▒IsNoGood▒
A hell of a brainiac
Несомнено типов знае да заинтригира со темите на неговите романи. Но еве зошто јас не го сакам, а во едно, сите оние кои се свесни за стожерот кој го носат одредени проблематики. Токму тие проблематики, како антиматеријата, владините органи, Ватикан и христијанството, не се за сечиј стомак, барем не е за сечиј стомак од нив да прави шпански серии и да ги пласира на широк читателски круг. Ваквите теми се исклучиво за луѓе компетентни да ги сварат, а не за неинформираните лаици, кои сакаат да делуваат начитано, па ете ќе купат и прочитаат токму негово дело, а за жал, такви лаици се 9 од 10. Таквите луѓе земаат здраво за готово туѓи мислења и приказни кои се интересни и нови за нив, такму како романите на Ден Браун, и си живеат со новото "знаење", "верување", "убедување". Литература со содржина од ваков калибар е само за луѓето кои се добро упатени во тие проблематики, кои што веќе за одредени прашања имаат изградено свое споствено мислење, луѓе кои го знаат крајот на започнатата приказна, а крај кој Браун не ни помислува да го разоткрие. Накратко, Ден Браун е алчен и непромислен гениј, кој пласира интересни "FAST FOOD" приказни на луѓе со холестерол далеку над дозволеното и кои задоволни од тоа што ги потхранил и затоа го обожаваат, несвесни за тоа дека ги довел до уште поконфузна состојба, а кутрите се сметаат за бескрано паметни и просветлени.