Од небо ко да е слезено, од капка роса испарено, со цут и мирис навезено и на дете подарено. Тоа перниче од ѕвезди, нани нани како ѕвон, ветре пролетно што езди, и окце на царот свој. Дремката е чудна вода, низ камчиња што се мазни, едро е од седум рода, шепот од чудни сказни. Нани мило, нани нани, светот има осум страни, четири од нив се светски, но четири само детски. Тоа перниче од ѕвезди, нани нани како ѕвон, ветре пролетно што езди, и окце на царот свој. Нани мило, нани нани, светот има осум страни, четири од нив се светски, но четири само детски. Четири од нив се светски, но четири само детски.
Додека јадев цела песна си ја испеав во себе си а сега цел ден ќе ми се вртат во глава.