Еве и јас да пишам на темава нешто, дојде време, иако сум ја отворил два пати преку сила, по што моите љубовни проблеми до сега беа непостоечки, она немаш девојка, наводно и немаш љубовни маки. Па љубовни гуруа дајте совет.
Неодамна се вратив од одмор, таму запознав едно девојче, не е од тука од државава. И муабет ова она го поминав цел одмор со неа. Се роди хемија, многу ми се допаѓа, карактерно пред се, ме заинтересира озбилно до степен што само на неа мислам. А јас во глобала сум затворен тип на човек, ладен ѓоа германец и многу многу не се расфрлам со емоции, секад сум гледал да размислувам со главата.
И еве дојде време оној мраз околу срцето да почне да се топи. Некој би рекол: - Па што е твојот проблем бе пријателе? Тоа е супер.
Епа не би пишал тука ако го нема.
После одморот си се вратив назад во Македонија а таа во земјата на потекло. Останавме во контакт, се допишуваме и се гледаме на видео разговор скоро на дневна основа. И таа вика еден ден: -Далтоне јас сакам да дојдам во твојата земја и да останам со тебе извесно време. Каде е најдобро да најдам место каде би престојувала а истовремено и ти би престојувал со мене. Ме интересираш многу, ми се допаѓаш и би сакала подобро да се запознаеме.
Јас тука се пресеков. Не дека не сакам да дојде, тоа би било одлично. Но има една работа која што ме мачи и всушност ме натера на темава да се искажам во обид да си ги олеснам љубовните маки.
Јас моментално сум шворц. Све тоа пари кои што ги збирав за тој одмор низ текот на целата година, работејќи каде не, све тоа летна и сега имам салдо нешто над нулата, колку за цигари и кафе, моите најголеми пороци, јебига. А таа сака да дојде нареден месец.
Пари да барам од дома нема шанси, по што и домашните се на тенка линија, имаме уште еден студент и сега е баш време за трошоци и све тоа.
Видов не видов пред некој ден седнав со девојкава на виртуелен разговор и одлучив да бидам искрен, и ја раскажав целата ситуација. Па она ако ме сака ќе ме сака и ваков, клошар. Јас секако не можам да парирам на нејзините примања со овдешните плати, па макар бил и директор на комерцијална.
И девојкава вели: - Што се секираш трошоците одат на моја сметка, истражував и гледам не е толку скапо во твојата земја.
И јас во тој момент бев зини земјо голтни ме. Се осетив крајно мизерно, низ глава ми дојде и она видеото "ќе се мажам за Белгија" и срце не ми дава да паразитирам врз нечиј грб месец дена. Не можам да се погледам во огледало. Ми дојде да се исплачам врз мојата жална судбина.
Некој би рекол (90% од народот): оди бе глуп! К*р те боли, биди е*ана спонзоруша, е*и, јади, пиј на туѓа сметка...
Не можам бе! Не се правам поштењак, ама јас едноставно не можам. Стварно ми се допаѓа девојкава, не би сакал да ја оплескам.
Едно време си реков да и речам да одложиме за неколку месеци, да пробам да застанам малку на нозе, да приберам некој денар. Посекако не можам да сносам целосен трошок вака барем да не бидам циган до толку, барем мојот трошок да си го покријам...
Ама што ако до тогаш целата работа се излади? Сепак ова е така речи некаква врска на дистанца, колку далеку може да оди? Не можам да знам што би било после неколку месеци.
Таа дури и зборела со нејзините, им кажала се за мене, наводно вака на невидено сум оставил добар впечаток на образован и паметен дечко.
Ја ако бев паметен ваљда немаше да пишувам на оваа тема и да поставувам вакви прашања.
Јебига, стигнав до тука. Ајде давајте мислења.