Со воведувањето на летот до Бари, добивме нова можност за прошетка во уште еден регион на Италија. Цените за повратни авионски карти се генерално ефтини, регионот е релативно ефтин. Целиот регион изобилува со многу места за шетање, но и многу плажи, бидејќи Апулија како регион излегува на 2 мориња, ова остава можност регионот Апулија и Бари како дестинација да бидат посетени во секое можно време од годината. Ние ги посетивме во септември, примарен фокус беше на шетање, но ќе ви пишам во продолжение некои информации и за одмор ако некој сака да истера тука.
Бари
Аеродромот е доста блиску до градот и има неколку начини како да се пристигне од него до центарот. Најефтин (1.5е) е секако со автобус, ова е и најспор начин, но може да е корисен ако смештајот ви е на северо-западната страна (накај аеродромот). За нашиот лет ова е корисно само за враќање, бидејќи летот од Скопје ни пристигнува откако ќе помине последниот автобус (после 10), така да за доаѓање не можеме да го користиме. Секако ако се смени времето на пристигнување, може да е супер опција, станува збор за автобусот со број 16. Втор начин е со воз/метро тука цената е 5 евра, не сме се возеле со него, но е доста брзо, особено ако смештајот ви е блиску до станиците. Третиот начин со кој моравме да се возиме за доаѓање, бидејќи летот слета во 1, а до 2 по полноќ не држеа на аеродром (пасошка контрола во Бари е преспора). Такси не мора да викате, доаѓаат без повик цело време на просторот за паркинг пред аеродромот, фиксна тарифа ноќна е 30 евра, а дневна 25 евра, независно каде во Бари одите (се дур сте во рамките на градот). Ако наидете на ваква ситуација, прашајте некој друг дали е заинтересиран да подели такси, ако сте четворица, по 7.5 еврa од човек ќе ви дојде, што е прифатливо, бидејќи не ви преостанува друг начин за превоз, освен ако не сакате цела ноќ да чекате на аеродом.
Градот ко град е среден во центарот, но како се одалечувате од центарот, присуството на ѓубре е поголемо и објектите се рурални, улиците не баш чисти... Се шета градот за некои 3-4 часа, цел ден може да фати ако сакате и на една од двете плажи во градот да одите. Првата и поблиску до центарот е Патлиџан и Леб (така се вика навистина), песочна, убаво уредена, но квалитетот на вода е ужасен, матна вода (Бари е огромно пристаниште, не очекувајте бистра вода ко во Јадран во Хрватска). Втората е Сан Франциско Лидо на другата страна на градот (на полошата страна), тука влез наплаќаат, но има и бесплатен дел, исто песок, но со лош квалитет на водата. Делот за шетање всушност ми се допадна поприлично, стариот град има многу улички и не е воопшто мал, иако не се сите туристички улички. Потоа има неколку главни улици за пешаци (area pedonale), кои го поврзуваат стариот град со железничката станица. На нив врие од народ во секое време од денот, има многу продавници, пространи се улиците, а лево - десно во помалите улички може да најдете добри опции за јадење. Кај железничката има 2 посебни компании, една е главната за брзи и регуларни возови, а другата ви е за бавни возови (оваа ќе ја користите за Матера), таму е и автобуската станица (ако доаѓате од центарот, треба да ја преминете железничката одоздола, па да свртите десно), неа би ја користеле за превоз до Алберобело, за се друго се користи главната железничка станица.
Храната скоро секаде ми беше предобра, но ќе ви дадам некој совет, особено за сите оние што ми ги немаат читано мислењата за другите места во Италија. Италијанците имаат нешто што се вика “коперто“. Тоа е задолжителен бакшиш кој ви се пресметува на сметката, најчесто е 2 евра од човек, имам начекано и 3, но и 10% од вкупната сметка. Ова е генерално присутно секаде, освен во места кои се водат како ланци за исхрана, street food за носење, како и self service ресторанчиња (мензи). Е сега ова со мензи мене ми е врв hidden gem, бидејќи порциите тука се најголеми, највкусни, најевтини + немаш задолжителен бакшиш како што рековме. Што е цаката? Прво што ги има во големи градови само, второ треба да ги бараш малку (нема прво на Гугл да излезат тие), трето работните времиња обично се пократки, не работат до касно во ноќта. Едно такво место ви е Ел Педро, 6 евра е порција, во неа може 3 храни да ви комбинира, кај останатите цени за седнување ви се 12-15 евра порција. Ние само еднаш бевме тука, бидејќи сакаме што повеќе работи да пробаме, но ептен високо ни котираше, па бидејќи цените беа апла пристапни, нека си добие заслужена ексклузивна реклама.
Уште ова ќе пишам негативно, бидејќи ни престојат само позитивни впечатоци. Младината во Бари е бајги некултурна, нешто налик тука, ама може и похардкор верзија. Во автобус навечер, деца 14 годишни плукаат шлајм на подот, со нозе на седишта испружени, се дерат, оставаат ѓубрето во автобус. Култура во сообраќај за возење е слична како Сицилија и Неапол, на пешачки ако поминуваш и кола е приморана да застане поради тебе, возачот отвара прозор и те пцуе. Младиве чекаат да има насобрано луѓе на автобуски или фрекфентни улици за да застанат и да даваат гас со дигната рачна, да шкрипи тоа колата, сите во нив да гледаат. Сирени, амбуланти, полициски возила цело време летаат.
Полињано а Маре + Монополи
Ги посетивме во ист ден, затоа ќе ги пишам заедно, не замерувајте. Полињано а Маре има многу фотогенична плажа, која ја имате видено на слики можеби и без да знаете дека се наоѓа таму. Се вика Lama Monachile. Искуството таму е несекојдневно, бидејќи има премногу гужва, но интересен е патот и скалите за да дојдете до плажата. Потоа интересно е делот околу плажата, целата е со карпи над кои е градот, а можете да пливате под нив. Убави слики се прават од горе, но и странично, така да ако ви е за Инстаграм слики одете лево од плажата (ако гледаш од градот кон море). Има и симпатично старо градче за шетање, кое брзо се шета, со мали тесни улички. Тука јадевме најдобра фокачо пица (на мерење им се). Тука влегов да се бањам, водата беше мочка топла, но не е бистра, нешто што многу ми значи кога пливам, така да не се задржав предолго. Тие што сакаат да рипаат од карпи плажава ќе им е рај, има многу места за рипање (самото место во септември е домаќин на Ред Бул скокачки натпревари со платформа, со професионални скокачи). А и да, плажата не е песочна, туку е со многу лоши камења (тие од Охрид се мало бебе за овие).
После тоа се упативме до Монополи, кое е на 7-8 минути со воз (следната станица). Некои велат дека во Монополи е најубаво за капење, но не можам да потврдам, дека не фати касно и само во градот се шетавме. И тука старото градче е симпатично, тука доста добра паста јадевме од ланец за пасти, без коперто плаќање. За до плажите има автобусче, но и пешки одат луѓе.
Алберобело + Локоротондо
Алберобело заедно со Матера ми беше хајлајт на патувањето. До Алберобело одевме со автобус, билетот беше 6 евра поединечна карта во правец, а патувањето беше 50 минути. Воз или немаше или беше многу редок, а автобуси имаше десетина дневно. Целиот град е многу автентичен, изобилува со мали камени куќички, дел имаат и знаци нацртани на кровот, нагоре - надоле е цел град, но не е напорно, бидејќи постојано ја разгледувате околината. И тука се прават супер фотографии. Забележав дека во дел од куќите живеат луѓе, дел се користат како дуќани, а дел се издаваат на Букинг. Околу 2-3 часа се потребни да се прошета цело место, со сите улички и паузи за сликање, останатото планирајте да си каснете нешто.
Локоротондо го посетивме само бидејќи е на 10 минути од Алберобело. Гратчето е минијатурно, со стар дел што се шета за 2 минути и паркче едно со убав панорамски поглед, тука максимум пола саат се задржува човек.
Матера
Вистинска магија од град. Тука одевме со еден бавен воз, со префрлање во едно друго попатно гратче Алтамура. Возот не е директен, но префрлањето се одвива културно и брзо, без ризик да ти побегне, бидејќи возот на платформата го чека претходниот воз и сите патници се префрлаат за тој воз, максимум 5 минути се губи во префрлањето. Земете си повратна кога одите, бидејќи им се реновира станицата во Матера и нема надвор поставено автомати за купување билети, па убаво е да си земете на автоматите во Бари или онлајн, за да не барате таму каде да купите (а мора да имате билет, бидејќи со рампи се отвараат вратите на станицата). Матера е град кој се шета исто за 2-3 часа, но има премногу убави “белведериња“, т.е. тераси со преубав панорамски поглед, секоја од различен агол, нереални глетки. Во Матера има подземни води и систем на древни цистерни, ќе го сретнете како Саси, ние кога бевме, ова беше затворено, но интересно е да се спушти човек до доле во градот, има и таму улички за шетање, не е градот само горе. Заборавив да напоменам дека Матера географски не е во Апулија, туку е во друг регион, но логистички најлесно ни е достапно нас од Бари (од големите градови). Исто така, доста луѓе ја пофалија Матера дека било особено убаво навечер, ние не останавме навечер.
