И мене филмов ептен ми се допадна, пишав и на LB. Не го видов само Тарковски, туку и The Fountain на Аронофски, особено во последниот дел, во светилникот. Само што филозофијата тука не беше за љубовта како во The Fountain, туку за односот деструкција/креација, со посебен осврт кон деструкцијата. Многу истрипан филм, навистина. Визуелно: бонбонче! Веќе почнувам да го обожувам Гарланд и како режисер.Annihilation.
Со сите недостатоци, овој ќе да е метафизичкиот осврт на Зона-та на Тарковски во STALKER, низ холивудска призма.
Фино од Гарланд што го завршува третиот акт со минимум објаснување на публиката, кај Тарковски вакви луксузи немаше.


, џабе го симињав, не е чиста сликата, и грејни ез фак