- Член од
- 21 март 2013
- Мислења
- 379
- Поени од реакции
- 1.080
Драга денов поминат на апчиња.
Дали живееме за да умреме Драга?
Никогаш незнаеме кога нешто ќе не погоди и ќе исчезнеме во еден миг. Засекогаш.
Која е таа неизмерна болка кога згаснува нечиј живот.
Толку размислувам и филозофирам на оваа тема последниов период.
Дека често заминуваат личности...
И како да го живеам животот Кајги?
Никако не бива. Еве ќе кажам...незнам како да го живеам за да не ми биде криво коа ќе умрам.
И да не речат луѓето...ете ништо не виде од животот.
Таа реченица сака да каже....џабе си се родил. Незнам. Ништо незнам.
Сакам да ми се среди хаосов у глава. Сакам да не чувствувам дека главава ми тежи сто кила на раменициве.
Сакам очите да не ме печат кога гледам у небо.
Сакам да почувствувам слобода. Сакам да почувствувам неизмерна среќа и опуштање на секое можно мускулче.
Сакам да се радувам на моите успеси. Сакам да ЖИВЕАМ Кајги.
Сакам да ЗНАМ како да ЖИВЕАМ.
Зошто не напишале некоја книга и за тоа. Учам непотребни правила и законитости. Зошто за ова не измислиле?
Цело ова наше постоење е толку чудно. Како во сон. Како да сме несвесни за тоа што уствари е животот. Туку живееме зошто мораме...онака функционираме...се трудиме по малку и тераме некако.
Изморени сме...посебно деновиве имам силен нагон да се селам од државава. Политика ме утепа.
Секој си има свои планови, обврски и проблеми...тие на секој два дена им текнува ајде избори, ајде гласање....ајде ГЊАВАЖА.
Тортура врз народот. Ама ги боли уво за се`.
Каков неред еј? Заморува....замара!
Продадени души...напатени луѓе...факултет оставаат и трчаат во партија. По цел ден таму и гладни и небањати и поспани.
Глупа нација....незнам каква е оваа ситуација?
Денес ми е испукан филмот од се` Кајги.
Може те оптеретив малку...и те испозамарав. Ама имам толку за кажување а, немам на кого. Жртва си и ти.
Добра ноќ.
Дали живееме за да умреме Драга?
Никогаш незнаеме кога нешто ќе не погоди и ќе исчезнеме во еден миг. Засекогаш.
Која е таа неизмерна болка кога згаснува нечиј живот.
Толку размислувам и филозофирам на оваа тема последниов период.
Дека често заминуваат личности...
И како да го живеам животот Кајги?
Никако не бива. Еве ќе кажам...незнам како да го живеам за да не ми биде криво коа ќе умрам.
И да не речат луѓето...ете ништо не виде од животот.
Таа реченица сака да каже....џабе си се родил. Незнам. Ништо незнам.
Сакам да ми се среди хаосов у глава. Сакам да не чувствувам дека главава ми тежи сто кила на раменициве.
Сакам очите да не ме печат кога гледам у небо.
Сакам да почувствувам слобода. Сакам да почувствувам неизмерна среќа и опуштање на секое можно мускулче.
Сакам да се радувам на моите успеси. Сакам да ЖИВЕАМ Кајги.
Сакам да ЗНАМ како да ЖИВЕАМ.
Зошто не напишале некоја книга и за тоа. Учам непотребни правила и законитости. Зошто за ова не измислиле?
Цело ова наше постоење е толку чудно. Како во сон. Како да сме несвесни за тоа што уствари е животот. Туку живееме зошто мораме...онака функционираме...се трудиме по малку и тераме некако.
Изморени сме...посебно деновиве имам силен нагон да се селам од државава. Политика ме утепа.
Секој си има свои планови, обврски и проблеми...тие на секој два дена им текнува ајде избори, ајде гласање....ајде ГЊАВАЖА.
Тортура врз народот. Ама ги боли уво за се`.
Каков неред еј? Заморува....замара!
Продадени души...напатени луѓе...факултет оставаат и трчаат во партија. По цел ден таму и гладни и небањати и поспани.
Глупа нација....незнам каква е оваа ситуација?
Денес ми е испукан филмот од се` Кајги.
Може те оптеретив малку...и те испозамарав. Ама имам толку за кажување а, немам на кого. Жртва си и ти.
Добра ноќ.
...и така цел ден си се смеам


Треба да водам инат? Или не вреди?
.