Филмови, режисери, актери: Генерална дискусија

[wicked_1]

Дефиниција за style over substance, се повторува, досаден е, се фокусира повеќе на тоа како приказната ќе биде раскажана отколку на пораката што треба да ти ја пренесе, ако нешто изгледа кул не значи и дека е генијално и има вредност, бар од моја гледна точка. Овој ако е генијалец за Триер што треба да се каже?

Style over substance,се повторува... сериозно?

Тарантино е storyteller, моментално најдобар што постои.

Да го споредуваш со Триер, кој е дијаметрално спротивен режисер и дел од алтернативното кино кое продуцира за селективна публика, е апсурд.

 

[џимеј]

Style over substance,се повторува... сериозно?

Тарантино е storyteller, моментално најдобар што постои.

Да го споредуваш со Триер, кој е дијаметрално спротивен режисер и дел од алтернативното кино кое продуцира за селективна публика, е апсурд.

Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)

 

[zmej gorjanin]

Style over substance,се повторува... сериозно?

Тарантино е storyteller, моментално најдобар што постои.

Да го споредуваш со Триер, кој е дијаметрално спротивен режисер и дел од алтернативното кино кое продуцира за селективна публика, е апсурд.

Сериозно. Се може да се споредува ако ги споредиш вечатоците што ти ги оставиле делата. Разбирам дека се различни и разбирам дека Тарантино има голема фан база но мене лично не ми се допаѓа. До толку се повторува што некогаш се осеќам ко да гледам ист филм само контекстот и ликовите се различни. Во скоро секој филм што сум му го гледал носечката приказна е приказна за крвава одмазда. Во таа приказна, имаш различни ликови, но во суштина секогаш имаш лоши момци. Нали за да имаш на кому да се одмаздуваш. Па имаш и слаби момци кои можат да станат јаки момци, обично тие се одмаздуваат, па имаш невини ликови кои стануваат лоши момци, али лошите момци секогаш остануваат лоши. Ете така се одмаздија жените, се одмаздија црнците, се одмаздија евреите, па и во палп фикшн ги имаш истите срања со нигерот на крај. Секој филм му е епизоден или му се состои од поглавја (не знам зошто но ова ме иритира исто). Па ги имаш Тарантино кадрите, па две сцени одат паралелно една врз друга, па сцени кај што ликовите двајца или тројца си држат вперени пиштоли меѓу себе и обавезно се развива некој еџи филозофски муабет пред да почне пуцачината и крвиштата. Доста од дијалозите му содржат високоинтелектуално дркање за поп културата и филозофирање кое ваљда само нему му значи нешто. Па имаш сцени 'напети' кај што имаш испрашувач и испрашуван за публикум да дрка на уште дијалози и така натаму. Тука се и gore сцените после спориот билдап за уау ефект нали. Си има рецепт за праење филмови чоекот, и ја немам ништо против што тоа на вас ви се свиѓа, мене ми е веќе видено и не се ни замарам со него веќе.

 

[whatto]

Сериозно. Се може да се споредува ако ги споредиш вечатоците што ти ги оставиле делата. Разбирам дека се различни и разбирам дека Тарантино има голема фан база но мене лично не ми се допаѓа. До толку се повторува што некогаш се осеќам ко да гледам ист филм само контекстот и ликовите се различни. Во скоро секој филм што сум му го гледал носечката приказна е приказна за крвава одмазда. Во таа приказна, имаш различни ликови, но во суштина секогаш имаш лоши момци. Нали за да имаш на кому да се одмаздуваш. Па имаш и слаби момци кои можат да станат јаки момци, обично тие се одмаздуваат, па имаш невини ликови кои стануваат лоши момци, али лошите момци секогаш остануваат лоши. Ете така се одмаздија жените, се одмаздија црнците, се одмаздија евреите, па и во палп фикшн ги имаш истите срања со нигерот на крај. Секој филм му е епизоден или му се состои од поглавја (не знам зошто но ова ме иритира исто). Па ги имаш Тарантино кадрите, па две сцени одат паралелно една врз друга, па сцени кај што ликовите двајца или тројца си држат вперени пиштоли меѓу себе и обавезно се развива некој еџи филозофски муабет пред да почне пуцачината и крвиштата. Доста од дијалозите му содржат високоинтелектуално дркање за поп културата и филозофирање кое ваљда само нему му значи нешто. Па имаш сцени 'напети' кај што имаш испрашувач и испрашуван за публикум да дрка на уште дијалози и така натаму. Тука се и gore сцените после спориот билдап за уау ефект нали. Си има рецепт за праење филмови чоекот, и ја немам ништо против што тоа на вас ви се свиѓа, мене ми е веќе видено и не се ни замарам со него веќе.

Posakuvam i jas ednas da napisam vakov interesen tekst

Solzi
joker theme
Pesnava me tera da kopneam po sneg i ubava nakitena bozikna atmosfera

 

[Ron Burgundy]

Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)

Па волкот од волстрит ако си го гледал добро ќе приметиш дека сторителингот е некст левел, не знам што се фаќате за филмот бљувотина бил ово оно, тој е направен да биде забавен, а не историски точен.

 

[Vlatko_Gjorce]

Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)

Немој само Департед бро... 90% копија на оригиналот, до потполно исти кадри и дијалози...во ништо не е подобар, ни приказната, ликовите, кастингот, да не го спомнувам крајот...тие оскари што ги доби срамота

 

[Scirea]

Штотоку го изгледав The Mule... нема промашување кај стариот, топ филмче

 

[wicked_1]

Мислам дека Скорсезе (освен онаа бљувотина од филм Волкот од Вол Стрит) е далеку подобар сторителер од Тарантино. На пример, Gangs of New York и The Departed раскажуваат 10 приказни истовремено и на сите нас тие 10 приказни кои паралелно ги следиме ни се јасни. Не сакам да го омаловажам трудот на Тарантино, човекот си остава свој печат во историјата на филмот, ама не би се сложил дека е најдобар моментално. (да појаснам сепак - The Hateful Eight се уште го немам гледано)

Според мене е.

Кога ги веќе споредуваме, конкретно кај Скорсезе голем дел од филмовите ги пишуваат трети ликови, кај Тарантино речиси се е written & directed by, такви продуценти на прсти се бројат.

Тука би го сврстил и Guy Ritchie, ама ај...

Сериозно. Се може да се споредува ако ги споредиш вечатоците што ти ги оставиле делата. Разбирам дека се различни и разбирам дека Тарантино има голема фан база но мене лично не ми се допаѓа. До толку се повторува што некогаш се осеќам ко да гледам ист филм само контекстот и ликовите се различни. Во скоро секој филм што сум му го гледал носечката приказна е приказна за крвава одмазда. Во таа приказна, имаш различни ликови, но во суштина секогаш имаш лоши момци. Нали за да имаш на кому да се одмаздуваш. Па имаш и слаби момци кои можат да станат јаки момци, обично тие се одмаздуваат, па имаш невини ликови кои стануваат лоши момци, али лошите момци секогаш остануваат лоши. Ете така се одмаздија жените, се одмаздија црнците, се одмаздија евреите, па и во палп фикшн ги имаш истите срања со нигерот на крај. Секој филм му е епизоден или му се состои од поглавја (не знам зошто но ова ме иритира исто). Па ги имаш Тарантино кадрите, па две сцени одат паралелно една врз друга, па сцени кај што ликовите двајца или тројца си држат вперени пиштоли меѓу себе и обавезно се развива некој еџи филозофски муабет пред да почне пуцачината и крвиштата. Доста од дијалозите му содржат високоинтелектуално дркање за поп културата и филозофирање кое ваљда само нему му значи нешто. Па имаш сцени 'напети' кај што имаш испрашувач и испрашуван за публикум да дрка на уште дијалози и така натаму. Тука се и gore сцените после спориот билдап за уау ефект нали. Си има рецепт за праење филмови чоекот, и ја немам ништо против што тоа на вас ви се свиѓа, мене ми е веќе видено и не се ни замарам со него веќе.

Змеј, вака може секоја режија да се симплифицира.
Текстов ме потсеќа на критичкио осврт на РикиЛфц коа викаше дека Интерстелар го сакаат луѓето за да се праат паметни.

 

[zmej gorjanin]

Според мене е.

Кога ги веќе споредуваме, конкретно кај Скорсезе голем дел од филмовите ги пишуваат трети ликови, кај Тарантино речиси се е written & directed by, такви продуценти на прсти се бројат.

Тука би го сврстил и Guy Ritchie, ама ај...


Змеј, вака може секоја режија да се симплифицира.
Текстов ме потсеќа на критичкио осврт на РикиЛфц коа викаше дека Интерстелар го сакаат луѓето за да се праат паметни.

Може симплифицирам, нели сепак лаик пишува, но што од тоа што го пишав не е точно? За разлика од фановите на Тарантино кои никогаш не објасниле зошто им се допаднале неговите филмови, за нив е доволно само името на Тарантино да стои на филмот веројатно.

 

[џимеј]

Немој само Департед бро... 90% копија на оригиналот, до потполно исти кадри и дијалози...во ништо не е подобар, ни приказната, ликовите, кастингот, да не го спомнувам крајот...тие оскари што ги доби срамота

Уште го немам гледано оригиналот, а читав интервју од Скорсезе демек намерно не го гледал оригиналот за да не му се измеша во креативнoста ваљда е тешка лага за да се мистифицира работата на режисерите како поетите кога ќе речат дека напишале песна од првпат пошо биле инспирирани, али ајде ќе го изгледам па ќе пишам импресии.

Инаку, добро е што за прв пат после долго време да се заинтересирам за дискусија на форум, оваа за Тарантино и компанија. Добро е, тука сме на број

 

[Vlatko_Gjorce]

Уште го немам гледано оригиналот, а читав интервју од Скорсезе демек намерно не го гледал оригиналот за да не му се измеша во креативнoста ваљда е тешка лага за да се мистифицира работата на режисерите како поетите кога ќе речат дека напишале песна од првпат пошо биле инспирирани, али ајде ќе го изгледам па ќе пишам импресии.

Инаку, добро е што за прв пат после долго време да се заинтересирам за дискусија на форум, оваа за Тарантино и компанија. Добро е, тука сме на број

Кога сме веќе кај Тарантино, и копирање од азијски филмови, може да го погледнеш и City On Fire (1987) од Ринго Лам, Тарантино не признава дека го гледал, иако цела приказна и еден куп моменти ги има дрпнато од тука ама пак има некои разлики и у овој случај за мене Reservoir Dogs е подобар (поинтересни ликови, музиката, сцената со увото, итн...).

 

[Zlatikevichius]

Јас немам ништо против римејкови на филмови (во случајов од други држави), и не можам да сфатам зошто за повеќето кога ќе речат - филмот не е оригинален, направен е според друг филм, тоа по дифолт треба да значи дека не чини. Па повеќе од пола од филмовите кои постојат се или според вистинска приказна, или според нечиј расказ, роман, мемоар, или некоја друга книжевна форма. Значи и тие не се оригинални, туку римејк на нечија друга приказна. И во нив има „крадени“ моменти, идеи, и што ти јас знам што, па сепак никој не вика дека не чинат затоа што се „крадени“. Која е разликата?

И не, не сум го гледал оригиналниот Departed, сметам дека римејкот е фантастичен филм, и кога би го изгледал и оригиналот, би споредил кој е подобар, а кој е полош, но самиот факт дека филмот на Скорсезе не е оригинална приказна, туку римејк на азиски оригинал, за мене буквално ништо не менува.

 

[Corvus]

Јас немам ништо против римејкови на филмови (во случајов од други држави), и не можам да сфатам зошто за повеќето кога ќе речат - филмот не е оригинален, направен е според друг филм, тоа по дифолт треба да значи дека не чини. Па повеќе од пола од филмовите кои постојат се или според вистинска приказна, или според нечиј расказ, роман, мемоар, или некоја друга книжевна форма. Значи и тие не се оригинални, туку римејк на нечија друга приказна. И во нив има „крадени“ моменти, идеи, и што ти јас знам што, па сепак никој не вика дека не чинат затоа што се „крадени“. Која е разликата?

И не, не сум го гледал оригиналниот Departed, сметам дека римејкот е фантастичен филм, и кога би го изгледал и оригиналот, би споредил кој е подобар, а кој е полош, но самиот факт дека филмот на Скорсезе не е оригинална приказна, туку римејк на азиски оригинал, за мене буквално ништо не менува.

Јас вообичаено повеќе поштовам оригинални приказни на сметка на биопици, римејци, адаптации и слично, иако и тие знаат да бидат hit or miss, па така имаме доста дебилни оригинални приказни во филмскиот свет.

Во секој случај, малку ми е no sense да дискутираме оригиналност кај режисери кои се прославени по стилот, Тарантино, Ричи, Бартон, Ален се стилистички режисери, и во нивните филмови личниот печат е многу поважен од оригиналноста на приказната, ова ми е исто како да ја оценуваме рибата за тоа колку вешто лета. Малку не е фер, секако секој си има симпатии и апатии кон одредени режисери, и сите причини за тоа се валидни ама не знам дали е од објективни причини океј да викаме дека некој режисер не го бива затоашто нема оригинални идеи. Кјубрик нема ни еден оригинален филм во животот снимено и е сметан за еден од најдобрите на сите времиња. Јас го сакам Тарантино, и особено многу ги сакам Кил Бил, стилски и содржински ми се ептен добри филмови, особено што сум аниме фан, а Кил Бил е лајф екшн аниме и за мене е подобар од многу филмови кои се директни адаптации на анимиња. Нив ги спомнувам зашто знам дека не се многу популарни на форумов, ама сакам да посочам дека имаат appeal за луѓе како мене, кои филмот го гледаат како омаж, нешто што и самиот Тарантино го посочува со аниме секвенцата за ориџинот на Ума Турман.[DOUBLEPOST=1554745493][/DOUBLEPOST]И ете имав уште да пишувам и ми се прати по грешка постот незавршен, ама да не комплицирам нека седи вака. Тоа ми е поентата секако, неам што повеќе да кажам околу ова без да се повторувам.

 

[Vlatko_Gjorce]

Значи и тие не се оригинални, туку римејк на нечија друга приказна. И во нив има „крадени“ моменти, идеи, и што ти јас знам што, па сепак никој не вика дека не чинат затоа што се „крадени“. Која е разликата?

Па разликата, што на пр. Тарантино позајмува идеи, ликови, нешто од ваму нешто од таму и пак од тоа ќе направи поразличен филм у свој препознатлив стил, ќе му даде свој белег идентитет на филмот или у случајов со R Dogs направил подобрување.
Скорсезе само го ископирал Infernal Affairs.
Има и подобри мада ретко римејци од оригиналот шознам The Thing, Scarface, The Fly, еве и The Blob, зш поминало доста време па има можност за подобрување, дали ефекти или ликовите се (по)интересни, подобра глума, акција, режија итн... значи има некои значајни разлики или подобрување, за разлика од Департед, кој иначе прв го гледав, па пак I. Affairs ми е подобар, исто така се зезнав и со Ванила Скај...

Јас вообичаено повеќе поштовам оригинални приказни на сметка на биопици, римејци, адаптации и слично, иако и тие знаат да бидат hit or miss, па така имаме доста дебилни оригинални приказни во филмскиот свет.

Во секој случај, малку ми е no sense да дискутираме оригиналност кај режисери кои се прославени по стилот, Тарантино, Ричи, Бартон, Ален се стилистички режисери, и во нивните филмови личниот печат е многу поважен од оригиналноста на приказната, ова ми е исто како да ја оценуваме рибата за тоа колку вешто лета. Малку не е фер, секако секој си има симпатии и апатии кон одредени режисери, и сите причини за тоа се валидни ама не знам дали е од објективни причини океј да викаме дека некој режисер не го бива затоашто нема оригинални идеи. Кјубрик нема ни еден оригинален филм во животот снимено и е сметан за еден од најдобрите на сите времиња. Јас го сакам Тарантино, и особено многу ги сакам Кил Бил, стилски и содржински ми се ептен добри филмови, особено што сум аниме фан, а Кил Бил е лајф екшн аниме и за мене е подобар од многу филмови кои се директни адаптации на анимиња. Нив ги спомнувам зашто знам дека не се многу популарни на форумов, ама сакам да посочам дека имаат appeal за луѓе како мене, кои филмот го гледаат како омаж, нешто што и самиот Тарантино го посочува со аниме секвенцата за ориџинот на Ума Турман.[DOUBLEPOST=1554745493][/DOUBLEPOST]И ете имав уште да пишувам и ми се прати по грешка постот незавршен, ама да не комплицирам нека седи вака. Тоа ми е поентата секако, неам што повеќе да кажам околу ова без да се повторувам.

Па не би го гледал само како аниме ... ривенџ приказната, ликот на Луси Лиу и сцената на снегот се од Lady Snowblood

Паи Меи е д ултимејт босс у кунгфу филмовиве и у Кил Бил 2 го глуми Гордон Лиу кој е голема кунгфу ѕвезда (у Кил Бил 1 глуми уште еден друг лик), жутите тренерки се од Брус Ли, Дејвид Карадин глумеше у кунгфу серија, итн...

 

[Izgubljen]

Dali netko ima film Posljednji srbin u Hrvatskoj??
bilo kakvu verziju... online ili warez ili torrent!?

https://www.youtube.com/watch?v=-05k2WkjPsY