Тој е мислам 3 дел на трилогија S.F. Ќе испадне уште во прв круг.
Романот на Димковска е роман за деца/тинејџери. А на Фросина зеде Пегаз, обично тие не одат далеку. Ќорвезировска да, ама јас тука би ги додал и Владимир Илиевски, Ана Стојаноска и Михајло Свидерски. Мислам дека меѓу нив треба да се бара победникот.
Од овие што ги спомна последно само на Свидерски ми е читан Арагон. Му бев промотор на саем и тој на мене, што да кажам... убава порака има романот, зборува за еврејската заедница во Битола по средината на минатиот век, но многу скудно со зборови, како недоработено... не ми е за роман на годината.
Апсолутно сум сигурен дека 3 од овие 5 ќе бидат во финале. Можеби постои некоја варијанта каде што само две би биле, но 99 посто три од овие имиња би се нашле во финале... што само ќе го потврди фактот дека кај нас се бираат имиња, а не романи. Тринаесеттиот е инаку книга за деца, ама кога ќе се земе во предвид дека на оваа награда имаат победувано и збирки раскази неколку пати под превезот на роман, ништо не ме чуди. А, сега видов дека сите 5 ти се женски финалисти, лани го направија тоа со 3 жени во финале, мислам дека сепак еден маж ќе има во финале годинава, а можеби и повеќе. Треба и на тој момент да се внимава ако си наоѓаме задоволство во точно погодување на финалистите хехе.
Не знам зошто, ама мислам дека се навреди/налути со моето погодување. Сепак ова е форум за размена на мислења, а само го споделив моето.
Три Марии обавезно. Дури мислам дека таа е и сигурен победник.
Може сè, само немој тој со Евреите. Се надевам ќе испадне во следен круг.
Го немам прочитано, не знам каков е романот уште. Ама мислам дека ќе влезе во најтесниот круг, ко што реков. Другите: добитник на Пегаз се има случено да биде во финале само еднаш („Зелениот дворец“ на Сибо), затоа не верувам дека „Кривата Дијана“ ќе стигне до финалето (до душа имаше еден случај кога роман кој беше финалист на Пегаз, но не освои награда, освои Роман на годината, ама тоа беа специфични околности).
Прочитав и тоа било збирка раскази, затоа не се пријавила. Ова е со поднаслов: роман во раскази. Значи исто, збирка, само можеби на некој начин тематски се поврзани.
Извини што можеби таков впечаток сум оставил, повеќе ми беше некоја фрустрација што секоја една година буквално истото се случува... правен разговор веќе со многу луѓе. Со самото тоа што нема јасни критериуми што точно треба да исполнува едно дело за да ја освои наградата, се остава простор за тоа дека селективно се бираат имиња според наратив, ургенции, елитизам (you name it). Се сеќавам како детиште одвај чекав да видам кои книги ќе стасаат до финале и слично, и тогаш богами и заслужуваа финалистите и наградата имаше солидна репутација. Е сега, откако презема Фондација Славко Јаневски, имам забележано уште поголемо уназадување во однос на тоа какви се книги поминуваат а какви книги се елиминираат. Во неколку наврати победија збирки на раскази (Единаесет жени и Денот на црвот), лани во финале имавме книга што во никој случај не можеше да се нарече роман (Огнена Никуљски со Нигде ѕирка ни проѕирка, што од тоа што го прочитав можеше како некоја лична исповед или биографија да се земе). А, да не отвораме подлабоко тема за тоа што по светски стандарди дефиницијата за роман е најмалку околу 50.000 зборови, оти ако чепнеме тука половина од освојувачите ќе треба да ги вратат наградите. Јас, како некој што посветено си твори веќе 10 години романескна продукција им ја играв играта едно време, се додека не се уверив дека одвај и ги читаат книгите. Штом така прават, нека продолжат да си тераат во таа насока, веќе доста од авторите како мене и го приметија истото, и воопшто и не ги праќаат книгите бидејќи нема што некој да не потценува како автори кога имаме изградено и публика и преводи по страна и богами и фини рецензии во однос на некои други автори кои одвај чекаат да споделат дека биле номинирани за наградава. Denzel Washington еднаш многу убаво го објасни тоа со наградите преку следнава изјава: You don’t want an award to improve your status. You want to improve the award’s status.
За мене наградава е најпрестижна награда во државава и ако не грешам единствена каде може да се пријави некој што не е член во ДПМ. Што не е случај со наградите што ги дели ДПМ кои се исклучувачки за дебитанти од сам старт.
Точно дека важи за најпрестижна, самото име си го прави своето. Инаку, и наградата "Рациново признание" исто така важи за сите автори и не само за тие на ДПМ, но тоа не значи ништо само по себе. Фактички сите 3 главни прозни награди кај нас (Роман на година, Стале Попов на ДПМ, и Рациново признание), имаат клучна фалинка што ги прави нетранспарентни во некоја мера.
Ова е така со сите награди секогаш и секаде. Едни Толстој, Набоков, Џојс, Пруст, Вулф, Кафка, Борхес, Рот, најново Кундера - никој од нив никогаш не добил Нобелова награда за литература, па сепак се најголемите имиња на светската книжевност во 20 и 21 век. Од друга страна, Черчил ја има добиено наградата, меѓу другите. Хандке, меѓу последните, исто...