T
Tetro
Гостин
ДК
одам.
Чао
трета смена, ма. глава ме боли, ќе помине.
ај.
одам.
Чао
трета смена, ма. глава ме боли, ќе помине.
ај.
Драга Кајгана
- Креатор на темата Гладиус
- Време на започнување
- Статус
Dzish
unlike any other...
- Член од
- 15 февруари 2007
- Мислења
- 13.994
- Поени од реакции
- 2.689
- Возраст
- 38
Ухух конечно до нет... И малку кинснење пред пц на стариот добар начин. Its good to be back... recharged 
п.с. планинар = чоек со многу во нозете и малку во глата а.ка. Џиш.
п.с. планинар = чоек со многу во нозете и малку во глата а.ка. Џиш.
H
HITCH
Гостин
Драга Кајги,
Не се седи на тераса џамииве урлаат! Не знам кај има број за да ги пријавам. Живеам во Лисиче, ама ко до мене да се. Ова е ужас. Навистина нема смисла.
Ај ќе барам броеви за да се бунам...
Не се седи на тераса џамииве урлаат! Не знам кај има број за да ги пријавам. Живеам во Лисиче, ама ко до мене да се. Ова е ужас. Навистина нема смисла.
Ај ќе барам броеви за да се бунам...
T
theTinule
Гостин
Драга...
Can we pretend that airplanes,
in the night sky,
are like shooting stars?
I could really use a wish right now,
wish right now, wish right now..
I really could... :/
У романтично расположење сум не ми замеравај -.-
Сите ги сакам <3
М? И тебе те сакам не се жали<3
Can we pretend that airplanes,
in the night sky,
are like shooting stars?
I could really use a wish right now,
wish right now, wish right now..
I really could... :/
У романтично расположење сум не ми замеравај -.-
Сите ги сакам <3
М? И тебе те сакам не се жали<3
- Член од
- 25 септември 2008
- Мислења
- 8.785
- Поени од реакции
- 1.556
- Возраст
- 31
Драга,
Ај се гледаме за 12 дена, бегам за Охрид и јас.
Ај се гледаме за 12 дена, бегам за Охрид и јас.
Apokalipto
Tredici
- Член од
- 4 март 2007
- Мислења
- 15.576
- Поени од реакции
- 2.586
/me is многу слипи.
/me slaps myself with large smelly tuna fish (таман за пред спиење... и пајациве ги привлеков еден ми спушти пред монитор, друг ко нинџа ми пенетрираше по вратот... врло битно) (сега ќе пишам и надвор од заградиве).
ко прво ич не си фенси т.е не ти работит мсн плус, да си спуштиш.
ко прво за мене, уморен... со онака просечно просечен ден за крај на неделата, куп луѓе, многу сонце.
...брб
Ете сум, морав да ти средам некои внатрешни немирни црева за спокојно да си легнам.
уште малку драга, уште маалку :*
/me slaps myself with large smelly tuna fish (таман за пред спиење... и пајациве ги привлеков еден ми спушти пред монитор, друг ко нинџа ми пенетрираше по вратот... врло битно) (сега ќе пишам и надвор од заградиве).
ко прво ич не си фенси т.е не ти работит мсн плус, да си спуштиш.
ко прво за мене, уморен... со онака просечно просечен ден за крај на неделата, куп луѓе, многу сонце.
...брб
Ете сум, морав да ти средам некои внатрешни немирни црева за спокојно да си легнам.
уште малку драга, уште маалку :*
Р
~~РубинРед~~
Гостин
Еј знаеш шо?
Некои луге не заслужуваат да им помагаш зошто цело време работат зад твојот грб.
Нека се снаога и самиот,не ме знае сеуште!Јас наместо да си го решам проблемот гледам на друг да угодам.Е тој филм заврши!
Наивно будалче.Па згора на тоа и ме боли грбот од тоа што се испеков.Кул,убавини -.-
Подобро не можеше да испадне
И на крај се смеам...па ке се смеам кога ми е смешно!