Остуни
Ова е интересно гратче, што за жал го посетивме после Алберобело и Матера и не ни беше хајлајт, инаку е убаво и симпатично. Имајте на ум дека има 40 минути пешачење од железничката станица, има и опција со автобус за 2 или 2ипол евра во правец, но немаше место во автобусот, така да си испешачивме. Внатре гратчето е многу интересно, угорниците не се ни малку наивни, почнуваат од едно централно плоштадче, а завршуваат до една црква (највисоката точка), па делот измеѓу се туристички улички на угорница.
Храна
Храната искрено ми ги надмина сите очекувања. Мислам прв пат јадев сендвич со октопад, или ако сум јадел друг пат, тука ми беше убедливо најдобар. Бари е познато по морската храна, така да обавезно се јадеше нешто морско. Исто така Бари е познат по нивната паста орекете, така да таа може да ја пробате со било какви сосеви, ја пробав и во комбинација со лазања состојки, врв ми беше. Како и секаде во Италија, си имате убава паста и пица, каде и да земете гелато имате и бриож (лепче) со гелато или пијалок гранита (смрзнато овошје), што и да земете е превкусно. Имате панцероти нивни со различни сосеви внатре, сендвичите во фокачо лепче се преубави, тирамисуто им е многу убаво. Не успеав се да сликам, еве нешто од тоа што успеав, ќе ставам во спејлер, да не ме куди некој што е гладен.
Бидејќи бевме само 5 дена не стигнавме да ги посетиме Лече (за овој град ми е најмногу криво), Трани, Таранто, Бриндиси. Во близина на Лече (секако надвор од градот, бидејќи Лече не излегува на море) има многу подобри плажи од тие околу Бари (барем така велат сите), па кој има повеќе денови нека прошета и натаму и да сподели импресии.
Пак претерав со рефератите, ќе ми простите, се надевам кажав нешто корисно. Па ако сте ги посетиле Апулија и Бари, како ви се допаднаа, што најмногу ви остави впечаток?
Бари
Аеродромот е доста блиску до градот и има неколку начини како да се пристигне од него до центарот. Најефтин (1.5е) е секако со автобус, ова е и најспор начин, но може да е корисен ако смештајот ви е на северо-западната страна (накај аеродромот). За нашиот лет ова е корисно само за враќање, бидејќи летот од Скопје ни пристигнува откако ќе помине последниот автобус (после 10), така да за доаѓање не можеме да го користиме. Секако ако се смени времето на пристигнување, може да е супер опција, станува збор за автобусот со број 16. Втор начин е со воз/метро тука цената е 5 евра, не сме се возеле со него, но е доста брзо, особено ако смештајот ви е блиску до станиците. Третиот начин со кој моравме да се возиме за доаѓање, бидејќи летот слета во 1, а до 2 по полноќ не држеа на аеродром (пасошка контрола во Бари е преспора). Такси не мора да викате, доаѓаат без повик цело време на просторот за паркинг пред аеродромот, фиксна тарифа ноќна е 30 евра, а дневна 25 евра, независно каде во Бари одите (се дур сте во рамките на градот). Ако наидете на ваква ситуација, прашајте некој друг дали е заинтересиран да подели такси, ако сте четворица, по 7.5 еврa од човек ќе ви дојде, што е прифатливо, бидејќи не ви преостанува друг начин за превоз, освен ако не сакате цела ноќ да чекате на аеродом.
