- Член од
- 16 февруари 2007
- Мислења
- 2.780
- Поени од реакции
- 8.235
Со тоа што би се убил го наоѓам решението на проблемите. Можеби не е најдобро, но е решение. А секое решение е подобро отколку да седиме со скрстени раце.
Плус, принципите кои го држат светот се ептен извитоперени последниов век, така што денес да се убиеш на вести ќе одекне послабо од веста дека претседателот пиел пиво кај Вршац.
Моралот го спомнав бидејќи ти рече не е убаво да бидеш себичен кон блиските. Само се сложив со тебе :wink:
Не е решение да се предадеш.Ќе го најдеш само ако се бориш.Па и ако изгубиш...којзнае...може не ти бил денот.Утрото е убава мистерија.Носи нови моменти и нови солуции.Значи со ова го побиваме и тоа "седење со скрстени раце".Никој не рече дека така треба да им пристапиме на проблемите.Никој не спомна пасивност.И зошто ми збориш за mainstreem силиконски вредности?Па не се на маса овие исфабрикувани општествени норми и принципи чија цел е подобро да се продава Coca-Cola.Битна е онаа константа моќ и уникатност на духот,која не е ограничена со физички изглед и концентрација на среќа/несреќа во животот на малото човече.За се има лимит и овде го оправдувам само афектот.Друго ништо.
Викторгг напиша:Не знам зошто упорно и ти и многу други го поврзуваат кукавичлукот со темава.Да се убие човек треба да има муда колку ци**ите на Памела Андерсон. Си пробал некогаш? Тешко е.
Сите го живееме животот за нас пред се`. Ако имаме желба да бидеме алтруисти, секоја ни чест. Но да дозволиме да трпиме болка за да не повредиме некој друг е глупаво.
Народот рекол “Господ прво себе си дал брада...“ :star:
Моментална храброст.Секундарна...која е инспирирана од и неизмерно смрди на кукавичлук.Зар сакаш да ме убедиш дека најголем дел од овие случаи при здрав,трезвен памет доаѓаат до таа одлука?Или во болните 5 секунди решаваат дека бакнежот со асфалтот ќе им ги реши проблемте...нема допирна точка меѓу убиец и самоубиец.Не споредувај измачена душа од физичко-психички болки и емигрант во Америка кој оти многу го задевале решил да убие пола студентски камп за на крај,славно да си свирне куршум у брада...невкусно е.
А болката нема да исчезне со тоа што ти ќе исчезнеш.Тоа ти е како да се молиш среде зимо сонцето да стане супернова....оти многу ти е ладно.
Викторгг напиша:Велиш, после животот си храна за црви... А кога ќе те згази шлепер бидејќи не си внимавал ќе бидеш храна за домашното милениче на Парис Хилтон? Секоја смрт е иста, биологијата ти е јасна, сигурен сум.
My point...животот е парадокс...еј брат,не се убивај...од кај знаеш...може утре ќе те згази шлепер
Викторгг напиша:Инаку, во право си, многу малку причини има кои би биле доволни за да се самоубиеш. Но... кога веќе си решил, па макар било тоа затоа што ти се скршил нокт... слободно стори го тоа. Тоа е твое право, ти одлучуваш. Јас ќе речам луд си, тоа што го правиш е смешно, но никој не може да ти каже што да правиш со себе. Може да ти каже што да не им правиш на другите бидејќи повредуваш одредени општествени закони но за себе... што сакаш.
Во твојот сон ти си јунак, во твојот живот, ти си главна улога и не може никој да дојде да ти го одземе тоа.
Ниче би бил трогнат,Ниче би се смеел.Овде веќе влегуваме во сферата на дисфункционалниот мозок.Барем така изгледа,кога скршениот нокт е аргумент,или означувач на поента.Неможам да оправдам тривијалитет за самоубиство ако не се должи на дисфункционален мозок....
Ти одлучуваш?Ти си јунак во твојот живот?...Ти не знаеш што правиш.Ти не си свесен за цената на овој акт.Кога веќе не постои виша сила да те казни,аман човече живеј....ноктот ќе порасне.Кај знаеш....може утре и ќе клонираат нокти...батали ја злобната капиталистичка империја,злобниот комшија,таванот кој секој ден се спрема да падне,женати на која и израснале влакна на ци**ите.
Ти си прв и најбитен.Труди се да бидеш победник.Ама реков еднаш и ќе повторам.Ако си престанал да веруваш во себе,веќе си мртов...самоубиството е само paperwork