Ај да не испадне дека се жалам,го очекував тоа.
Се секаваш на мојот последен пост на темава?за кокошката и капките?
Да,и тоа го има..хахахаха.Личност од моето место на живеење отиде да работи во една кука и кога влезе имаше што да виде.
Куката kо фарма беше.А една кокошка била болна и газдарицата и ставаше капки во очи.
Велам јас била во куката на Ози Озборн
Ајт толку за денес.
Некои луге не заслужуваат да им помагаш зошто цело време работат зад твојот грб.
Нека се снаога и самиот,не ме знае сеуште!Јас наместо да си го решам проблемот гледам на друг да угодам.Е тој филм заврши!
Наивно будалче.Па згора на тоа и ме боли грбот од тоа што се испеков.Кул,убавини -.-
Подобро не можеше да испадне
И на крај се смеам...па ке се смеам кога ми е смешно!
Ај да не испадне дека се жалам,го очекував тоа.
Се секаваш на мојот последен пост на темава?за кокошката и капките?
Да,и тоа го има..хахахаха.Личност од моето место на живеење отиде да работи во една кука и кога влезе имаше што да виде.
Куката kо фарма беше.А една кокошка била болна и газдарицата и ставаше капки во очи.
Велам јас била во куката на Ози Озборн
Ајт толку за денес.
- Член од
- 20 мај 2010
- Мислења
- 94
- Поени од реакции
- 29
Драга Кајгана, денес ќе биде претопол ден.ме мрзи да живеам на волкава жештина.фала богу, да не речам фала на нешто друго, климата може да се стави на 20.само уште да се одлепам од тебе Кајги, и да се преселам кај нејзиното височество...
Драга
Заборавив како се твори на парче хартија. Изминативе години, пенкалото се замени со тастатура, а хартијата ја замени компјутерот. Последните денови уживам во утринското сонце, иако ме наградува со црвенило. Заборавив како изгледа и тоа, после една цела деценија. Па затоа не би требало да ме чуди фактот дека сум бела како задник на монахиња.
Полека, но сигурно наближува денот кога официјално ќе заокружам 20 години од моето постоење ( каква чест а ) и ќе навлезам во третата деценија од својот живот. Во намерата да бидат гласно изустени, ме спречува некоја кнедла во грлото, но кога ќе бидат тивко изговорени звучат така што во нив не би поверувале ни камењата. Сеуште го чувам првото пенкало кое мајка ми, ми го подари на првиот школски ден. Веќе не служи за ништо, но како да значи се. Тринаесет години подоцна сведочи за искршените столчиња, за исшараните клупи, за детскиот џагор кој последниов период оживува и ги опседнува моите мисли. Тоа е громогласна тишина, која сеуште се трудам и учам да ја замолчам со зборови. Мајка ми беше човек со резерва, иако живееше во минатото, скоро никогаш не го споменуваше. Јас растев со убедување дека тоа претекување на времето, после низа на лоши ситуации, светот на тишината, на очајот и бедата, на скриените рани е нормална работа ако се крие негде скришно во душата. Една од стапиците на детството е тоа што е неопходно да се сфати нешто, за да може да се почуствува. Но, кога разумот е способен да го сфати тоа што се случило, раните на срцето се веќе премногу длабоки.
Подоцна пубертетот ги носи оние игри, во кои некој совршено ја игра улогата на мачка, а другиот на канаринец. Во тие години, човекот е како добар мајмун, друштвено животно и го одликуваат секташење, крадење и озборување како внатрешна норма на етичкото однесување. Подоцна на сцена, порано настапувал воениот рок, само за да се утврди процентот на силеџии. А тоа се открива за две недели, не се потребни година, две.... Мојата генерација извлече глава или сеуште потајно се надева на тоа. Војската, интернетот, банката и црквата: Четирите јавачи на Апокалипсата. Да, да смеј се. Телевизијата е лично самиот антихрист и ти кажувам дека беа доволни три до четири генерации за веќе луѓето да не знаат ни самите да прднат и дека човекот се врати во пештерата покрај сите реквизите за олеснување, во средновековното варварство, во состојба на имбецилност, која веќе и гасениците ја имаат надминато. Овој свет нема да умре од атомска бомба или од судната 2012 година, како што кажуваат, ќе умре од смеење, од баналности, правејќи шеги од се и тоа лоши шеги.
