И после па ќе рече некој ,абе играчите играат
Не играт играчите, мозокот игра.[DOUBLEPOST=1408461460][/DOUBLEPOST]Големината на Сер Алекс беше како некој леден санта мраз на средина од Антарктикот, а кога фудбалерот ќе се погледнеше во огледало се чувстуваше како најдобар на совјата позиција. Направи играч од Клеверли, кој изигра една топ сезона, на ниво, и го направи да е почуствува како најдобар на својата позиција. Кога Клеверли ќе се погледнеше во огледало гледаше карпа од самодоверба во позадина. Сега го нема ниту мразот, ниту карпата... На Ван Гал и на секој онај кој ќе дојде покрај него ќе му биде пеколно тешко да ја замени таа „сенка“ која е останата од мразот во позадина. Бидејќи Сер Алекс е тој кој ја контролираше таа „санта мраз“ да не се стопи.
Хипотетички, of course.


