Уште една работа која никој не ја спомна за годинешните Оскари - The Post беше тешка пропаганда: филм за републикански претседател на САД и неговата конфронтација и закани кон новинарите од весник кој сака да објави тајни документи кои би му наштетиле на угледот. Познато ви е ова од некаде? Погодете кој републикански претседател на САД во моментов води војна со американското новинарство!
Реално, кога видов дека дел Торо почнал некаков говор со "I was an immigrant here..." јасна е пораката што треба да се испрати од Холивуд до останатиот дел од светот. Нив и онака тоа ги интересира, затоа човекот добива оскар за еден од неговите послаби филмови за разлика од тие што ги правел претходно.
За Обликот на водата, сакав да напишам подолго мислење но не стигнав: филмот е жално колку е потрошен за џабе во идејата, значи се нервирам кога некој има многу јака идеја но сака да се расплине на илјада теми и да му пропадне првичното. (таков е случајот и со Трите билборди)
Ништо ново и невидено, не знам зошто се крена толкава фама и тоа „оскаровска фама“ за филм кој во никој случај не би го доживеал како „оскар материјал“ кој претендира да стане безвремен. Гилермо Дел Торо секогаш игра на онаа карта дека многу емотивно ги сфаќа филмовите, па како демек ќе се откажел од правење ако неговите проекти не успевале, итн итн и во последно време ја придоби и онаа фан база на марвел филмчиња на кои ова ќе им биде одличен филм, ни ваму ни таму е, ниту доволно уметнички, ниту доволно блокбастер.
Филмов е типичен пример за тоа колку една добра идеја не е доволна, колку приказната како приказна не е доволна туку (ова е клише) најважно е како е раскажана. За жал, раскажувањето во Shape of the water е луда смеса од клишеа, стереотипни ликови, слаб дијалог, дупки во сценариото (на кои може да се замижи ако го прифатиме бајковидниот свет на филмот).
Конкретно: - не може бе на Мајкл Шенон да му ги даваш најглупите реплики на светот, онака туѓ срам да те јаде додека си крцка со забите константно или кога треба да изнесе некоја реплика како 'so you are a god'.
- зошто побогу презентираш геј плот кој е најневажниот геј плот на светот? Тука дел Торо како да сакал да им удоволи на сите и ајде ќе лупаме се што е актуелно. Основната приказна нема никаква врска со споредните малечки приказни што ги раскажува, не се допираат едно со друго, приказната за ликот на Мајкл Шенон не го направи ликот подобар, ниту дознавме за него повеќе од она што треба, исто и со ликот на Ричард Џенкинс, а од друга страна трошиме време на тоа и после 2 часа филм ми изгледале како 2 30 па одвај чекам да заврши.
- зошто на половина филм приказната за двојниот агент (пази, и двоен агент се појавува како еден клише еднодимензионален плот) се развлекува до таа мера да се изостави основното - интеракцијата помеѓу чудовиштето и глувата.
Значи тоа е најголемиот проблем за мене овде, нема простор за да се развие врската помеѓу протагонистот и чудовиштето, се скока од еден период во друг и секоја приказна е со различно времетраење што не знаеш колку време поминало во филмот, нема поединечни сцени кои прогресивно го градат ликот на чудовиштето, неговата позадинска приказна (ај ова и не е толку важно) ликот на протагонистот кој беше толку силно претставен на почеток а нула понатаму, за крајот да остане еден „предвидлив обичен крај кој не може поинаку“.
Единствено добри работи се продукцискиот дизајн, камерата (има доста добри кадри) и глумата на Сели Хокингс и Октавија Спенсер, но за жал тоа не го прави еден филм одличен, има многу многу слоеви а Shape of the water е еднослоен ко сива тоалетна хартија од 10 денари.
Очигледно форумџиите немаат ист вкус како и Академијата од САД.