Јас која никогаш не бев сигурна ни колку е часот, го потврдувам со убедување на незнајко последниве две децении. Да се надеваме дека третата ќе промени нешто, барем ми остана уште верувањето дека тројката е среќен број.
Заборавив како се твори на парче хартија. Изминативе години, пенкалото се замени со тастатура, а хартијата ја замени компјутерот. Последните денови уживам во утринското сонце, иако ме наградува со црвенило. Заборавив како изгледа и тоа, после една цела деценија. Па затоа не би требало да ме чуди фактот дека сум бела како задник на монахиња.
Полека, но сигурно наближува денот кога официјално ќе заокружам 20 години од моето постоење ( каква чест а
) и ќе навлезам во третата деценија од својот живот. Во намерата да бидат гласно изустени, ме спречува некоја кнедла во грлото, но кога ќе бидат тивко изговорени звучат така што во нив не би поверувале ни камењата. Сеуште го чувам првото пенкало кое мајка ми, ми го подари на првиот школски ден. Веќе не служи за ништо, но како да значи се. Тринаесет години подоцна сведочи за искршените столчиња, за исшараните клупи, за детскиот џагор кој последниов период оживува и ги опседнува моите мисли. Тоа е громогласна тишина, која сеуште се трудам и учам да ја замолчам со зборови. Мајка ми беше човек со резерва, иако живееше во минатото, скоро никогаш не го споменуваше. Јас растев со убедување дека тоа претекување на времето, после низа на лоши ситуации, светот на тишината, на очајот и бедата, на скриените рани е нормална работа ако се крие негде скришно во душата. Една од стапиците на детството е тоа што е неопходно да се сфати нешто, за да може да се почуствува. Но, кога разумот е способен да го сфати тоа што се случило, раните на срцето се веќе премногу длабоки.Подоцна пубертетот ги носи оние игри, во кои некој совршено ја игра улогата на мачка, а другиот на канаринец. Во тие години, човекот е како добар мајмун, друштвено животно и го одликуваат секташење, крадење и озборување како внатрешна норма на етичкото однесување. Подоцна на сцена, порано настапувал воениот рок, само за да се утврди процентот на силеџии. А тоа се открива за две недели, не се потребни година, две.... Мојата генерација извлече глава или сеуште потајно се надева на тоа. Војската, интернетот, банката и црквата: Четирите јавачи на Апокалипсата. Да, да смеј се. Телевизијата е лично самиот антихрист и ти кажувам дека беа доволни три до четири генерации за веќе луѓето да не знаат ни самите да прднат и дека човекот се врати во пештерата покрај сите реквизите за олеснување, во средновековното варварство, во состојба на имбецилност, која веќе и гасениците ја имаат надминато. Овој свет нема да умре од атомска бомба или од судната 2012 година, како што кажуваат, ќе умре од смеење, од баналности, правејќи шеги од се и тоа лоши шеги.
Јас која никогаш не бев сигурна ни колку е часот, го потврдувам со убедување на незнајко последниве две децении. Да се надеваме дека третата ќе промени нешто, барем ми остана уште верувањето дека тројката е среќен број.
~DaRko
Поштен лопов
- Член од
- 29 март 2009
- Мислења
- 5.888
- Поени од реакции
- 2.481
ете гледаш драга неколку членови над мене напишале дека заминуваат за охрид, а јас кога бе? :nesvest:
како мало дете сум? знам. ама не можам да издржам, цела година се немам фрлено во енЅероно.
