- Член од
- 6 април 2010
- Мислења
- 1.579
- Поени од реакции
- 10.608
Ама зошто би им кажал дека имаш проблем. Јас скроз те разбирам. И јас сум била во ситуација некој со кој што сакам да поминам време и да се запознаам подобро да ме викне на концерт или на одмор или на кино .. и јас сум немала скршен денар.
Ама дали си им кажал дека имаш некој што ти го заголицкал срцето. На тоа мислев. Не да бараш финансиска потпора и било како да пробаат да решаваат некој проблем. Едноставно да ги вклучиш. Верувај дека нема да згрешиш.
И не тргнувај со мислење дека нема што да и понудиш. Па таа доаѓа поради тебе. Понуди и се она што за тебе е важно.
Јас една друга паралела ќе направам. Не е љубовна врска ама е пријателска. Се запознав со колешка исто од развиена европска држава. Исто интензивно контактиравме и еден ден ми пиша дека сака да дојде во Македонија на некое време. И јас истото.. без работа. Не бев вработена.. си велам сега ќе дојди јас ќе немам пари да излезам.. да ја почестам нешто. Па ја викнав кај нас дома. Остана скоро месец. Не праевме ништо фенси. Готвевме тоа што имаше дома. Се шетавме околу. Посетивме некои други колеги. Моите беа пресреќни дека не се затварам во себе ради тоа што не ми успева да се вработам со професијата. Дојде прилика таква да се преселам. Сеа живееме во иста зграда и е една од моите најдобри другарки и колешки. Со брат ми ја сакаме како сестра, а родителите мои ја сакаат како свое дете.
Знам дека веројатно ова не би требало да го перцепирам како проблем, сепак постои таа анксиозност измешана со возбуда.
Не сум навлегол доволно длабоко во разговор со моите дома на таа тема, веројатно ќе треба.
Опцијата за престој кај мене дома е надвор од игра. Девојката нагласи дека тоа не е варијанта, наводно не сака да биде товар, затоа би изнајмила друго место. Ме праша кој град е најдобар за престој во државава.
Мислам дека не и е баш поимлива состојбата на немање. По што немаштија таму и овде се две различни работи...што пак од друга страна ми создава дополнителен притисок.
Значи, не потекнувам од семејство со екстремна сиромаштија, сум веројатно како мнозинството граѓани тука, доволно за преживување на месецот. Надвор од тоа и не можам да понудам многу, во таква фаза сум, не спремен, а секогаш сум тргал нешто на страна.
Ова би рекол е некаква врска во зачеток, сензитивен период каде што се отвараат картите. Искрено не би сакал да оставам погрешен впечаток, затоа и гледам да бидам максимално отворен па што биде нека биде.