Сум имал таков пример, и тоа со прилично добар другар, иако не се гледаме често. Човекот буквално се дешава да искочи еднаш месечно од дома, премногу е посветен на факсот а не му иде

Се договараме да пиеме кафе, ми вика брат ако ме носиш пак по аушвици не искачам. Му викам јбг другпат ќе седиме и тоа е тоа.
Ти ја разбирам јас поентата дека треба да има компромис, ама барем од моја страна нема никогаш да има, барем кога се работи за седење по локали. Не заради што сум себичен, едноствно бидејки немам намера да потрошам време, да преплтам све могуче знаејки ги цените бар по местава низ Скопје, а притоа да не можам да запалам цигара или да треба ко педер да искачам надвор на секои пет минути.