Хеј, Драга
* Ете ме пак мене со нови импресии кои се случуваа од саботата до понеделникот.
Знаеш не се препознавам себеси, не сум оаа која попушта во се нешто, онаа која нешто не и се допаѓа претравува, оваа нова личност става црти на личности кои мисли дека доволно играле со нејзиниот живот, без да се сврти позади, и да размисли за последици.
Имам тежина мила, незнам зашто толку е тешка не ми дава да голтам, од мене бара само да траам и да остаам сами солзите да течат.
Од друга страна сакам да трчам, да пискам се додека не ми засипне гласот и не паднам на колена не воздивнам.... и тогаш да осетам сека сета тежина излегла од мене.
Но не... секогаш се тешам со исти зборови: ,, Период е ! ,,
Саботата се осеќав like a

мн ми беше глупав денот, но со сила пробав да го направам убав.
Се осеќам alone, поради глупион факс, немам време за ништо, а тоа страшно ме живцира.
Се борам и морам да успеам. Периодов свесна сум дека ќе биде тежок и морам да бидам спремна и јака за да го пребродим.
* Во понеделникот ВМРО правеа журка имаше многу луѓе кои сите беа дојдени за гага, но не и она, таа дојде за да го состави срцето само кога ќе го погледне, секое делче се составаше, но тоа не траеше долго паѓаше секое делче пополеку и ја сечеше дупло повеќе од предходниот пат. Душата и беше празна немаше осет колку зема воздух, колку испушта, дали воздухот е ладен или топол. Тој беше човекот кој и го забрзуваше, успоруваше и замрзнуваше срцето.
Пристигна и тој на журката девојчето блесна мила. Не беа потребни светла во диското, доволна беше нејзината среќа да осветли се. Се изнагушкаа, изнабацуваа, измоабетија и по некое време секој си се врати кај своето друштво. Таа физички стоеше со нас, ама не и психички, таа гледаше низ нас, оите и се претворија во бранови го бараа цело време низ диското, а кога го пронајде замрзнаја и по сето тоа следуваше ,, таинствената насмевка. ,, Во нејзината глава се вртеа зборовите кои ги кажал пред два-три дена, иако знаеше дека сето тоа е лагам, дозволуваше да ја уништи, се надеваше на трошка надеж дека можеби му значи.
По 1 час него го снема, таа мораше да провери каде е излезе до надвор, се врати по пола час, но се врати преполовена, унништена, девојче кое пробуваше да издржи на нозе а не можеше, срцето и се замрзна, воздухот не проаѓаше, имаше карпа во грлото од кое немоеше ниту да зборува ниту да голтаа, овој пат погледот не се шеташе на околу туку целиот беше свртен кон подот со големи напори да не настане цунами и одлично одглумена лажна насмевка. Тој замина со другга како и предходните пати уште една лузна голема која остави трага во нејзиното срце. Од се и секого може да скрие по НЕШТО, од мене НИШТО. Само и упатив поглед се доближи до мене и само рече: ,, Тој замина со таа, не посакувам никој да е во моментов во моја кожа. ,, Сакаше да плаче, да писка, да крши, да тепа но се воздржа продолжи да пее, танцува како никој да неможе да ја примети и така испадна. Се качивме во кола прстите ги фати со вратата, но таа болка не можеше ни да дојде до израз поради таа што ја имаше во срцето, ништо немоеше да осети. Тргнавме накај дома, имав желба да ја гушнам и тоа го направив, немав што да и кажам не и ни требаше некој да и одржува лекции, туку и требаше рамо да се потпре и да си ја искаже сета горчина која и лежеше некаде во празнината, тоа беше тој дел кој и горчеше....
Но, се надевам и и посакувам да си најде личност која ќе може да и пружи се што таа посакуваше.
А јас секогаш ќе бидам тука што и да и притреба !
