Црна Хроника

[Angeleodrabota]

истово утринава го зборевме. Нека ги отпуштат сите 30-40, Кочани, пола станица Ѓорче, судска полиција и сите нека ги гонат кривично.
Ќе видиш како другите петпати ќе размислат.
Ама тоа у Норвешка. Овде сме ко у Мексико. Или Њујорк пред војната.
Полиција, катастар, адвокати, судови, стечајни, инспекторати, општинари, се е тоа врзано и одговорно.

Али османлиите, бугарите и французите ни се виновни.

isto kako dzandarkata od stajkovci sto im dade sluzben pistol na Albancite vo kafana da tepaat lugje, samo suspendirana blam drzava

 

[Harry the dog]

Не постои човек тука,кој реално расудува да верува дека за државава има спас. Само политичариве лажат за некаков спас кој е научна фантастика,со цел да додрпаат уште некое евро за лагодност во животот.

Тотална државна дисфункционалност.
За жал ваквите случки ќе станат се почести.

Се слагам дека државата е тотално дисфункционална, али сепак има спас и за Македонија (а и регионот, пошто реално разликата меѓу земјите кај нас е во нијанси).

Јужна Кореа после корејската војна, е диктатура, политички нестабилна, економски уништена земја. За две генерации менуваат јавен апарат и станува светска економија. Инвестираат во образование, иновации и државните институции им се трансформираат и газат. Сингапур мала земја, со никакви ресурси, различни етникуми (како нас), ужасна клима, за една генерација стануваат озбилна економија (и една од најразвиени земји во свет). Ирска после 80ти, Јапонија после втора светска, држави и од полошо се граделе.

Има спас и за Македонија, само треба воља и да менуваме навики. Се почнува од поединецот (чувство на одговорност, интегритет, работни навики, закон над се - работи што се досадни али кумулативно после долги години практика менуваат многу), па до колективот (што прифаќаме, што очекуваме сами од себе, каде сакаме да одиме). Нас ни фали функционален јавен апарат без корупција и професионалност, и добра економија/образование. Има надеж, само што друг нема сам да ни ги реши проблемите, требаме тоа самите.

 

[cholismo]

Случај „Ивана и Катја“: Наставничката сведочеше за семејното насилство и за последниот училишен ден на девојчето

Училиштето било информирано за семејното насилство во домот на првачето Катја уште на почетокот на учебната година, сведочеше нејзината класна наставничка на денешното судско рочиште во Основниот кривичен суд.

tocka.com.mk

Не можам да се смирам откако го прочитав цел текст, душата ми се пара за детето.
Кај беа бе социјалните грижи, шо правеа бе, не можи цел свет да знае за насилството а никој да не мрда со прст, јазк да ни е, треба да се распуштиме како држава, да не постоиме.

Во Шведска пријатели мои со месеци беа на разговори викани поради тоа што од градинка приметија нешто кај чупето, имаа час еднаш неделно кај што разговараат на тие теми и ова кажало дека мајка и ја тепа некогаш, видоа и модринки и одма се вклучија од социјално, ги следеа, пред куќа буквално во цицвилка ги пратеа времиња, ги викаа одделно на разговори, дури испрашано беше и помалото братче, дома им дојдоа да видат во какви услови живеат.
Случајот се заврши откако не установија насилство кое за волја на вистината го немаше ама сакам да кажам дека и во јајцето влакно бараа за да се осигураат. Тука имало сведоци, снимки, све буквално и не мрднаа со прст.

И да, паѓаат муабетите во вода дека Ивана со нејзините не комуницирала 10 години, еве во текстот стои дека и мајката на Ивана ја земала Катја од на училиште и братот нејзин.

 

[Joey-Jojo Jr. Shabadoo]

nema podobar bonding moment od tepanje sipci

Ја така се запознав со членовите на мојот бенд. На пешачки мост кај кале, кога ги бркавме.