инаку еве пак почнува да грми, а во едно се спрема бура. ( :kesa
уствари пак сеа ми текна, ако појдам во охрид што ќе правам? сигурно и таму е вакво времево........
сум забегал. ча-0 :back:
како мало дете сум? знам. ама не можам да издржам, цела година се немам фрлено во енЅероно.
инаку еве пак почнува да грми, а во едно се спрема бура. ( :kesa
уствари пак сеа ми текна, ако појдам во охрид што ќе правам? сигурно и таму е вакво времево........
сум забегал. ча-0 :back:
- Член од
- 25 септември 2008
- Мислења
- 8.785
- Поени од реакции
- 1.556
- Возраст
- 31
Драга,
Се се врти само зевзелукот останува.
Се се врти само зевзелукот останува.
H
HITCH
Гостин
Драга кајги,
Се` е средено цакум пакум. Сега сум слободна цела недела. Раат сум си! Сакам да си направам палачинки, ама ептен ме мрзи. Имаме отворена понуда за палачинки у боја, ама ми се чита некоја добра книга или пак ќе си гледам некое филмче. Морам да се растеретам психички. Периодов не беше баш пријатен. До саботата беше ужасно, ама барем станав славна ме има по сите весници еднаш по грешка ќе ме пратат некаде да завршам работа и сите дознаваат за моето добро дело хах. Треба да почнам да делам автограми сега :back: Денес додека ги прегледував проектите си мислев каков би бил мојот живот кога ќе остарам? Дедо ми имаше прекрасен живот, беше сакан, ама и сакаше со цело срце. Сакам да имам многу деца, значи и многу внучиња. Би било прекрасно секое утро да пијам кафе или чај на тераса заедно со внучињата пред да тргнат на школо додека доручкуваат. Дедо ми ни велеше дека нема поубав момент. Есенско или пролетно сонце е најубаво, не е многу силно, туку пријатно грее, дечките спремни за на школо џагорат на маса додека доручкуваат и јас си уживам додека ги гледам. Мајка ми вика дека можеби е полесно да чуваш внуци дека друг им го бери гајлето, ама што знам дали е баш така. Според мене, староста е најубав период! Најважните работи во животот ти се решени и треба само да уживаш. Можеме да ја користиме мудроста која сме ја стекнале низ годините, смирени сме, мислам растеретени од проблемите кои ги имаме сега. Како минуваат годините не се нервираме толку лесно, туку посмирено си го живееме животот, се радуваме на ситници кои на крајот на краиштата се многу поважни, ама касно го сфаќаме тоа. Баба ми викаше додека си млад (додека не си во брак) се радуваш на одредени работи, за кои мислиш дека се најважни. Но, кога ќе имаш деца тогаш почнуваш вистински да се радуваш. Се радуваш на животот, се радуваш на секој ден поминат со луѓето што ги сакаш. Иако по природа сум многу весела личност, приметив дека навистина многу работи ми недостасуваат за да бидам целосно исполнета. Најважните работи треба да се средат наредниве неколку години, ама не се брзам, оти има време. Што е мое ќе си дојде, порано или подоцна, мое си е! Ние Македонците можеби не живееме кој знае колку раскошно, ама барем во животот сме сакани и чувани. Сакав да одам на одмор на планина демек да избегам од овде неколку денови, ама се изјаловија работите. Порано кога нешто не ми одеше по планот се нервирав многу, сега воопшто не се замарам со тоа, штом не се случило онака како што треба не кревам паники. Седнувам ја барам грешката или причината поради која не е онака како што според мене требало и продолжувам понатаму. Премногу работи се случија порано отколку што требаше, ми беше тешко, многу тешко. Кога не очекував се случија толку многу работи кои ме изместија од колосек. Но, што ли си мислев у пм? Знаев дека ништо во животот не се случува со најава. Затоа е живот! Сега откако сфатив некои