Градот ко град е среден во центарот, но како се одалечувате од центарот, присуството на ѓубре е поголемо и објектите се рурални, улиците не баш чисти... Се шета градот за некои 3-4 часа, цел ден може да фати ако сакате и на една од двете плажи во градот да одите. Првата и поблиску до центарот е Патлиџан и Леб (така се вика навистина), песочна, убаво уредена, но квалитетот на вода е ужасен, матна вода (Бари е огромно пристаниште, не очекувајте бистра вода ко во Јадран во Хрватска). Втората е Сан Франциско Лидо на другата страна на градот (на полошата страна), тука влез наплаќаат, но има и бесплатен дел, исто песок, но со лош квалитет на водата. Делот за шетање всушност ми се допадна поприлично, стариот град има многу улички и не е воопшто мал, иако не се сите туристички улички. Потоа има неколку главни улици за пешаци (area pedonale), кои го поврзуваат стариот град со железничката станица. На нив врие од народ во секое време од денот, има многу продавници, пространи се улиците, а лево - десно во помалите улички може да најдете добри опции за јадење. Кај железничката има 2 посебни компании, една е главната за брзи и регуларни возови, а другата ви е за бавни возови (оваа ќе ја користите за Матера), таму е и автобуската станица (ако доаѓате од центарот, треба да ја преминете железничката одоздола, па да свртите десно), неа би ја користеле за превоз до Алберобело, за се друго се користи главната железничка станица.
Храната скоро секаде ми беше предобра, но ќе ви дадам некој совет, особено за сите оние што ми ги немаат читано мислењата за другите места во Италија. Италијанците имаат нешто што се вика “коперто“. Тоа е задолжителен бакшиш кој ви се пресметува на сметката, најчесто е 2 евра од човек, имам начекано и 3, но и 10% од вкупната сметка. Ова е генерално присутно секаде, освен во места кои се водат како ланци за исхрана, street food за носење, како и self service ресторанчиња (мензи). Е сега ова со мензи мене ми е врв hidden gem, бидејќи порциите тука се најголеми, највкусни, најевтини + немаш задолжителен бакшиш како што рековме. Што е цаката? Прво што ги има во големи градови само, второ треба да ги бараш малку (нема прво на Гугл да излезат тие), трето работните времиња обично се пократки, не работат до касно во ноќта. Едно такво место ви е Ел Педро, 6 евра е порција, во неа може 3 храни да ви комбинира, кај останатите цени за седнување ви се 12-15 евра порција. Ние само еднаш бевме тука, бидејќи сакаме што повеќе работи да пробаме, но ептен високо ни котираше, па бидејќи цените беа апла пристапни, нека си добие заслужена ексклузивна реклама.
Уште ова ќе пишам негативно, бидејќи ни престојат само позитивни впечатоци. Младината во Бари е бајги некултурна, нешто налик тука, ама може и похардкор верзија. Во автобус навечер, деца 14 годишни плукаат шлајм на подот, со нозе на седишта испружени, се дерат, оставаат ѓубрето во автобус. Култура во сообраќај за возење е слична како Сицилија и Неапол, на пешачки ако поминуваш и кола е приморана да застане поради тебе, возачот отвара прозор и те пцуе. Младиве чекаат да има насобрано луѓе на автобуски или фрекфентни улици за да застанат и да даваат гас со дигната рачна, да шкрипи тоа колата, сите во нив да гледаат. Сирени, амбуланти, полициски возила цело време летаат.
Полињано а Маре + Монополи
Ги посетивме во ист ден, затоа ќе ги пишам заедно, не замерувајте. Полињано а Маре има многу фотогенична плажа, која ја имате видено на слики можеби и без да знаете дека се наоѓа таму. Се вика Lama Monachile. Искуството таму е несекојдневно, бидејќи има премногу гужва, но интересен е патот и скалите за да дојдете до плажата. Потоа интересно е делот околу плажата, целата е со карпи над кои е градот, а можете да пливате под нив. Убави слики се прават од горе, но и странично, така да ако ви е за Инстаграм слики одете лево од плажата (ако гледаш од градот кон море). Има и симпатично старо градче за шетање, кое брзо се шета, со мали тесни улички. Тука јадевме најдобра фокачо пица (на мерење им се). Тука влегов да се бањам, водата беше мочка топла, но не е бистра, нешто што многу ми значи кога пливам, така да не се задржав предолго. Тие што сакаат да рипаат од карпи плажава ќе им е рај, има многу места за рипање (самото место во септември е домаќин на Ред Бул скокачки натпревари со платформа, со професионални скокачи). А и да, плажата не е песочна, туку е со многу лоши камења (тие од Охрид се мало бебе за овие).
После тоа се упативме до Монополи, кое е на 7-8 минути со воз (следната станица). Некои велат дека во Монополи е најубаво за капење, но не можам да потврдам, дека не фати касно и само во градот се шетавме. И тука старото градче е симпатично, тука доста добра паста јадевме од ланец за пасти, без коперто плаќање. За до плажите има автобусче, но и пешки одат луѓе.
