Зависно од ситуацијата. Но, има луѓе на кои ова им е доброуиграна комбинација и рутина, луѓе кои сакаат да ги фатат на емоција другите и да си зафршат работа побргу.
Еднаш во банка на шалтер ме прашува една лигла: "Дечко, може пред тебе, имам само да уплатам?". E што се прави на благајнички шалтер во банка? Сите чекаат за уплата или исплата. Нормално дека не ја пуштив. Имала "само" да уплати. И јас чекав да уплатам. Зошто да ја пуштам?
Ме нервираат пензионери со еден куп сметки за домаќинство кога чекам во банка за да подигнам плата. Тогаш, обавезно се закочува редот, 1 пензионер окапува на шалтер по 15 минути. Нека оди да ги плати сметките во пошта, што кој курац мора во банка да отиде џабе да праи гужва? И уште да ме праша дали може преку ред? Па тој го има целото време на светот, се наспал и најал сабајле, гледал вести, читал весник, пиел кафе, си го прчел, не го чекаат никакви обврски освен плаќањето на ебаните сметки еднаш месечно. Каде се брза он? А и може да стои до толку, нема да умре ако постои 5 минути поеќе. Впрочем, како може да стои кога оди на пазар и се ценка на секоја тезга за 5 денари? Или кога во маалската продавница ја гњави продавачката саат време прераскажувајќи и ги карактерните особини на снаата, а тоа повторно го прави - стоечки.
Реков зависно од ситуацијата. Во посебни ситуации по сопствена проценка доколку на човекот му е навистина битно или нешто му зависи од мојот гест, го пуштам.