работи, подобро кажано откако помина време сфатив дека треба да ја смирам топката. Можеби затоа што сфатив некои работи се олабавив малку и навистина вака ми е поубаво. Последнава недела ми беше од крајност во крајност. Ме нервира кога нема средина, но си помислив, ако има средина тогаш нема да научам ништо. Повторно ќе удирам со главата в ѕид и ќе се трудам да променам нешто што не се менува. Кај себе приметив една особина за која не знаев дека ја имам, ги притискам луѓето повеќе отколку што треба. Очекувањата кои ги имав од луѓето беа огромни. Луѓето кои навистина ми значат сум ги притискала со цел да се средат некои работи, но ако на некого му е комотно така ОК, што у пм сум мислела да променам?! Некои луѓе не можат да работат, не можат да размислуваат, не можат да расудуваат правилно кога се под притисок. Читав еден превод на Сенека и ме потсети на премногу работи кои сум ги направила и кои сум ги рекла, а не се моја одлика, не се во мојата природа. Работи кои несвесно сум ги правела без да размислам за последиците. Интересен е моментот кога сфатив дека имам премногу амбициозни планови за другите, а тие сакаат одмор зашто ептен сум ги напнала. Затоа е убаво да си стар. Си го поминал делов, си сфатил каде си погрешил и си ги елиминирал работите кои кај тебе не ти се допаѓаат. Кога си стар никогаш не си кнап со време, секогаш имаш време за се` и сешто. Точно знаеш да си направиш план ем денот ќе ти помине, ем ќе ти биде различен од претходниот, ем што е најважно СРЕЌЕН СИ, го правиш она што го сакаш. Живееш онака како што сакаш. Сфаќаш дека оној што те сака, те сака онаков каков што си, не се труди да те промени, не се замара со твоите маани, не ти се лути за работи за кои ни самиот не е сигурен, туку баш напротив. Те сака баш поради она што си вклучувајќи ги сите твои добри и лоши страни и кога ти е супер денот и кога е тапа, и кога се смееш и кога плачеш. Кога си стар, не ти е гајле за ништо друго освен за среќата на оние кои ги сакаш. Нема ништо поубаво од тоа да бидеш искрено и безрезервно сакан.
Драга чајот на тераса е прекрасен. Денот е прекрасен. ЖИВОТОТ Е ПРЕКРАСЕН!
Се` е средено цакум пакум. Сега сум слободна цела недела. Раат сум си! Сакам да си направам палачинки, ама ептен ме мрзи. Имаме отворена понуда за палачинки у боја, ама ми се чита некоја добра книга или пак ќе си гледам некое филмче. Морам да се растеретам психички. Периодов не беше баш пријатен. До саботата беше ужасно, ама барем станав славна ме има по сите весници
еднаш по грешка ќе ме пратат некаде да завршам работа и сите дознаваат за моето добро дело хах. Треба да почнам да делам автограми сега :back: Денес додека ги прегледував проектите си мислев каков би бил мојот живот кога ќе остарам? Дедо ми имаше прекрасен живот, беше сакан, ама и сакаше со цело срце. Сакам да имам многу деца, значи и многу внучиња. Би било прекрасно секое утро да пијам кафе или чај на тераса заедно со внучињата пред да тргнат на школо додека доручкуваат. Дедо ми ни велеше дека нема поубав момент. Есенско или пролетно сонце е најубаво, не е многу силно, туку пријатно грее, дечките спремни за на школо џагорат на маса додека доручкуваат и јас си уживам додека ги гледам. Мајка ми вика дека можеби е полесно да чуваш внуци дека друг им го бери гајлето, ама што знам дали е баш така. Според мене, староста е најубав период! Најважните работи во животот ти се решени и треба само да уживаш. Можеме да ја користиме мудроста која сме ја стекнале низ годините, смирени сме, мислам растеретени од проблемите кои ги имаме сега. Како минуваат годините не се