Кајгана психолог

Дискусија во форумот 'Философија и психологија' започната од FLiX, 26 ноември 2008.

  1. Govinda

    Govinda Lud, Zbunjen, Nenormalan

    Член од:
    20 април 2014
    Мислења:
    1.860
    Допаѓања:
    1.351
    Одмори малце со желбата за дечко. Знам дека е клише, ама стварите секогаш се дешават у право време, коа ке созрее.....
     
  2. Utopia123

    Utopia123

    Член од:
    27 јануари 2018
    Мислења:
    32
    Допаѓања:
    58
    Моментално и не сакам машко до мене, зборував за во иднина но повеќе не знам кому да му верувам, кому да му се отворам, со кого можам да зборувам без да ме осуди и исмее дека си правам филмови.
    Сакам да живеам без страв дека кога ќе ми звони телефонот нема да се тресам и паничам што друго ќе ми кажат од другата страна, да можам да испијам кафе на раат без да ме напињат и урлаат на телефон дали од дома дали од страна на роднини или некое трето лице.
    Како да имам самодоверба кога и од дома ме навредуваат и користат, пријатели ме избегнуваат и кога не сум била депре и во моите најдобри денови кога сум била среќна.
     
  3. dobramuzika

    dobramuzika

    Член од:
    17 март 2015
    Мислења:
    621
    Допаѓања:
    1.325
    mene chitanjeto stripovi me izvadi od edna ne tolku mnogu sjajna situacija, bev vo nekoja blaga depresija, sekoj den gi chitav i se opraiv. :) inaku, eve ushte gi chitam, sakam da kazham probaj da si najdesh nekoe hobi...
     
    stratUs, Utopia123, Krstev и на уште 1 друга личност им се допаѓа ова.
  4. Zhan

    Zhan

    Член од:
    22 јануари 2012
    Мислења:
    530
    Допаѓања:
    277
    Во право е @dobramuzika најди си хоби, или пак запишувај си некаде тоа што те мачи. И јас бев во депресија но почнав да си водам еден вид на дневник и сега сум супер :)

    Sent from my ONEPLUS A6003 using Tapatalk
     
    На Utopia123 и dobramuzika им се допаѓа ова.
  5. stayreal1

    stayreal1

    Член од:
    30 јануари 2019
    Мислења:
    58
    Допаѓања:
    62
    најсмирено, 3/4 една по друга кратки реченици , одбрамбени и си заминувам во соба.:)
    после пола саат тие ме гонат :icon_lol::icon_lol::icon_lol:
    --- Споено дупло мислење, 7 февруари 2019 ---
    Нема да бараш никој пред кој можеш да се отвориш и да раскажуваш како било, што би било, туку продолжуваш со животот напред. Каков ти бил животот пред да го запознаеш дечко ти, така започни повторно. Излегувања со пријатели/ки никому не штетат, се дружиш слушаш различни муабети,новости запознаваш нови луѓе.
    Лошо е цело време да бараме, треба да оставиме простор и време некој на нас да не најде. Се се случува во вистински момент.
    Пробај од секоја лоша ситуација да го најдеш доброто во неа.
    Едноставно мора да најдеш начин да ја разбиеш монотонијата на лошо размилување и да ја замениш со нешто ново за брзо да ги заборавиш лошите денови.
    Мој совет: Ако имаш вишок 2 часа во денот уплати си членство во некој фитнес центар и избери некој курс зумба, пилатес .... не ми текнува се што има( секако ако не сакаш да се билдаш:)).
    Читање книги исто така ... Според мене кардио во природа е најдобриот лек за душа:)

    ** Прочитај го текстот од сликите.
     

    Прикачени податотеки:

