Драга Кајгана (виртуелен дневник)
- Креатор на темата Acid
- Време на започнување
Macka12345
Модератор
- Член од
- 14 октомври 2021
- Мислења
- 1.584
- Поени од реакции
- 2.712
Дом усисан, плејлиста со Божиќни песни пуштена, се спрема Божиќен колач.
Ваква недела обожавам.
Ваква недела обожавам.
- Член од
- 23 март 2011
- Мислења
- 1.290
- Поени од реакции
- 1.226
Драга
Среќна нова
Темата стана каша - чорба.
,,А внучето на дворот играше си со кучето"
Среќна нова
Темата стана каша - чорба.
,,А внучето на дворот играше си со кучето"
Dumbledore
...
- Член од
- 24 октомври 2013
- Мислења
- 12.371
- Поени од реакции
- 27.561
ДК,
Се сеќавам пред неколку години, ова време, кога сеуште беше активно правилото "во првите 5 минути од Новата година да го смениш корисничкото име", и новото да го напишеш во соодветната тема.
Тогашен Вори, сега Флеш, претходната година изрази желба да го промени корисничкото име, но заборави да пише. Таа година, Вори не заборави, но пиша во 00:06 часот, минута покасно. Останатото е историја.
Прво почна да се објаснува, да го убедува, да му досадува на Ацико. Овој не, такви биле правилата, ако отстапел за еден, ќе морал да отстапи за сите, требало да пази и нова шанса да си чека догодина! Се налути! После одреден период еве го, пак, со постовите за корисничкото име, бараше правдина. Гарант и приватно секој ден го гњавел. Ништо чудно и на врата да му пошол.
Гледам дека рампата по тоа прашање е дигната, да се послужиме!
Имено, друго дојдов да ти пишам, едно рециклирано и надополнето мислење кое сакам и тука да го споделам. Периодов ми се навраќаат и спомени од детството, кога бевме коледари. Најраното сеќавање од моето коледарење, веројатно и прво, е со мојот покоен дедо. Живееше во зграда, ќе ме прошеташе низ оние неколку станови со чии станари живееше добро, а потоа ќе ме однесеше во продавница да “коледарам“ (му даваше пари на продавачот да ми ја (до)наполни торбата т.е. ги купуваше работите), и потоа ме враќаше во станот. Кратка авантура, полна торба и топол спомен. Тој ден, се сеќавам, немаше снег.
Подоцна, одевме со братучедите. Денот започнуваше од мугри, планот за акција однапред беше договорен. Имаше години кога имаше снег, имаше години кога имаше дожд, но имаше и години кога имаше сонце. Одевме од куќа на куќа, вешто држејќи се до договорениот план, попатно ќе сретневме група на деца која ќе нѐ подучеше каде повеќе даваат, друга група која ќе ни кажеше каде не отвораат, трета група која ќе ни покажеше колку собрале. На крајот се натпреварувавме кој што добил и кој најмногу добил.
Сега сум на другата страна од вратата. Лани видов групи на дечиња, дечиња кои одат со своите родители и срамежливо пеат, па и по некое само детенце. И оваа страна на паричката си има свои убавини, но за тие убавини во некоја наредна прилика. За жал, тука каде сум привремено нема многу дечиња. Селото е старо, селото умира. Овој живот, дефинитивно, си има и свои предности, но активниот живот, на работоспособното население е тежок затоа што нема работа. И да, сакам тука да ме донесат на мојата шеесетка.
И не ги разбирам луѓето кои не отвораат врата на циганчиња, и тие се деца, нека уживаат во детството. Истото не мора да се прави само поради христијанската догматика, за што пишува Петар во Новиот завет, туку поради принципите на човечност и хуманост кои треба да се врежани во нашиот морален кодекс. Нема да станаме посиромашни поради тоа чоколадо, смоки, сокче, грст бонбони или некоја ситна монета.
Се сеќавам пред неколку години, ова време, кога сеуште беше активно правилото "во првите 5 минути од Новата година да го смениш корисничкото име", и новото да го напишеш во соодветната тема.
Тогашен Вори, сега Флеш, претходната година изрази желба да го промени корисничкото име, но заборави да пише. Таа година, Вори не заборави, но пиша во 00:06 часот, минута покасно. Останатото е историја.
Прво почна да се објаснува, да го убедува, да му досадува на Ацико. Овој не, такви биле правилата, ако отстапел за еден, ќе морал да отстапи за сите, требало да пази и нова шанса да си чека догодина! Се налути! После одреден период еве го, пак, со постовите за корисничкото име, бараше правдина. Гарант и приватно секој ден го гњавел. Ништо чудно и на врата да му пошол.
Гледам дека рампата по тоа прашање е дигната, да се послужиме!
Имено, друго дојдов да ти пишам, едно рециклирано и надополнето мислење кое сакам и тука да го споделам. Периодов ми се навраќаат и спомени од детството, кога бевме коледари. Најраното сеќавање од моето коледарење, веројатно и прво, е со мојот покоен дедо. Живееше во зграда, ќе ме прошеташе низ оние неколку станови со чии станари живееше добро, а потоа ќе ме однесеше во продавница да “коледарам“ (му даваше пари на продавачот да ми ја (до)наполни торбата т.е. ги купуваше работите), и потоа ме враќаше во станот. Кратка авантура, полна торба и топол спомен. Тој ден, се сеќавам, немаше снег.