нервираме толку лесно, туку посмирено си го живееме животот, се радуваме на ситници кои на крајот на краиштата се многу поважни, ама касно го сфаќаме тоа. Баба ми викаше додека си млад (додека не си во брак) се радуваш на одредени работи, за кои мислиш дека се најважни. Но, кога ќе имаш деца тогаш почнуваш вистински да се радуваш. Се радуваш на животот, се радуваш на секој ден поминат со луѓето што ги сакаш. Иако по природа сум многу весела личност, приметив дека навистина многу работи ми недостасуваат за да бидам целосно исполнета. Најважните работи треба да се средат наредниве неколку години, ама не се брзам, оти има време. Што е мое ќе си дојде, порано или подоцна, мое си е! Ние Македонците можеби не живееме кој знае колку раскошно, ама барем во животот сме сакани и чувани. Сакав да одам на одмор на планина демек да избегам од овде неколку денови, ама се изјаловија работите. Порано кога нешто не ми одеше по планот се нервирав многу, сега воопшто не се замарам со тоа, штом не се случило онака како што треба не кревам паники. Седнувам ја барам грешката или причината поради која не е онака како што според мене требало и продолжувам понатаму. Премногу работи се случија порано отколку што требаше, ми беше тешко, многу тешко. Кога не очекував се случија толку многу работи кои ме изместија од колосек. Но, што ли си мислев у пм? Знаев дека ништо во животот не се случува со најава. Затоа е живот! Сега откако сфатив некои работи, подобро кажано откако помина време сфатив дека треба да ја смирам топката. Можеби затоа што сфатив некои работи се олабавив малку и навистина вака ми е поубаво. Последнава недела ми беше од крајност во крајност. Ме нервира кога нема средина, но си помислив, ако има средина тогаш нема да научам ништо. Повторно ќе удирам со главата в ѕид и ќе се трудам да променам нешто што не се менува. Кај себе приметив една особина за која не знаев дека ја имам, ги притискам луѓето повеќе отколку што треба. Очекувањата кои ги имав од луѓето беа огромни. Луѓето кои навистина ми значат сум ги притискала со цел да се средат некои работи, но ако на некого му е комотно така ОК, што у пм сум мислела да променам?! Некои луѓе не можат да работат, не можат да размислуваат, не можат да расудуваат правилно кога се под притисок. Читав еден превод на Сенека и ме потсети на премногу работи кои сум ги направила и кои сум ги рекла, а не се моја одлика, не се во мојата природа. Работи кои несвесно сум ги правела без да размислам за последиците. Интересен е моментот кога сфатив дека имам премногу амбициозни планови за другите, а тие сакаат одмор зашто ептен сум ги напнала. Затоа е убаво да си стар. Си го поминал делов, си сфатил каде си погрешил и си ги елиминирал работите кои кај тебе не ти се допаѓаат. Кога си стар никогаш не си кнап со време, секогаш имаш време за се` и сешто. Точно знаеш да си направиш план ем денот ќе ти помине, ем ќе ти биде различен од претходниот, ем што е најважно СРЕЌЕН СИ, го правиш она што го сакаш. Живееш онака како што сакаш. Сфаќаш дека оној што те сака, те сака онаков каков што си, не се труди да те промени, не се замара со твоите маани, не ти се лути за работи за кои ни самиот не е сигурен, туку баш напротив. Те сака баш поради она што си вклучувајќи ги сите твои добри и лоши страни и кога ти е супер денот и кога е тапа, и кога се смееш и кога плачеш. Кога си стар, не ти е гајле за ништо друго освен за среќата на оние кои ги сакаш. Нема ништо поубаво од тоа да бидеш искрено и безрезервно сакан.Драга чајот на тераса е прекрасен. Денот е прекрасен. ЖИВОТОТ Е ПРЕКРАСЕН!
- Статус