Moj личен, лаички впечаток е Тарантино филмовите ги базира на нагласени ликови, кои го туркаат дејствието (понекогаш не по хронолошки редослед). Тоа му е финтата - карактери преку кои приказната се развива. Ништо ново, но он е тоа што е, ради начинот на кој ја праи таа работа.
IMO, последниот филм е малку поинаков, бидејќи приказната, плотот, паѓа у втор план, па имаме акцент на карактери, не во приказна, туку во атмосфера. Акцентот наместо на приказна е ставен на атмосфера. Што вика Рон, нешто ко возење низ тоа место у тоа време.
Одличен филм, кој не знам дали му е најдобар или најлош. Секако, најлошиот филм на Тарантино (кој и да ви е тоа) ми е доста бољи од мноштвото други филмови денес.
(кога ќе размислам Џеки Браун му е најлош, сфаќам што сакаат да кажат оние кои, всушност мислат дека му е најдобар, ама нека ми извинат...)
