Пратете им писмо кат ово:
Писмо до жителите на село Емборе от гр'цки андарти
от Уикиизточник
До схизматиците в Емборе
Поп Гаки, Кочо Вринга, Никола Котовче, Козма Тулумба, Нумо Пешо, Ванчо Вринга, Васил и Константин, Г. Колју, Георги К. Виждан, Васили и Ванчо Петрајан, Атанас Чучури, Козма и Димитри Трифунови, Георги и Атанас Прекопанчани и другите техни с'селјани.
В'ображаваме си, че штјахте ненадејно да се покајате и затова ви дадохме време, за нештастие обаче работите ме убедиха, че не трјабва да следваме п'тја на човеколјубието, но да прод'лжаваме примерана безчестните ваши л'жеосвободители, които ви л'жаха, че ште освободјат и вас македонците, не само ви колјаха като агнета, но не ви оставиха нито зал'к в усатата.
Бре диваци, бре страхливци, бре убијци, предположихте, че като се уби един елин главатар, че елинизм'т ште престане да отм'штава на безчестните ви дејствија? Помислихте си, бре страхливци, диваци, че приличаме на б'лгарите, които виј нјамахте ум да разберете, че те, злодејци, са некад'рни да освободјат Македонија от като себе си не освободиха. Не помните ли бре, че след см'ртта на Мелас хилјади други војводи дојдоха на негово мјасто?
Чујте за последен п'т с'ветите ми, штом получите писмото ми, веднага да се покаете, да приб'рзате да известите на митрополијата, че признавате великата черква. Не ви искаме нешто ново, но да направите онова, което правјаха до завчера дедите ви, иначе погрижете се да бјагате по-скоро за Б'лгарија, за да мирјаса нај-после и турското правителство, което си намери белјата с вас.
Бре диваци, не се ли сештате, че Турција при всичко че имаше сила да ни стеснјава колкото иска, не само не ни запрети, но ни остави да славим и да вјарваме в Бога, като заповјада да се премахне от черквата м'рсотијата, т.е. б'лгарскија пангар. Ако в к'со време не се с'образите с'с заповедите ни, тогава ште видите, че елинскијат нож е хилјада п'ти по-лош ото б'лгарскија. От ножа ни нјама да се от'рвете, к'дето и да се скриете. Вјарваме, че имате много примери, че може и ние всинца да се изтребим, но тежко ви и вам.
Рупакеас, Македонија.
Оплархигос Седерес.
Оплархигос Стефос.
Оплархигос Андреанес. Македонија
Централен д'ржавен архив, фонд 321, опис 1, архивна единица 1793, лист 216-220.
(Бележка: писано е след убијството на Павлос Мелас. Убијството му става по уникален начин - направо жалка и смешна историја и достојна см'рт за "бјасното куче", както е наричан Мелас