Да ова важи таму некаде каде обично и се чувале и колеле свињи.
А овде кај нас беше слично нешто на ова (бар јас го памтам тоа)
И сите во тоа бевме еднакви како и во другите работи.
А беше вака: Кришка леб ќе си (ти) ја насол-иш(ат) со шеќер и потоа од маалските чешми,оние зеленине со странична цеваста рачка,ќе си ја попрскаш кришката т.с.шеќерот со вода, тоа обично сите го правевеме,затоа што не сме седеле мирни ни кога јадеме,туку трчаме се бркаме и ако не ја намокриме кришката ќе го загубиме шеќерот.