многу.Јес да многу стресови ми правеше,ама незаменливи ми се спомените.Дремење во последна клупа со другар ми и решавање судоку маратонски,Дражен Ладич откако ќе те испрашаат и си знаел се,извини журим кога ќе му ја здувнеш од некој час,па кафе у Манго,преубави екскурзии,а јас најтрезниот човек во нив и затоа и најмногу спомени имам од сите,никој ништо не се сеќава :)))),симаптишање со комшиите од соседната клупа (хехехе),допишување преку клупа така наречен мирц преку клупа со дечакот(сега форумџија,во тоа време имаше одбивност кон форуми) кој заведуваше малолетнички (тој 18,ние по 15-6,за срамота:)))) и морам да признаам дека ме извиси мене и другарка ми и не дојде да се запознае зошо му беше срам,па ај као демек на фудбал бил и другар му го обвини,никогаш не му поверувавме кога се правдаше :))))) А уште колку пати бев болна за испрашување и тестови ехеее...чудно се како така се погодуваше хехехехе...и на крај 100 оправдани,10тина неоправдани и после секое праќање на татко ми во школо *Ти од утре не го гледаш овој филм,има да одиш и со температура,јас да лажам за тебе таму...*,аха важи...и така уште едно сто пати....

Сакам пак!:nesum:
 
Ептен пуно х) Да да...секако :)
 
Абе тогаш кога одев и не ми беше баш многу по мерак.
Дружењето и заебанциите беа интересни.Ама па имаше и гњаважа ствари....единици,укори,расправии со професори.
За ден-два би се вратил чисто поради заебанција...али од почеток се ...НЕ.
 
Мноооооооогууууууууу го сакам.
Го сакам како грциве што ги сакам.
 
Колку што го мразам школото не мразам ништо повеќе во мојот живот.:tapp::uvo:
 
па го сакам онака школото, одам за да се заебавам и помалку нешто да научам. па и да не постоеше школово што ќе правевме сите само дома, неписмени. убаво е вака само да се учеше помалку години.
 
Ич не го сакам школото,само за дружба го сакам:pipi:
 
Се е навика. Одпрвин на секое помало дете школото му е гадно, е после кога ќе се навикне и ќе увиди дека тоа му е потребно, пред се заради него и неговата егзистенција, од немајкаде ќе го засака. Искрено понекогаш од школото имав страв, но веќе кога дојдов средно веќе немав гајле. А сега па, на факултет, се е само формалност, но и многу повеќе сериозност, се разбира.:helou:
 
Па го сакам школото..основно не го сакав ама ИЧ и едвај чекав да завршам и да си одам од таму, но со средното е поинаку.
Најверојатно почнува нашето созревање,поискрени пријателства,поинтересни моменти за паметење....не знам и самата си се чудам на себе што препекувам да дојде 1 септември ..САКАМ ВО ШКОЛО -.- :kesa: Не дека сум бубатор но моментите во школо се според мене тие што ќе ни останат најсилно во сеќавање!
 
Измешани емоции имам околу ова прашање. Еве и зошто:
образовниот систем е лошо среден, учиш предмети кои нема да ти требаат никогаш, т.е. не ти се од важност за струката, а нивната оценка е подеднакво важна како и на сите тие предмети кои се од важност за струката. Сметам дека кога би учел дома, не за оценка, туку од задоволство би знаел повеќе, од причина дека би учел само што мислам дека ми е битно.
Добрата страна е дружењето во школо. Муабетите, бркањето од часови, кавгите со професорите. They simply make it full of fun.:P
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom