Затоа гледам го нема нешто Ронче, Владата остана, ку*ето отиде на вакцина.
Состојбата во здравството, па и во скоро секоја јавна институција е алармантна. Нас ни треба Национална стратегија за подобрување на условите во сите болници (тоа не значи само тазе кречење колку да се запланкат очите, а ѕидовите се гнили) и стратегија како да се задржи медицинскиот персонал во државава.
Треба здрава здравствена реформа. Барем од тие 40 милијарди денари, кои се предвидени за здравството, може да се задоволат елементарните потреби и да се постави одреден минимален стандард околу санитарните услови.
Самата перница, па и дома, треба да се менува на секои 5-10 години, чисто се сомневам дека перниците во болниците некогаш се променети. Сѐ има свој век на траење, не може да се амортизираат производи кои останале од некогашниот систем, а веќе им е дотраен рокот на употреба. За факинг 100 ден може да се најде перница!
Не одам по болници. Последен пат имам влезено пред +10, во нашава мала поликлиника во населбава, условите беа ок, сепак се вложува приватен капитал. Во болница, последен пат влегов кога дедо ми почина (значи пред 12-13 год), условите беа мизерни. Мочаното џемче од кое се добива запек, до него, една вода и тоа е сѐ. Беше и бранител и крводарител. Крв првично немаа, ама кога видоа дека бил крводарител, ај се смилуваа! Колку и да лоша состојбата на пациентот, треба да добие шанса. Секој месец плаќал во тоа здравство, а плаќал и даноци.
Клинички, час поскоро мора да започне да се гради. Со ова темпо, нема да се изгради ни за 30 години!
За секој режим, здравството и образованието не се приоритетни точки. Доаѓаат на дневен ред пред избори. Посебно во образованието, пикаат и шуто и рогато и рамковно, сѐ што се мотка по партиските ходници. Партиската книшката е оценка на квалитетот на човечкиот капитал!