Што се` сте жртвувале во љубовта ?

[GoD.HateUSaLL]

Абе бот Фактички ти си бил курац. Аргументот ти бил уствари дедуктивен, мноу лошо.
Сеа за да ти објаснам ја као сум стигнал до овој стадиум треа интимни делови од живот да ти раскажуем, а на форум сме, така да заеби.
И не си бил ти ја кај шо сум бил него ја сум бил кај шо си ти сеа, затоа и ставовиве, консеквенции од жртви и курови у гз.
А дека Ниче си го сфатил на 16.. нема везе

 

[MIL]

Zrtvuvav mnogu , rabota , faks I moeto srce rasparceno so e najvazno !

 

[Ставрогин]

Вреѓаш, Заратустра читав уште средно.
Aргументот ми е, бев бетер од тебе, исти филмови само плус идиот.
Е сега, у крајни моменти, да имав што, би ризикувал све можно. И тоа знаејќи дека е плаќање висок флоп за 2ка и 3ка у рака.

Се моли Ставро да не го бршат, му се ствара анти-бетмен комплекси, слатките досетки уз лајкчиња.. знаат да фалат, затоа егзибиции низ боцкањата..
Еве, јас ипак ќе му одговорам, со покана да ни покаже нам младиве што-како треба.




Не делам памет, дискутираме маалски со год на иста тема низ многу теми, од причина што до пред месеци му го живеав филмот дуплирано во години па и кусур.

Јас, лично, ништо не сум жртвувал, од причина што ништо не сум поседувал вредно за жртвување. Секогаш жртвуваа за мене.
Се дури детскиве игри од погоре престанаа да важат, па како човек го преголем инает, его, суета.. би си ја отсекол раката за, пример, рецимо, не пропадне 5 годишен труд/врска.
Тоа ти е ситуација кога ти го call-нале блефот, а ти имаш ебена 2ка и 7ка у рака. Различни бои.

Сега ти си на ред, сигурно со год има што да научиме, ајде стари.

Не ме бришеше никој, сам го избришав постот бидејќи ме мрзеше да го правам ова што моментно го правам. Не дискутираше маалски со Год, туку попуваше од високо. И ми дојде смешно. Ти имаш да речеме 20 години. Кажуваш дека си бил таму каде што е тој, и тоа во двојно подолга врска. Ако неговата врска е две години, твојата била четири. Значи започнала на 16, а завршила на 20, во најдобар случај.

Тоа те прави релевантен за попување на тема жртви во љубовта колку што си релевантен на тема Заратустра на Ниче.

 

[wot]

Не ме бришеше никој, сам го избришав постот бидејќи ме мрзеше да го правам ова што моментно го правам. Не дискутираше маалски со Год, туку попуваше од високо. И ми дојде смешно. Ти имаш да речеме 20 години. Кажуваш дека си бил таму каде што е тој, и тоа во двојно подолга врска. Ако неговата врска е две години, твојата била четири. Значи започнала на 16, а завршила на 20, во најдобар случај.

Тоа те прави релевантен за попување на тема жртви во љубовта колку што си релевантен на тема Заратустра на Ниче.

Ставре, пак ми лижеш околу јајцава.. ако седнуваш, седнувај.

Jaс, дискутирав од лични искуства. Но, сепак дискутиравме. Што значи, како што не сметав дека попувам, така не сметав дека ме попуваат.
Бевме рамноправни, се додека ти не вмеша карта јурисдикција и како искуствата уз годините диктираат кој уствари знае што збори.

Јас не се навредив, јас, со моите 22 го пишав моето искуство кога бев прашан од твоја страна. Јас имав една ипол годишна врска па кога заврши медениот месец, не ми одговараше и заминав. Втората ми траеше без некој месец 5 години. После 2 години сметав дека овојпат, за оваа вреди да се проба после медениот месец. А кога вреди, ти веќе си со една нога спремен да жртвуваш се. Па му зборев на год, кој е околу 2 години (меден месец уште) дека кад-тад, детскиве игри ќе ги снема и ќе треба повеќе вложување труд ако сака успех. И тоа беше цел муабет.

Ако сакаш да продолжиме да дискутираме, јас кога прашан одговорив, ти ако прашан избегнуваш, друже, стани ми од.. и Бетмен-досетки во Драга Кајгана или натаму некаде.. Без тврди чувства, секако.

 

[leandra]

Класичен егземплар си на синдромот "на комшијата да му умре кучето"
Синдромов сум забележал го има кај Сите, претпоставувам има некаква био-еволуциона улога но немам задрено нешто повеќе во неговата есенција па нема сеа да спекулирам. Често ми се случува да се фатам себе си под ефект на синдромов, дали предметот на обзервација бил успешен и самоуверен човек или само медиокритет со високи амбиции, мене првичната, онаа инстинктивна предетерминирана мисла ми е "колку само нема да успее" или "оу колку ќе го боли ко ќе падне".. Неќеш да знаеш какви све филмови ми праеше мозокот оној коа рипаше скоро од вселена, сеа неодамна, ти текнуе? И шо се деси од тие филмови? Ништо. Човекот Успеа и сеа држи гинисов рекорд за најдолг freefall.
Истите филмови мозокот ти ги праи коа глеаш скејтери коа пробуваат убер амбициозни трикови, али интересното е што, веднаш штом дејствието на набљудување заврши успешно, мозокот инстантно ги заборава сите претпоставки у кои до пред 2 секунди веруваше стопроцентно (се праи луд) и му е драго (или барем сеа тој филм си го праи) што обидот успеал, па следи олеснување и честитање и тако даље.
Еве и Леа прашај ја шо и рекле Сите, првично, коа им кажала дека ќе иде во Германија? И шо се деси со тие муабети? Курац. Посреќна е него икада, или бар така вели.
Значи има нешто во сите нас што туѓиот успех ни го праи непосакуван, само разликта меѓу мене и тебе бот, е шо ја сум свесен за овој момент на мојата психа и Одбирам да не делувам како примитивно животно туку да се издигнам на едно повисоко ниво кај шо постојат идеали, етика, амбиции и сите тие филмови. Тоа што не си свесен за оваа и мн други работи кои те предетерминираат, фактички и оставаш тоа да се дешава, се препушташ нa "судбина" и завршуваш со вакви, плитки мислења и ставови
Ако си ќутам бар падот ќе ми бил полесен Абе ај шо ми кажа
Знам, бот. Свесно и намерно "се фурам" јавно, затоа што тоа е једини начин да си креираш leverage. Једини начин да вложиш во амбицијата.
Со тоа што ја еманираш идејата од светот на идеи во реалниот свет, на луѓето им ствараш очекувања а себе си си ствараш страв од неисполнување на таа морална обврска. Страв што сега фактички работи во твоја корист, затоа шо си напраил ситуација во која има што да изгубиш, пошо имаш вложено
Пример, неодамна си дадов за задача да си го пицнам телото. Уше пред да почнам со проектот, на сите најблиски им се фурам "епа ќе вииш каов ќе се напраам!" За ако не мрдам од место, да ми јадат гомна и да ме боли. За сеа, коа мозокот ми одбива послушност и неќе да иде до теретана, баш тој момент го предомислува Реално што имам да изгубам ако имам амбиција што никој не ја знае? Ништо. Сакаш да земеш се, а неќеш да вложиш Неможе пеер, у покер тој шо не стаил чипови у влог нема право на добивка ^^ Го сфаќаш ваљда концептот на all in?
Така да мојата гордост, мојот статус во општеството и егото пред се, се влог за мојата амбиција, се жртва. Епа иди после и не успеј да те видам xD

Ама сте се отвориле на темава

Љубави ќе пробам и на друг начин да ти го објаснам мојот став. Овие примери кои ги наброја се океј и да сите го поседуваме тоа и ни е главна мотивација за понатаму. Значи сите овие примери зависат од нас самите, лично и персонално.

Во врска не си сам, двајца сте. Нејзината одлука, однос, амбиција и претставување влијае директно на тебе, како и твојата слика врз неа. Во тој однос вие давате и земате взаемно. Значи за тебе знаеме како реагираш, како не се менуваш, како не допусташ и слични ствари. Зарем мислиш дека и другата особа која е до тебе е цврста како карпа и нема да те поједе туџи срам? Се она што партнерот ќе го направи, нит можеш да го предвидиш, нит можеш да го сопреш. Некогаш и од себе си се изненадуваме во дадени ситуации, а не пак од друга особа. Како мине времето, така се зголемуваат и комплексираат проблемите.

Прост пример: Идеш со девојчето 5 години, во меѓувреме те вара, ти не дознаваш и си одиш уште со неа. Значи олујата ти поминала низ глава минато свршено време, ти дали простуваш, не простуваш, се противиш, од земја се маваш џабе е. Поминало.
Ете толку имам да објаснам и да кажам у врска со ова.

 

[Ставрогин]

Ставре, пак ми лижеш околу јајцава.. ако седнуваш, седнувај.

Jaс, дискутирав од лични искуства. Но, сепак дискутиравме. Што значи, како што не сметав дека попувам, така не сметав дека ме попуваат.
Бевме рамноправни, се додека ти не вмеша карта јурисдикција и како искуствата уз годините диктираат кој уствари знае што збори.

Јас не се навредив, јас, со моите 22 го пишав моето искуство кога бев прашан од твоја страна. Јас имав една ипол годишна врска па кога заврши медениот месец, не ми одговараше и заминав. Втората ми траеше без некој месец 5 години. После 2 години сметав дека овојпат, за оваа вреди да се проба после медениот месец. А кога вреди, ти веќе си со една нога спремен да жртвуваш се. Па му зборев на год, кој е околу 2 години (меден месец уште) дека кад-тад, детскиве игри ќе ги снема и ќе треба повеќе вложување труд ако сака успех. И тоа беше цел муабет.

Ако сакаш да продолжиме да дискутираме, јас кога прашан одговорив, ти ако прашан избегнуваш, друже, стани ми од.. и Бетмен-досетки во Драга Кајгана или натаму некаде.. Без тврди чувства, секако.

Нема потреба од терминологијата на Добро Познат.

Дека попуваше, тоа е сосем извесно. Еве прашај го Год дали не почуствува дека ти се обидуваш да му попуваш. Искуството Е дефинитивно критериум кој е релевантен да дава совети на тема жртви во љубовта. Јеби га, не сум јас крив за тоа.

Инаку, она што се жртвува во врските во има на љубовта е секогаш суетата. Ниту парите, ниту времето, ниту било што друго. Само суетата се жртвува. И оној кој повеќе жртвува од суетата, по правило е оној кој е потчинет во врската. Нема равноправност тука.

 

[wot]

Ама сте се отвориле на темава

Љубави ќе пробам и на друг начин да ти го објаснам мојот став. Овие примери кои ги наброја се океј и да сите го поседуваме тоа и ни е главна мотивација за понатаму. Значи сите овие примери зависат од нас самите, лично и персонално.

Во врска не си сам, двајца сте. Нејзината одлука, однос, амбиција и претставување влијае директно на тебе, како и твојата слика врз неа. Во тој однос вие давате и земате взаемно. Значи за тебе знаеме како реагираш, како не се менуваш, како не допусташ и слични ствари. Зарем мислиш дека и другата особа која е до тебе е цврста како карпа и нема да те поједе туџи срам? Се она што партнерот ќе го направи, нит можеш да го предвидиш, нит можеш да го сопреш. Некогаш и од себе си се изненадуваме во дадени ситуации, а не пак од друга особа. Како мине времето, така се зголемуваат и комплексираат проблемите.

Прост пример: Идеш со девојчето 5 години, во меѓувреме те вара, ти не дознаваш и си одиш уште со неа. Значи олујата ти поминала низ глава минато свршено време, ти дали простуваш, не простуваш, се противиш, од земја се маваш џабе е. Поминало.
Ете толку имам да објаснам и да кажам у врска со ова.

А да се вратиш кога ќе си во менопауза, кога ќе го прочиташ Ниче како што треба.. онака во најмала рака, дотогаш марш од темава.ок?!

Сериозно сега, напишаното владее и е од душа. Не се учи ниту од книга ниту од илјада врски ако не ти фаќа главата. Се учи и од една.
Жртва е егото, суетата, како што напомена Ставро подолу. Промени се битни, со исти идеали, очекувања, навики.. едноставно ќе го јадете.
Затоа му се ставам на Год по сличниве теми.

Нема потреба од терминологијата на Добро Познат.

Дека попуваше, тоа е сосем извесно. Еве прашај го Год дали не почуствува дека ти се обидуваш да му попуваш. Искуството Е дефинитивно критериум кој е релевантен да дава совети на тема жртви во љубовта. Јеби га, не сум јас крив за тоа.

Инаку, она што се жтрвува во врските во има на љубовта е секогаш суетата. Ниту парите, ниту времето, ниту било што друго. Само суетата се жртвува. И оној кој повеќе жртвува од суетата, по правило е оној кој е потчинет во врската. Нема равноправност тука.

Твое искуство/жртвување не прочитав сепак. Само теорија. Што значи засега, сум порелевантен. Иако, нали, сумљам.
Ја со год си го имам, не само попување, и да го однесам у тристалепе we be cool.
Ако единствено се замеша заради правда/моето попување, продужи без мое цитирање. Тогаш дури ќе ти лајкнувам досеткиве на темава.

 

[Ставрогин]

Твое искуство/жртвување не прочитав сепак. Само теорија. Што значи засега, сум порелевантен. Иако, нали, сумљам.

Настанот со мојата жртва, една и единствена, е предраматичен за на форум, и ќе звучи како измислена приказна, па затоа ќе го прескокнам. Само ќе ти кажам дека малку фалеше комплетно да ми го уништи животот. Веројатно кармички си платив за сите оние пати кога одбивав било кој или било што да биде поважен од моето гигантско его.

 

[GoD.HateUSaLL]

Ама сте се отвориле на темава

Љубави ќе пробам и на друг начин да ти го објаснам мојот став. Овие примери кои ги наброја се океј и да сите го поседуваме тоа и ни е главна мотивација за понатаму. Значи сите овие примери зависат од нас самите, лично и персонално.

Во врска не си сам, двајца сте. Нејзината одлука, однос, амбиција и претставување влијае директно на тебе, како и твојата слика врз неа. Во тој однос вие давате и земате взаемно. Значи за тебе знаеме како реагираш, како не се менуваш, како не допусташ и слични ствари. Зарем мислиш дека и другата особа која е до тебе е цврста како карпа и нема да те поједе туџи срам? Се она што партнерот ќе го направи, нит можеш да го предвидиш, нит можеш да го сопреш. Некогаш и од себе си се изненадуваме во дадени ситуации, а не пак од друга особа. Како мине времето, така се зголемуваат и комплексираат проблемите.

Прост пример: Идеш со девојчето 5 години, во меѓувреме те вара, ти не дознаваш и си одиш уште со неа. Значи олујата ти поминала низ глава минато свршено време, ти дали простуваш, не простуваш, се противиш, од земја се маваш џабе е. Поминало.
Ете толку имам да објаснам и да кажам у врска со ова.

Значи јас пак ама стварно не те сфаќам. Ова што ми го збориш ми е јасно ко солза. Глеам ти си извлекла сфаќање дек ја сум стуб у врска и не попуштам ништо, ботов пак мисли дека да се трудиш значи да жртвуваш.
Никад не сум се трудел повеќе во една врска од последнава, а немам жртвувано Ништо. Ни другари, ни факс, ни ништо. Секој проблем го решаваме без Жртва. Нерви ќе изгубиш некад, ама тоа за жртва ли го сметате? Имање принцип за вас е крутост, wtf...
И утре д ми раскине, ја ќе можам да се пофалам дека сум имал 2 години мед од врска, неописливо мед. А не после 5 години да набрајам жртви ја шо сум и ги допринесувал... и демек мн добра душа иам ја пошо сум жртвуел Глупости.. Дали ќе попуштам за кај ќе се иде на одмор или појма немам нешто тривијално, стварно не е жртва за мене. Коа треба да жртвувам (не да се Трудам, ја се трудам цело време) за нешто да успее, стварно ќе се запрашам дали е она вистинскиот партнер за мене.

 

[leandra]

Значи јас пак ама стварно не те сфаќам. Ова што ми го збориш ми е јасно ко солза. Глеам ти си извлекла сфаќање дек ја сум стуб у врска и не попуштам ништо, ботов пак мисли дека да се трудиш значи да жртвуваш.
Никад не сум се трудел повеќе во една врска од последнава, а немам жртвувано Ништо. Ни другари, ни факс, ни ништо. Секој проблем го решаваме без Жртва. Нерви ќе изгубиш некад, ама тоа за жртва ли го сметате? Имање принцип за вас е крутост, wtf...
И утре д ми раскине, ја ќе можам да се пофалам дека сум имал 2 години мед од врска, неописливо мед. А не после 5 години да набрајам жртви ја шо сум и ги допринесувал... и демек мн добра душа иам ја пошо сум жртвуел Глупости.. Дали ќе попуштам за кај ќе се иде на одмор или појма немам нешто тривијално, стварно не е жртва за мене. Коа треба да жртвувам (не да се Трудам, ја се трудам цело време) за нешто да успее, стварно ќе се запрашам дали е она вистинскиот партнер за мене.

Не бе каков стуб. Каква крутост, какви принципи.
Многу е едноставно, што имаш ти сега да жртвуваш? Неоправдано одсуство на факултет, искачање со другарите и џепарацот од дома.
Кога ќе почнеш да живееш со неа што имаш да жртвуваш? Времето за дообука (оти некој и леб треба да донесе), вложувањето во себе, лебот кој го ставаш на маса, одлуките и понудите за работа, опкружувањето кое ќе биде вишок.
Кога ќе се вработиш на вистинско место? Угледот, реномето, честа, образот, достигнувањата, пари, амбиции, одлуки, време, простор.
Кога ќе се ожениш и создадеш фамилија? Се од претходно набројано пута три.

 

[Erich Zann]

По мое теоријата е ептен фина работа, онака да си ја знај чоек за него и да си ја применува кроз животот на начин каков шо сака.
Но од друга страна секое искуство и лошо и добро знае да биде ито како покорисно, па уште ако не ти се совпадне тоа во ниту една теорија , тогаш иди еден поинаков момент. Тука се вклучува она што се нарекува анализа.
Мене женската често пати ми замерува дека премногу ја дрвам со некои работи, дека премногу анализирам и се замарам. Но токму од тие анализи сум ги добил горе долу по сопствена проценка заклучоците кон кои се стремам. Човек ко човек, некаде зацапуваш бидејќи не се одликуваш со безгрешност. Ако не ја надразниш самокритичноста тука, ни епикурејци, ни софисти, ни не знам си кои стоици не те спасуваат.

Конретно ако тргнам од себе (се извинувам за малиот оффтопик), имав мисла дека со теорија можам се да претопам се'. Ја билдаш, ја билдаш, а-у ги имам решенијата на сите проблеми во животот, сакам летам, сакам ебам. И така се до моментот кога почина братучед ми, па настана и тој пресврт, животен пресврт каде дојдов до заклучок дека освен што може да биде мало помагало и да ми користи за мерење тестиси и јачања деца, за курoт ми е (ваљда тука некаде го донесов заклучокот и препознатливото-СТОП).

Човекот не е перфектен, знае да биде егоист, да биде зол, да љубомори, да нанесува болки свесно или несвесно и уште мал милион негативни состојки во неговото севкупно битие кое можеме да ги сместиме поточно во неговата битност т.е внатрешност. Од тука и самата љубов не може да биде совршена, има свои недостатоци кои потекнуваат дел од наше дејствување дел од vis major , околини и опкружување кои се вон наша контрола.

