Не ми е јасно зашто некои велат биле непродуктивни, застарени, старо железо или што не знам.
Дали ЕМО Охрид ги градел овие проекти низ цела Македонија, Иран, Ирак, Русија, Емиратите...?
http://www.emo.com.mk/index.cfm?id_hdr=6&SOURCE=major_projects.cfm
Кога на времето го формирале Македонскиот и Југословенскиот ГДП, кога ги полнеле здравствените и образовни буџети, биле во ред. Сега не чинат. Не чинат затоа што се дозволи да не чинат од неколкуте гарнитури на власт, нешто за кое одамна е дискутирано. Но со дел од парите дадени за непродуктивни нешта сигурно можеа да се осовременат и тие и Охис и тутунски Прилеп...Ниедна фабрика каде мнозинство држеше владата и каде ја раководеа владини повереници, досега "не успеа" да се реактивира.
Нема ни да успее да ги реактивира...
Во минатото така убаво се погрижија да пропаднат фабриките, што ни господ неможе да ги реактивира.
Каква држава сме ние, со какви хоштаплери делиме територија, и уште истите ги гласаме за да си лапаат евриќи, додека ние живееме од ден за ден.
И двајцата мои родители беа дел од вакви фабрики, спомнав мајка ми како инжењер во ОХИС, татко ми во една друга фабрика која нема да ја именувам.
ОХИС страдаше од директорите кои беа поставувани од власта. На сметка на тоа што се богатеа со помош на минатите гарнитури, настрадаа 10 000 луѓе

Само неколку погони работеа до март некаде, повеќе ништо не работи, како што пишав во претходниот пост, ги залажуваа дека ќе се продаде, али доста извесно е дека и ОХИС ќе оди под стечај.
Јорго Ќука се наполни со пари од ОХИС да му ебам гз мајчин да му ебам, али нормално не беше сам кога крадел, туку тоа си оди со амин на претходните гарнитури

Си имаа свои луѓе кои краделе од матријалите што ги прозиведувал ОХИС, после си ги продаваат приватно. Само од цефките којзнае колку пари имаат ќарено, а слично се случувало и во сите други фабрики. Фабриката трпи загуби, а одредени луѓе си се богатат. Уште повеќе ги дотепа тоа што во Панчево фабриката од која увезуваа винил, беше бомбардирана во 1999 со што немаа од каде да увезуваат, па погонот за ПВЦ како и еден куп други погони кои се поврзани со овој погон си ебаа мамата. Пари за плата немаа со месеци, ама и во најкризните моменти тие во управата си лапаа по 1500-2000 евра.
Со фабриката кај што работеше татко ми цели игри беа, во кои беа вклучени и СДСМ и ВМРО. Само уште еден доказ дека си го играат курот со нас, си го поделија парите од фабриките, а во јавност глумат лудило божем се ривали.
Конкретно еден сега успешен градоначалник ја уништи фабриката, со тоа што ја прати под стечај иако имаше неколку заинтересирани да ја рестартираат. Прво во деведесетите ВМРО несакаше да прифати странска понуда од 6 милиони евра за 70% од фабриката, затоа што Георгиевски им бараше 5 милиони мито...
Сегашниот градоначалник од редовите на СДСМ ја однесе во стечај фабриката, а потоа ја продаде на тие што му фрлија највеќе мито, иако имаше странци кои беа многу поискрени во намерите а и на тендерот имаа поголема понуда.
Некои од вработените ги задржаа како амали, татко ми се реши да води судска постапка против нив, вадејќи им разни податоци за криминал на одредени партиски структури кои примаа мито во текот на решавањето на проблемите со фабриката. Почнаа да стигаат закани, па и по животот на членови на фамилијата, по што татко ми виде-не виде мораше да се откаже

Голем дел од тие што останаа во комапнијата која ја купи фабриката, испоумреа од тешката работа, и малата плата. Сите се испоразболеа, некои од нив се обесија итн...

Конкретно за оваа фабрика главни виновници за долговите беа истотака дсиректорите од минатото, кои не го исплаќале кредитот за време на Југославија, кредитот кој бил земен за изградба на фабриката. А слични кражбио имало исто како и оние во ОХИС.
Истотака со ембаргото од Грција, уште толку биле дотепани фабриките со оглед на тоа што морале потребните матријали преку Бугарија да ги носат и се зголемувале транспортните трошоци.