Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Забелешка: This feature may not be available in some browsers.
Не знаеш кој е крив затоа што не знаеш дали имало злосторство или не. Освен ако не си налетала на спојлер пред да го гледаш. Ако не знаеш дали Џејмс Стјуарт е во право или не, тогаш чувствуваш билд ап, тензија која расте од минута во минута.Цело време знаеме што се дешава, знаеме кој е крив, нема мистерија, нема трилер, само досадно зјапаме низ прозор. Ќе го пишев ова во непопуларни мислења, али пошто таму џабе ќе е, нека објасни некој зашто толкава оценка и што ми бега мене и не сфаќам.

Не знаеш кој е крив затоа што не знаеш дали имало злосторство или не. Освен ако не си налетала на спојлер пред да го гледаш. Ако не знаеш дали Џејмс Стјуарт е во право или не, тогаш чувствуваш билд ап, тензија која расте од минута во минута.
Друга работа е симболиката во филмот. Џејмс Стјуарт е гледач, исто како јас и ти. Во прозорците од соседите тој гледа филмови со различен жанр: мјузикл, драма, комедија, трилер. Од сите овие неговата најголема опсесија е мистеријата, затоа што се сомнева дека таму се случило злосторство. Хичкок преку Џејмс Стјуарт не набљудува нас, гледачите, и нашите желби и фантазии. Повеќето од нас ќе го одберат каналот каде што се случува криминал, каде некој убил некого. Останатите канали не се толку важни.
И се разбира, Грејс Кели, the boys will understand![]()





Да се надоврзам, пред некој ден гледав документарец за Ерик Клептон. Кога некој ќе ми го спомне Ерик Клептон две песни ми паѓаат на памет одма: Лејла, и Tears in Heaven. Во документарецот кажува дека првата ја напишал кога бил во безнадежно заљубен во жена му на Џорџ Харисон, и многу пател кога го отфрлила. Втората ја напишал кога трагично го загубил синчето.Сречни људи не пишу песме
И мене. Буквално бев готов да се расплачам. Таа side-приказна совршено ја вклопиле, баш беше погодена. И тажна, упм! А докторот не ти личеше на Мадс Микелсен?Посебно ме растужи она сцена кога ја пееше песната за Љиљана, а ретко кога ме растужува филм или ми доаѓаат солзи у очи од филм.
Да бидеме искрени - ни Тома не личеше на Тома, ни Силвана на Силвана. Едино Тозовац - ко син му да го глумеше, плукнат на него!Смешно ми беше кога ја дадоа сцената со Чола и гледаш некој шутрак што ни малку не личи ниту поседува некој шарм ко Чола.![]()
Ма филмот ништо нема. Освен сценографијата, и 2 и пол саати чиста емоција! Приказната ништо посебно, реализацијата исто така - ништо посебно, глумата беше ОК, освен lip-sync-овите, реков, можеле повеќе да се потрудат. Не зборувам тука за тоа дали актерите можеле да пејат, туку да се потруделе lip-sync-овите да не изгледаат толку лошо. Имаше ситуации каде на актерот му е затворена устата, а излегува глас од неа. Ама не можев да не му дадам 10, зашто емотивно ме здроби! Нешто вакво слично ми беше кога го гледав Мајки на Милчо, тоа е за мене вториот најдобар негов, и за него имам дадено чиста десетка, иако знам дека во секој поглед филмот е далеку од десетка.Ако му наоѓаме мани, филмот нема ама баш никакво сценарио. Рамна приказна од почеток до крај. Тома постојано се вљубува и спас бара у коцка и алкохол. Ништо посебно.
Јас тука немам замерка. Во 60-тите и 70-тите периките во СФРЈ и тоа како биле присутни во високата мода, особено како додатоци (уметки) во косите. Посебно фризурата на таа последната жена на Тома беше баш погодена како од тој период.лоша фризурка, посебно кај женскиве што можеле да ги малце истапираат, исфризираат место перики да им стават
Дел од (текстовите на) песните се на Жељко Јоксимовиќ, а сите ги пее Ацо Пејовиќ. Не се сите песни оригинални песни на Тома. Особено таа која најмногу погодува - „Ponoc“ (или „Ja nemam vise razloga da volim“) е оригинална песна на Жељко направена специјално за филмов.али пак некако и без приказна филмов погаѓа со самите текстови на песните што ги пишувал човекот

Јаде крофни Патрис сеа со кламзи детото на Клептон
