Се чувствувам ко неподвижна амеба, мрзоволен створ. Главата ми пука, не знам што ме боли повеќе.
Ко рамнодушна, ништожна, влечуга сум. Уште ни креветот не сум го наместила. У ствари не сум станала од кревет.
Досадна вакуола. Добро де, вакуола нема ништо слично со горенаведеново, ама интересен збор е.
Вакуола. И шклап. И тутурутка. И шлапата бапата. И апсаана. И аздисан. Ѕиври, пуфки, ќутук.
Забегав, доста е.
Нед... не! Сабота, проклета - сабота.