Драга, мислам дека сум ти единствената пријателка што влегува од каша во каша. Ама пусто срце ај нареди му.
Ме расплака една глетка вчера. Се враќав од викенд. Миневме низ едно село. Стадион преполн со публика, хероите им играа. Сите беа срекни некако, викаа.....А покрај стадионот гробишта и еден осамен старец кој најверојатно седеше на гробот на својата жена. Беше потпрен на бастунот со главата наведната надолу. Плачеше. Ме расплака и мене. На сите ни фали по некој во животот, а животот е суров и ни ги одзима оние што најмногу ги сакаме. И колку да се сите околу тебе среќни, и колку да грее сонце надвор, само душата си знае...