33. Life Thru A Lens - Robbie Williams (1997)
Јееееееј, Роби!

Он ми е број еден омилен поп изведувач. Бил уште од Freedom (првиот негов сингл, преработката на Џорџ Мајкл, кој го нема на албумов), па се до денес, можам да речам. Имам преслушано буквално се негово, вклучувајќи го и Life Thru A Lens, и можам да кажам дека ова не е неговото најдобро дело. Освен Angels која е нормално неговиот најголем хит и која го дигна во височините и Let Me Entertain You која исто така имаше неверојатен успех (а чудно - се дури трет и четврт сингл од овој албум кој почнал да се продава дури по објавувањето на тие два сингла), се друго на албумов се песни кои ретко кој ги памети. Повеќе, би рекол, се некој „вовед во Роби“ или more like „вовед во рок музиката за една тин-поп ѕвезда“ (Роби беше член на Take That, за тие кои не знаат, а не верувам дека има такви

). Според мене, неговиот најдобар албум и пикот на неговата кариера е Escapology (2002, петтиот негов албум), со Feel, мојата омилена Come Undone, Sexed Up, Me And My Monkey... А има и други албуми на Роби кои сметам дека се поквалитетни и подобри од Роби, полни со песни како Millennium, Kids, Rock DJ, She's The One, The Road to Mandalay, Sin Sin Sin, Something Stupid, Advertising Space, She's Madonna, Bodies, па дури и Rudebox (и сигурно заборавив еден куп други). Но веројатно ова е единствениот негов албум во книгава зашто со Life Thru A Lens Роби стана Роби.
И покрај тоа што албумот е микс на две ѕверски и 7-8 mediocre песни инспирирани од тогашната наезда на бритпоп изведувачи и се свртување од тин-поп водите во кои пловеше Take That, од мене добива 5/5 зашто и кога е просечен, Роби си е Роби. И го обожавам! Уживав уште еднаш во Life Thru a Lens.