Сирова интелегенцијо
Емигрираш од периметарот на сонот со генијалноста ко униформа.
Отмено го штиркаш Месечко из бубулице, при сурова контемплација.
Дудлаш кај Достоевски, голташ без кондом од Ничета.
Мењаш девици за три ромки, таква ти е браншата пер, саде фистули и врски.
Топографијата гомна да јаде, ти од ново му правиш фелацио на небото.
Ферментираш по кафани, го сецираш ткивото на ракијата, дишиш по телефони.
Не замарај!
Не зауздувај!
Пушти ги каишите да дишат и така само го резбаат големиот ти стомак.
Стареат ѓумбирите, не постојат сентименти, само ерекции ко навигатори.
Нагоните ја провоцираат тривијалната интелегенција - мамлази.
Но Ти...
Ти ја титриш човечноста,
осцилираш кон бесмртноста,
ја мазиш хуманоста,
пенетрираш низ спарината на пепељарите,
кондензираш пред предизвици,
дехидрираш пред подочњаците на животот,
се оградуваш од драмата пред писоарите, мочаш слободно по туѓи ѕидови.
Фала ти шо те познавам!