Жртвата обично се појавува како инструмент за повисоки цели. Некогаш потекнува од емпатијата но не и секогаш. Тука некаде оди рамо до рамо со проблемите кои кога тогаш се неизбежни и мора да подиспливаат, било да се крајно едноставни поврзани со банални глупости, било посериозни. Или глуп пример. Работиш како келнер на кој парите му требаат страшно многу, да речеме за да си го финансираш сам факултетот бидејќи твоите се понемашни. Па така пред да одиш на работа ти ѕвони женската дека починал да речеме еден од нејзините родители. Дневницата ти е 500 денари, но од друга страна тежината со која се соочува таа нема вредност, па решаваш да баталиш работа тој ден и да заминеш кај неа да бидеш поткрепа, да и помогнеш да преброди полесно. Другиот ден газдата ти вика-Дечко најдов јас друг, извини али не работиш повеќе кај мене(приватното знае да биди сурово). Што си сторил? Си изгубил 500-ки, си загубил работа, па ако не успееш да најдиш во скоро време нешто слично да работиш, немаш пари, не заверуваш семестар, губиш студии и така натака одиме во лошо сценарио. Работата не зависела од тебе, но од човечност си решил да ја избереш таа страна.

Па така некако самиот живот е избор, можност.Некогаш не ја знаеме вредноста на некои работи се додека не се претворат истите во спомен. Времето како време, димензија во една насока.Ако измешаш сос од домати и пире, не можеш да ги раздвоиш подоцна, тоа е засекогаш. Чадот од цигарата излегува но дали можеш да го вратиш назад во неа, исто тоа е засекогаш. До моментот додека не избереш се изгледа возможно. Кога ќе избереш, тоа е засекогаш. Но како кога и дали воопшто ќе знаеш кога е вистинскиот избор?

Движи се во еднонасочниот правец, па времето ќе ти ги носи жртвувањата, лека полека, некои ќе бидат остри и ќе сечат без милост, некои само ќе те подизраскаат, а дотогаш ти станувај се посилен и посилен за да успееш побезболно да го совладуваш ,,болот".

 

[Красулка]

Нервите.

 

[Anon]

Е, дур ве читав ова ми се моташе цело време у глава.

И утре да ми раскине

Ако се деси, овие тука ќе бидат криви! И она!
<3 god

 

[*-----*]

За мене жртва е прегазување преку свои Елементарни принципи за љубовта да опстои. Пример, родителите, другарите и самиот Јас ми е приоритет качен на становиште на основен институт. Се што е погазување на тоа, за она да биде среќна, за мене е жртва и не го правам и не ја ебам. Рецимо не доаѓа во обзир да си влошам однос со родители, за неа. Или да не прифатам идеална понуда за раб у странство, пошо она сакала да сум до неа 24/7. Или да испуштам договорени евенти, родендени на другари пошо на неа и текнало негде да идеме.
Да трпам лага, варање, нелојалност и било која форма на непочитување. Тоа е жртва што никад за "љубов" нема да ја уложам. Да трпам секојдневни навреди, тортури, нереални захтеви, па дури и не подмирување на моите основни потреби (љубов и секс) влага у жртви што Никад нема да ги праам.

А глупи недоразбирања, кавги од шес саати пошо е у рејџ моуд и разумот и е на sleep mode, разлики во вкусови и сфаќања, објективни пречки за исполнување на некоја наша желба и сите остали фалинки што следат со пакетот Жена, се ствари што се Отстапки а не жртви. Коа ти стига нов не одпакуван фен, знам пеер дека ако го стаам у када со вода ќе прсне, тоа ќе го толерирам за да се фенирам ебате. Ама ако на второ укључуење ми прсне у рака, извини молим те, не толерирам фабрички грешки.
Неодамна сфатив дека Толеранција е уствари the key ingredient за мир у куќа, немоеш само да поставуеш стандарди и да очекуеш совршенство, луѓе сме. Ама па, си има граница, шо ако не си слепец, стварно е многу јасна и не дискутабилна.

Абе ти напишав еден пост километарски, после си викам ај батали го уште зима пеефче за сендвич од дома ти него ќе му објаснуваш,пушти го кога ќе порасне самиот ќе свати.
--- надополнето: 21 октомври 2013 во 09:36 ---

Хмм... навистина премногу работи жртвував не дека ми е криво но сепак навистина доста работи жртвував кои ги изгубив само поради љубовта... но сепак и такви работи се случуваат кога љубиш понекогаш мораш и нешто да жртвуваш... барем мене тоа ми се има случено... се надевам лекицијата е научена и во иднина ќе нема повеќе такви работи...

