Another Earth мора да го ставиме во клубот! МО-РА!Fajkla i Another Earth, tie se.![]()
Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Забелешка: This feature may not be available in some browsers.
Another Earth мора да го ставиме во клубот! МО-РА!Fajkla i Another Earth, tie se.![]()
Ради некој вирус што ме фати само лежам 4 дена, па гледам гледани/негледани филмови на нетфликс, тоа што ќе излезе. Ај си реков денес ќе го гледам The Ballad of Buster Scruggs, после Џанго сакав нешто со сличен муд.
Многу ги почитувам браќа Коенови, ама ова беше болно за гледање. Одвај го догледав, ваљда подобро ќе функционирало ова како серија што и било првичната идеја. Вака како омнибус е споро, досадно, само приказната со Лиам Нисон ми се допадна. Не држи внимание филмот, приказните се или многу кратки или многу долги, најчесто немаат конфликт во нив и оставаат на ликовите да ги носат. А ликовите горе-долу ликови што сме ги виделе еден милион пати на дивиот запад.
Style over substance,се повторува... сериозно?Дефиниција за style over substance, се повторува, досаден е, се фокусира повеќе на тоа како приказната ќе биде раскажана отколку на пораката што треба да ти ја пренесе, ако нешто изгледа кул не значи и дека е генијално и има вредност, бар од моја гледна точка. Овој ако е генијалец за Триер што треба да се каже?
Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)Style over substance,се повторува... сериозно?
Тарантино е storyteller, моментално најдобар што постои.
Да го споредуваш со Триер, кој е дијаметрално спротивен режисер и дел од алтернативното кино кое продуцира за селективна публика, е апсурд.
Сериозно. Се може да се споредува ако ги споредиш вечатоците што ти ги оставиле делата. Разбирам дека се различни и разбирам дека Тарантино има голема фан база но мене лично не ми се допаѓа. До толку се повторува што некогаш се осеќам ко да гледам ист филм само контекстот и ликовите се различни. Во скоро секој филм што сум му го гледал носечката приказна е приказна за крвава одмазда. Во таа приказна, имаш различни ликови, но во суштина секогаш имаш лоши момци. Нали за да имаш на кому да се одмаздуваш. Па имаш и слаби момци кои можат да станат јаки момци, обично тие се одмаздуваат, па имаш невини ликови кои стануваат лоши момци, али лошите момци секогаш остануваат лоши. Ете така се одмаздија жените, се одмаздија црнците, се одмаздија евреите, па и во палп фикшн ги имаш истите срања со нигерот на крај. Секој филм му е епизоден или му се состои од поглавја (не знам зошто но ова ме иритира исто). Па ги имаш Тарантино кадрите, па две сцени одат паралелно една врз друга, па сцени кај што ликовите двајца или тројца си држат вперени пиштоли меѓу себе и обавезно се развива некој еџи филозофски муабет пред да почне пуцачината и крвиштата. Доста од дијалозите му содржат високоинтелектуално дркање за поп културата и филозофирање кое ваљда само нему му значи нешто. Па имаш сцени 'напети' кај што имаш испрашувач и испрашуван за публикум да дрка на уште дијалози и така натаму. Тука се и gore сцените после спориот билдап за уау ефект нали. Си има рецепт за праење филмови чоекот, и ја немам ништо против што тоа на вас ви се свиѓа, мене ми е веќе видено и не се ни замарам со него веќе.Style over substance,се повторува... сериозно?
Тарантино е storyteller, моментално најдобар што постои.
Да го споредуваш со Триер, кој е дијаметрално спротивен режисер и дел од алтернативното кино кое продуцира за селективна публика, е апсурд.
Сериозно. Се може да се споредува ако ги споредиш вечатоците што ти ги оставиле делата. Разбирам дека се различни и разбирам дека Тарантино има голема фан база но мене лично не ми се допаѓа. До толку се повторува што некогаш се осеќам ко да гледам ист филм само контекстот и ликовите се различни. Во скоро секој филм што сум му го гледал носечката приказна е приказна за крвава одмазда. Во таа приказна, имаш различни ликови, но во суштина секогаш имаш лоши момци. Нали за да имаш на кому да се одмаздуваш. Па имаш и слаби момци кои можат да станат јаки момци, обично тие се одмаздуваат, па имаш невини ликови кои стануваат лоши момци, али лошите момци секогаш остануваат лоши. Ете така се одмаздија жените, се одмаздија црнците, се одмаздија евреите, па и во палп фикшн ги имаш истите срања со нигерот на крај. Секој филм му е епизоден или му се состои од поглавја (не знам зошто но ова ме иритира исто). Па ги имаш Тарантино кадрите, па две сцени одат паралелно една врз друга, па сцени кај што ликовите двајца или тројца си држат вперени пиштоли меѓу себе и обавезно се развива некој еџи филозофски муабет пред да почне пуцачината и крвиштата. Доста од дијалозите му содржат високоинтелектуално дркање за поп културата и филозофирање кое ваљда само нему му значи нешто. Па имаш сцени 'напети' кај што имаш испрашувач и испрашуван за публикум да дрка на уште дијалози и така натаму. Тука се и gore сцените после спориот билдап за уау ефект нали. Си има рецепт за праење филмови чоекот, и ја немам ништо против што тоа на вас ви се свиѓа, мене ми е веќе видено и не се ни замарам со него веќе.
Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)
Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)
Според мене е.Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)
Змеј, вака може секоја режија да се симплифицира.Сериозно. Се може да се споредува ако ги споредиш вечатоците што ти ги оставиле делата. Разбирам дека се различни и разбирам дека Тарантино има голема фан база но мене лично не ми се допаѓа. До толку се повторува што некогаш се осеќам ко да гледам ист филм само контекстот и ликовите се различни. Во скоро секој филм што сум му го гледал носечката приказна е приказна за крвава одмазда. Во таа приказна, имаш различни ликови, но во суштина секогаш имаш лоши момци. Нали за да имаш на кому да се одмаздуваш. Па имаш и слаби момци кои можат да станат јаки момци, обично тие се одмаздуваат, па имаш невини ликови кои стануваат лоши момци, али лошите момци секогаш остануваат лоши. Ете така се одмаздија жените, се одмаздија црнците, се одмаздија евреите, па и во палп фикшн ги имаш истите срања со нигерот на крај. Секој филм му е епизоден или му се состои од поглавја (не знам зошто но ова ме иритира исто). Па ги имаш Тарантино кадрите, па две сцени одат паралелно една врз друга, па сцени кај што ликовите двајца или тројца си држат вперени пиштоли меѓу себе и обавезно се развива некој еџи филозофски муабет пред да почне пуцачината и крвиштата. Доста од дијалозите му содржат високоинтелектуално дркање за поп културата и филозофирање кое ваљда само нему му значи нешто. Па имаш сцени 'напети' кај што имаш испрашувач и испрашуван за публикум да дрка на уште дијалози и така натаму. Тука се и gore сцените после спориот билдап за уау ефект нали. Си има рецепт за праење филмови чоекот, и ја немам ништо против што тоа на вас ви се свиѓа, мене ми е веќе видено и не се ни замарам со него веќе.
Може симплифицирам, нели сепак лаик пишува, но што од тоа што го пишав не е точно? За разлика од фановите на Тарантино кои никогаш не објасниле зошто им се допаднале неговите филмови, за нив е доволно само името на Тарантино да стои на филмот веројатно.Според мене е.
Кога ги веќе споредуваме, конкретно кај Скорсезе голем дел од филмовите ги пишуваат трети ликови, кај Тарантино речиси се е written & directed by, такви продуценти на прсти се бројат.
Тука би го сврстил и Guy Ritchie, ама ај...
Змеј, вака може секоја режија да се симплифицира.
Текстов ме потсеќа на критичкио осврт на РикиЛфц коа викаше дека Интерстелар го сакаат луѓето за да се праат паметни.
Уште го немам гледано оригиналот, а читав интервју од Скорсезе демек намерно не го гледал оригиналот за да не му се измеша во креативнoстаНемој само Департед бро... 90% копија на оригиналот, до потполно исти кадри и дијалози...во ништо не е подобар, ни приказната, ликовите, кастингот, да не го спомнувам крајот...тие оскари што ги доби срамота
ваљда е тешка лага за да се мистифицира работата на режисерите како поетите кога ќе речат дека напишале песна од првпат пошо биле инспирирани, али ајде ќе го изгледам па ќе пишам импресии.
Кога сме веќе кај Тарантино, и копирање од азијски филмови, може да го погледнеш и City On Fire (1987) од Ринго Лам, Тарантино не признава дека го гледал, иако цела приказна и еден куп моменти ги има дрпнато од тука ама пак има некои разлики и у овој случај за мене Reservoir Dogs е подобар (поинтересни ликови, музиката, сцената со увото, итн...).Уште го немам гледано оригиналот, а читав интервју од Скорсезе демек намерно не го гледал оригиналот за да не му се измеша во креативнoставаљда е тешка лага за да се мистифицира работата на режисерите како поетите кога ќе речат дека напишале песна од првпат пошо биле инспирирани, али ајде ќе го изгледам па ќе пишам импресии.
Инаку, добро е што за прв пат после долго време да се заинтересирам за дискусија на форум, оваа за Тарантино и компанија. Добро е, тука сме на број![]()