Од темница и што е најлошо од се од самиот себе.... зашто човек ич не е предвидлив...неможеш крај да му сврзеш... може да направи нешто, да каже нешто погрешно, да повреди (со зборови, но ете ајде и физички да кажеме), да излаже, да се направи љубоморен, а љубомората знаеме кон што води.... да го расипе она што другите мачно го граделе... човекот е едноставно страшен, тоа е нешто чудо... а од друга страна пак, многу ги сакам луѓето, без разлика какви се, што се, од која раса или нација се.... јас сум си еден голем човекољубец, но во исто врмено и имам страв од нив и од самиот себе...
Човекот самиот за себе си е Self Destruction! Може да го загуби она човечкото во себе за дел од секунда, и да ја загуби целта на својот живот за исто толку време....