Толку мелено месо и кромид фрлени за ќофтиња во облик на срце, навистина се жртва.

Слатко што мислиш дека си го стигнал последниот стадиум. Натчовекот. Прв си што укапирал на време, ти текнало онака само тебе па останува само да чилаш.
А тужно е што ова е најмногу клише и шаблонски. Апсолутно сите го поминуваат ова. Те сфаќам што сакаш да кажеш, ама сите тие игри као јавно се фурам намерно, блефирам, курци палци немаат тежина кога срањата ќе удрат у фенот. Знам дека е тешко да се признае, поготово на недоживеано, ама сите идеали, принципи, сите игри, сите приоритети не важат во лице на сериозните проблеми. Разбирам дека сега кур не те боли, и ако те заболи, на сигнал ќе дојдат ќе ти го измасират. Оти нели курот во моментот ти е приоритет рецимо, како што си ја сметаш гордоста, машкоста или штагод. Рационално размислување не ти е пријателче. Ова кога тогаш ќе го дознаеш. Кога ќе ти падне склопката, и освен невидливи ствари како гордост, машкост и идеали, бубрег ќе ризикуваш ако ти се побара. Мислиш егото функционира за битни личности? Не постои папучарење, не е битно како би изгледал ти од страна.. ќе те видам, баш, во ситуација каде можеш многу да изгубиш, а нели имаш вложено.. може ќе научиме по некој блеф со Леа. А ако се задужиш многу, јас и она ќе бидеме тука да те држиме за раче. ))))

Исти курац си и ти све сте дон жуан и казанови, ама полека идете кон РОМЕО е тука го примате цел и тоа на суво, али ако така и треба треба да боли ако не боли нема да е слатко.

 

[Windfucker]

Абе ти напишав еден пост километарски, после си викам ај батали го уште зима пеефче за сендвич од дома ти него ќе му објаснуваш,пушти го кога ќе порасне самиот ќе свати.

Кој црн сендвич за 50 ден. закочен еден. Таков нема уште од времето кога работела стара железничка.
Сега младиве бараат стотче за кец од дома, за јадење ќе се снајдат.
Инаку детето арно си кажа за тоа што е за него разумен компромис која е црвената линија каде што не може да прегази.
Конзервативно малку за млад човек, ама трезвено.
Тоа што бара пари од дома ништо не менува, ајде објасни ти да видиме што е разликата ако заработиш сам, или пак ти даваат од дома во конкретнава ситуација?
Што треба да не му дава жената пичка, да не му дава да појди кај другар му на роденден, и да ја трпи? Море клоците за такви! Не како тебе, ебате папучар!

 

[*-----*]

Кој црн сендвич за 50 ден. закочен еден. Таков нема уште од времето кога работела стара железничка.
Сега младиве бараат стотче за кец од дома, за јадење ќе се снајдат.
Инаку детето арно си кажа за тоа што е за него разумен компромис која е црвената линија каде што не може да прегази.
Конзервативно малку за млад човек, ама трезвено.
Тоа што бара пари од дома ништо не менува, ајде објасни ти да видиме што е разликата ако заработиш сам, или пак ти даваат од дома во конкретнава ситуација?
Што треба да не му дава жената пичка, да не му дава да појди кај другар му на роденден, и да ја трпи? Море клоците за такви! Не како тебе, ебате папучар!

Абе од тоа што викаш дека е во право и го подржуваш уше тинкаш на стари години и демнеш по форумиве Како бе нема врска ? Шо жртвуел тој до сега што имал да жртвува ? Да подели пакетче орбит да пропушти сесија ? да изгуби 15минути од сонито ? џоинтот да го жртвуе пола ?Да ја жртвува годоста шо ќе отиде на некоја изложба па ако го видаат од мало да му се смеат ?
Дај не биди бетер од децава, барањето пари од дома менува и тоа многу менува.