Подоцна, одевме со братучедите. Денот започнуваше од мугри, планот за акција однапред беше договорен. Имаше години кога имаше снег, имаше години кога имаше дожд, но имаше и години кога имаше сонце. Одевме од куќа на куќа, вешто држејќи се до договорениот план, попатно ќе сретневме група на деца која ќе нѐ подучеше каде повеќе даваат, друга група која ќе ни кажеше каде не отвораат, трета група која ќе ни покажеше колку собрале. На крајот се натпреварувавме кој што добил и кој најмногу добил.
Сега сум на другата страна од вратата. Лани видов групи на дечиња, дечиња кои одат со своите родители и срамежливо пеат, па и по некое само детенце. И оваа страна на паричката си има свои убавини, но за тие убавини во некоја наредна прилика. За жал, тука каде сум привремено нема многу дечиња. Селото е старо, селото умира. Овој живот, дефинитивно, си има и свои предности, но активниот живот, на работоспособното население е тежок затоа што нема работа. И да, сакам тука да ме донесат на мојата шеесетка.
И не ги разбирам луѓето кои не отвораат врата на циганчиња, и тие се деца, нека уживаат во детството. Истото не мора да се прави само поради христијанската догматика, за што пишува Петар во Новиот завет, туку поради принципите на човечност и хуманост кои треба да се врежани во нашиот морален кодекс. Нема да станаме посиромашни поради тоа чоколадо, смоки, сокче, грст бонбони или некоја ситна монета.
До следно читање!
Ska Maniac
Бараба
Драга,
уште еден човек и уште едно место отидоа во вечноста.
Лесна ти земја Панкер и фала ти за се.
Да допиеме ние што останавме на земјава па ќе ти се приклучиме горе на шанк. И секако без фенси кошулчиња.
Во Балет прв пат во животот лапав лезбејка.
П.с. И да ...ако не искочил/а у Балет не е мал/а за тебе. Него не е воопшто за тебе.
уште еден човек и уште едно место отидоа во вечноста.
Лесна ти земја Панкер и фала ти за се.
Да допиеме ние што останавме на земјава па ќе ти се приклучиме горе на шанк. И секако без фенси кошулчиња.
Во Балет прв пат во животот лапав лезбејка.
П.с. И да ...ако не искочил/а у Балет не е мал/а за тебе. Него не е воопшто за тебе.
Последно уредено од модератор:
Macka12345
Модератор
- Член од
- 14 октомври 2021
- Мислења
- 1.584
- Поени од реакции
- 2.712
Не знам кај да го ставам ова ама се изнасмеав
- Член од
- 2 април 2025
- Мислења
- 158
- Поени од реакции
- 654
Интересно е како некои луѓе исчезнуваат кога најмногу ти требаат, а се појавуваат кога опасноста ќе помине.
Кога бев најранлива, некои луѓе не беа тука. Ни со присуство, ни со поддршка, ни со грижа. Денес, кога сè е поминато, се појавуваат како ништо да не било.
Кога бев оперирана, ги немаше. Сега, одеднаш, имаат време.
Животот ме научи дека кој не стоел до мене кога можев да умрам, нема потреба да стои до мене кога сум добро. Луѓето што не беа тука кога навистина требаше, не мора да бидат ни сега.
Уште се осеќале навредени зошто сум била сменета, ладна, спрема нив ( па ја крива ) ...
Страшно
Кога бев најранлива, некои луѓе не беа тука. Ни со присуство, ни со поддршка, ни со грижа. Денес, кога сè е поминато, се појавуваат како ништо да не било.
Кога бев оперирана, ги немаше. Сега, одеднаш, имаат време.
Животот ме научи дека кој не стоел до мене кога можев да умрам, нема потреба да стои до мене кога сум добро. Луѓето што не беа тука кога навистина требаше, не мора да бидат ни сега.
Уште се осеќале навредени зошто сум била сменета, ладна, спрема нив ( па ја крива ) ...
Страшно- Член од
- 4 октомври 2019
- Мислења
- 683
- Поени од реакции
- 1.705
- Возраст
- 37
Vcera cel den se raspravav so nekoj Valde Mkd so albansko zname za Bugarski pasosi, denes citam Pticaselica Vanlok i Ron Burgundy za Venecuela i Trump..... sega ispiv 0.5 rakija nekoja komova od Jagodina da se restartiram, nekade mi zaplovil brodot....
- Член од
- 16 јули 2021
- Мислења
- 539
- Поени од реакции
- 1.079
Драга,
Имам тело ко бог...ко Буда, ама сепак ко бог.
Имам тело ко бог...ко Буда, ама сепак ко бог.
Tonchie
BATTERY +
Драга Кајгана,
Денес летам од Панама Сити до Сан Хуан (преку Њуарк). Убаво ќе беше да останев на Викинг Марс до втори-втори, ама во бродската индустрија плановите ретко остануваат, некогаш на добро, некогаш на лошо. Овој пат одам на Викинг Сии до 18ти февруари. Не сум нешто возбуден.
Брату @Sussaro бидејќи ноќниот живот во Скопје ко што го знаеме заминува на вечните ловишта препорачувам да одиме до Најроби.
Денес летам од Панама Сити до Сан Хуан (преку Њуарк). Убаво ќе беше да останев на Викинг Марс до втори-втори, ама во бродската индустрија плановите ретко остануваат, некогаш на добро, некогаш на лошо. Овој пат одам на Викинг Сии до 18ти февруари. Не сум нешто возбуден.
Брату @Sussaro бидејќи ноќниот живот во Скопје ко што го знаеме заминува на вечните ловишта препорачувам да одиме до Најроби.