Алберобело + Локоротондо
Алберобело заедно со Матера ми беше хајлајт на патувањето. До Алберобело одевме со автобус, билетот беше 6 евра поединечна карта во правец, а патувањето беше 50 минути. Воз или немаше или беше многу редок, а автобуси имаше десетина дневно. Целиот град е многу автентичен, изобилува со мали камени куќички, дел имаат и знаци нацртани на кровот, нагоре - надоле е цел град, но не е напорно, бидејќи постојано ја разгледувате околината. И тука се прават супер фотографии. Забележав дека во дел од куќите живеат луѓе, дел се користат како дуќани, а дел се издаваат на Букинг. Околу 2-3 часа се потребни да се прошета цело место, со сите улички и паузи за сликање, останатото планирајте да си каснете нешто.
Локоротондо го посетивме само бидејќи е на 10 минути од Алберобело. Гратчето е минијатурно, со стар дел што се шета за 2 минути и паркче едно со убав панорамски поглед, тука максимум пола саат се задржува човек.
Матера
Вистинска магија од град. Тука одевме со еден бавен воз, со префрлање во едно друго попатно гратче Алтамура. Возот не е директен, но префрлањето се одвива културно и брзо, без ризик да ти побегне, бидејќи возот на платформата го чека претходниот воз и сите патници се префрлаат за тој воз, максимум 5 минути се губи во префрлањето. Земете си повратна кога одите, бидејќи им се реновира станицата во Матера и нема надвор поставено автомати за купување билети, па убаво е да си земете на автоматите во Бари или онлајн, за да не барате таму каде да купите (а мора да имате билет, бидејќи со рампи се отвараат вратите на станицата). Матера е град кој се шета исто за 2-3 часа, но има премногу убави “белведериња“, т.е. тераси со преубав панорамски поглед, секоја од различен агол, нереални глетки. Во Матера има подземни води и систем на древни цистерни, ќе го сретнете како Саси, ние кога бевме, ова беше затворено, но интересно е да се спушти човек до доле во градот, има и таму улички за шетање, не е градот само горе. Заборавив да напоменам дека Матера географски не е во Апулија, туку е во друг регион, но логистички најлесно ни е достапно нас од Бари (од големите градови). Исто така, доста луѓе ја пофалија Матера дека било особено убаво навечер, ние не останавме навечер.
Остуни
Ова е интересно гратче, што за жал го посетивме после Алберобело и Матера и не ни беше хајлајт, инаку е убаво и симпатично. Имајте на ум дека има 40 минути пешачење од железничката станица, има и опција со автобус за 2 или 2ипол евра во правец, но немаше место во автобусот, така да си испешачивме. Внатре гратчето е многу интересно, угорниците не се ни малку наивни, почнуваат од едно централно плоштадче, а завршуваат до една црква (највисоката точка), па делот измеѓу се туристички улички на угорница.
Храна
Храната искрено ми ги надмина сите очекувања. Мислам прв пат јадев сендвич со октопад, или ако сум јадел друг пат, тука ми беше убедливо најдобар. Бари е познато по морската храна, така да обавезно се јадеше нешто морско. Исто така Бари е познат по нивната паста орекете, така да таа може да ја пробате со било какви сосеви, ја пробав и во комбинација со лазања состојки, врв ми беше. Како и секаде во Италија, си имате убава паста и пица, каде и да земете гелато имате и бриож (лепче) со гелато или пијалок гранита (смрзнато овошје), што и да земете е превкусно. Имате панцероти нивни со различни сосеви внатре, сендвичите во фокачо лепче се преубави, тирамисуто им е многу убаво. Не успеав се да сликам, еве нешто од тоа што успеав, ќе ставам во спејлер, да не ме куди некој што е гладен.
Бидејќи бевме само 5 дена не стигнавме да ги посетиме Лече (за овој град ми е најмногу криво), Трани, Таранто, Бриндиси. Во близина на Лече (секако надвор од градот, бидејќи Лече не излегува на море) има многу подобри плажи од тие околу Бари (барем така велат сите), па кој има повеќе денови нека прошета и натаму и да сподели импресии.
Пак претерав со рефератите, ќе ми простите, се надевам кажав нешто корисно. Па ако сте ги посетиле Апулија и Бари, како ви се допаднаа, што најмногу ви остави впечаток?
Последно уредено:
. На англиски се вика cover charge или cover fee. Според мене многу безвезе работа. Плаќаш коперто дури и за 3 годишно дете 
. Како семејство да седнеш во ресторан те кошта 8 евра од старт, уште пред да нарачаш било што.
