Другар, да ти го кажам и ова.
Вечерва пред 50 години,првата вечер по катастрофата не ја поминав во градот.
Веќе на пладне почнаа да пристигаат многу камиони и џипови во градот за секаква помош.Е ама тогаш тие не беа како денешниве 4х4 што ги гледаш насекаде. Тоа беа од оние рускине зеленине што во тоа време ги имаше во шумските и земјоделските стопанства. Е во еден таков џип од пред НА-МА на плоштадот ние неколку деца бевме однесени - евекуирани во велешко. Јас и братми не одведе попладнето шоферот во неговиот дом,во неговото село,нема никогаш да го заборавам - Кумарино. Незнам точно колку дена бевме таму,бидеиќи наредните денови се вршеше евакуација на сите деца од Скопје,па од таму бевме право префрлени во воз,да од старата железничка станица и возот тргна,поточно повеќе возеви,и ниедно дете не остана во Скопје.Тажна беше разделбата со родителите. Возевите оставаа деца секаде.Од Врање до Марибор.
Секаде добро не пречекуваа. Го поминавме и Београд,во Загреб само еден одмор и капење,па возот продолжи.Веќе се беше полно со скопски деца до таму. Во Марибор не симнааа од возот,не сместија некаде но по ден-два,не однесоа во Руше каде поминав неколку месеци,се сеќавам местото беше покрај една голема река во едно летувалиште,школо или некој младински центар. Не чуваа како свој деца.