    • 1.jpg
      1.jpg
      Големина:
      59,8 KB
      Прегледи:
      15
    • 2.jpg
      2.jpg
      Големина:
      56,4 KB
      Прегледи:
      15
    • 3.jpg
      3.jpg
      Големина:
      61,3 KB
      Прегледи:
      15
    • 4.jpg
      4.jpg
      Големина:
      64,7 KB
      Прегледи:
      14
    • 5.jpg
      5.jpg
      Големина:
      77,4 KB
      Прегледи:
      14
    • 6.jpg
      6.jpg
      Големина:
      62,9 KB
      Прегледи:
      14
    • 7.jpg
      7.jpg
      Големина:
      93,7 KB
      Прегледи:
      14
    • 8.jpg
      8.jpg
      Големина:
      52,8 KB
      Прегледи:
      13
    Последно уредено: 7 февруари 2019
    На stratUs, NelTu и ForMyLove им се допаѓа ова.
  6. hristinnna

    hristinnna

    Член од:
    19 декември 2013
    Мислења:
    232
    Допаѓања:
    152
    Здраво дечки, пишувам тука бидејки ми треба ужасно совет.
    Студирам во друг град прва година, сама сум тука. Од крајот на декември ми се случија некои грди случки, имав смртен случај, па испитна сесија за на крај да раскинам со дечко ми.
    И си бев под стрес, ми беше тешко али ништо алармантно. Си терав со животот и испитите.

    Се до пред 2 вечери, коа ми се сруши светот. Учев за испит, лабава си бев онака, претходно муабетев со другарка, коа наеднаш ми слупа срце и снемав воздух. Страшно беше, траеше неколку саати, едвај заспав дури утрото. Дознав дека било паничен напад. Од тогаш па наваму, од страв верувајте да не ми се случи повторно јас мислам ќе полудам. Вечерта после тоа, се мачев неколку часа да заспијам, за на крај да се напијам дијазепам и да заспијам. Оваа вечер, т.е вчера, око не склопив. Не сум спиена воопшто. Само штом затворив очи на 15тина минути, како да го осетив срцето да ми чука, се разбудив и толку беше. Отидов ненаспана на испит денес. Па и на сред испит ми стана лошо, она чусвтво како да се гушиш, исто така и срцебиење имав. Се смирив некако. Си дојдов дома со надеж дека ќе легнам и ќе заспијам, ама не можам да спијам никако и од тоа ми е ептен страв. Гуглав симптоми на анкс, ама ги немам, не се препознавам во нив. Во друштво ми е супер се океј, а останам сама веднаш лоши мисли. За неколку дена си се враќам во родниот град, се радувам и си велам ќе се регулира се.
    Ама потсвесно размислувам на тоа дека нема да помине, дека ќе треба да се трујам со лекарства на само 19години.
    Ептен ми е тешко..
    Кажете што да правам, секој совет, било што е и повеќе од добредојден..
     
    На Zhan му/ѝ се допаѓа ова.
  7. Ron Burgundy

    Ron Burgundy

    Член од:
    29 јуни 2014
    Мислења:
    8.332
    Допаѓања:
    8.577
    Анксиозност ти е тоа, не мисли на тие ствари и ќе ти пројде побрзо, ако мислиш више ти се продлабочуваат проблемите.
     
  8. hristinnna

    hristinnna

    Член од:
    19 декември 2013
    Мислења:
    232
    Допаѓања:
    152
    Не ми изгледа на анксиозност, не знам. Повеќе како страв. Не можам да не мислам на тоа, се само натаму ми одат мислите. Морам да се преокупирам со нешто друго..
     
  9. Ron Burgundy

    Ron Burgundy

    Член од:
    29 јуни 2014
    Мислења:
    8.332
    Допаѓања:
    8.577
    Па анксиозноста е страв, се возбудуваш одеднаш, ти се дешаваат чудни ствари од нигде никаде, те фаќа паника, губиш здив мислиш дека дошол крајот, што више од тоа како симптом. Иначе, можда звучи клише, али најдобар совет е избегавање стрес, испитни сесии такви ствари можат да бидат ептен стресни периоди и најверојатно тоа е причината.
     
    Последно уредено: 11 февруари 2019
    На stratUs и hristinnna им се допаѓа ова.

Сподели преку: