Потполно ист е процентот на успех (1%) без разлика на кои нови технологии ќе употребиш. Колку што имаш ти пристап до истите, пропорционално број на луѓе имаат исто така.
Се е веќе измислено и направено, нема веќе топла вода. Што и да ти текне пиши на ГПТ дали веќе постои такво нешто, минимум 5 ќе ти даде. Иновативноста не игра веќе никаква улога, и не вреди да се инвестира човек со пари и мозок во нешто такво. И да најдеш нешто што го нема никој ќе се посереш од пари давање за валидација и маркетинг. Бизнис ангели и инвеститори? Забораи.
Она што никој не го кажува е како со тоа што го имаш, а го имаат и 10000 други, да стигнеш до тие 1%. Напорната работа не ти е гарант дека ќе успееш. Има некоја друга формула што се крие и не се кажува.
Заеби тој муабет “работи нешто што би го работел за без пари”. Демек најди си ја пасијата. Никад ништо не би работел за без пари.
Македонски стартапи сакаат да се пробијат на запад од Македонија, од удобноста на својот мал град, од мрежата на познанства стекната на некакви си факултети во земјата. Нема да се деси никад.
Напрај продукт и продавај го локално. Освои го прво првиот круг на контакти за кои продуктот е наменет. Па шири се географски, искористи ја блзината на јазиците во околината. Стани регионална приказна, па тргни во други правци.
Дека од Мислешево ќе продаваш во Пало Алто, нема.
Биби и Боби се одлична приказна. Не отидоа директно да прават цртани филмови за западни јазици, знаеа дека ќе начекаат конкуренција таму. Почнаа локал, изградија бренд, се проширија регионално, најдоа уште други стримови на приход (Алкалоид итн), сега веќе се гиганти. Нема да трае многу кога некоја глобална продукција ќе ги откупи комплет правата и сопствениците ќе искешираат по 7 цифри.
Локално-Регионално-Глобално.
Што покомплексен ти е продуктот а си во треторазредна држава, тоа потешко ќе го продадеш.