Mинато & Сегашност

[Bacillus gagous]

Минато, убави спомени убаво поминато време, многу искуство потребно за во иднина, ако завршила работата значи толку било, неможело да продолжи убавото, затао полни со надеш продолшуваме да бараме личност со која ќе ни биде убаво, може на ист може на поразличен начин , со надеж дека нема да заврши како што завршила претходната.
За во иднина, па некој општ план, кој може да се адаптира на новонастанатите ситуации, лошо е многу да се размислува премногу специфично за во иднина, бидејќи не знаеш што носи иднината, ама се надеваш дека со здобиемото искуство ќе имаш подобра иднина отколку минато.
И само такак напред да се мисли, се што е минато се искуства кои дали биле добри или лоши си остануваат во минатото, и неможат да се повторат, бидејќи неможеш да се вратиш во времето.

 

[Jagotka]

Koga ke se setam na ubavite spomeni ot minatoto, sakam toa da stane jave a ne son:se_ molam.

 

[RealGirL]

Епа знаете како? Се уствари зависи од тоа каква е сегашноста! Ако сегашноста ти е подобра од минатото, т.е. ако ми е мнооогу убаво со некој , тогаш подзабораваш на минатото(без разлика колку спомени си имал) и тогаш целосно живееш во сегашноста... Е сега ако во сегашната врска не ти иде баш најдобро, е тогаш влегуваат во игра оние прекрасни спомени од минатото ( е тогаш носталгија за старите добри времиња) . И за мене најдобро е таквата врска да се прекине. Не се во право оние што велат дека минатото не може да се оживее.Може. И затоа подобро е да живееш во сегашноста ( па по цена и да и се вратиш на старата љубов), отколку да бидеш со некој друг и цело време да живееш во спомените. Мислам ме разбирате што сакам да кажам...

Минатото се појавува тогаш коа не си задоволен од сегашноста!!!:wub:

poubavo nemozese da kazes!
bas taka se navrakam na minatoto sekogas koga ne sum bila zadovolna od segasnosta!ali kolku i da mi bilo najubavo ne planiram da se vrakam nazad,edno nesto koga ke se skine kolku i da go vrzuvas nema da bide istoto,na najmalo zategnuvanje pak ke se skine!mislam deka me razbra?
a zasto za se sto ni bilo ubavo morame da receme "bese"
od minatoto imam samo ubavi spomeni na koi so nasmevka nekogas i so solzi se navrakam,imam steknato dosta iskustvo i sega slobodno mozam da i se prepustam na segasnosta!sepak i od najubavoto ima uste poubavo:wub:

 

[KohlBass]

a ako збориме за убаво прекрасно минато , сигурно си имал такво и си сакал на моменти да ти се врати , ок твое си е

Pa, da, rekov `Spomeni se prekrasna rabota...`. Toa sto mi bilo ubavo vo minatoto se ubavi spomeni i sekogas so radost se navrakam na niv, ama nikogas ne probuvam da napravam pak da bide isto, (probuvam da napravam da mi bide kolku sto e mozno poubavo, ama ne isto) zasto taka samo ke se razocaram. Se sto e vo spomenite izgleda poubavo otkolku sto e (bilo) sto e i normalno.

 

[Emma]

C,c,c...A bas razmisluvav dali da ja otvoram temava!:nesvest: Aj nema vrska, sekako e ubava tema i vredi da se iskomentira.:kajg: Vaka, mislam deka minatoto e mnogu poznacajno, zasto sepak i ovaa "segasnost" za samo nekoja sekunda stanuva minato taka? Jas konkretno, mnogu cesto se navrakam vo minatoto, na spomenite, na starite fotografii...Vrzana sum za svoeto minato i veruvam deka sekogas ke me sledi . Na pr., prvata ljubov! Koj ne ja pameti vo ubavo svetlo?! Duri i mislam deka se uste sum zaljubena vo taa licnost:wub: i verojatno nema ni da prestane toa cuvstvo...Taka da, minatoto ima gooolemo mesto vo mojot zivot, no toa ne znaci deka treba vremeto taka da pomine i da ne se misli na idninata.:star:

 

[Flik]

C,c,c...A bas razmisluvav dali da ja otvoram temava!:nesvest: Aj nema vrska, sekako e ubava tema i vredi da se iskomentira.:kajg: Vaka, mislam deka minatoto e mnogu poznacajno, zasto sepak i ovaa "segasnost" za samo nekoja sekunda stanuva minato taka? Jas konkretno, mnogu cesto se navrakam vo minatoto, na spomenite, na starite fotografii...Vrzana sum za svoeto minato i veruvam deka sekogas ke me sledi . Na pr., prvata ljubov! Koj ne ja pameti vo ubavo svetlo?! Duri i mislam deka se uste sum zaljubena vo taa licnost:wub: i verojatno nema ni da prestane toa cuvstvo...Taka da, minatoto ima gooolemo mesto vo mojot zivot, no toa ne znaci deka treba vremeto taka da pomine i da ne se misli na idninata.:star:

со ова тука тотално се согласувам и би додал уште нешто , би додал првата вистинска љубов што си ја чувсртвувал спрема некој а не било опсесија и занес само кон таа личност

 

[Мишелинка]

А како после тоа со друга личност? Како можете да прејдете преку неа? Ако е вистинска, една, најсилна... Како после можете да сакате некој/а друг/а? Ова чисто информативно ме интересира...

 

[Ѕвер]

Доколку личноста и покрај раскинувањето сеуште ја сакаш и ја сметаш за единствена, но таа ви турила пепел онда ја ставаш во убавото минато и спомените.Извесен период размислуваш што,како и зашто довело до тоа, потоа сваќаш дека ти продолжува животот, се консолидираш и продолжуваш понатаму со ново искуство и со побогато минато, се понатака додека не се осетиш спремен за нова сериозна врска.Нормално за сето ова е потребно време на опоравување и неоптеретување со минатото.Но тогаш кога нема да се оптеретуваме со спомените од минатото, кога минатото ќе ни биде само искуство и нема да чувствуваме носталгија по него можеме да констатираме дека сме задоволни од сегашноста

 

[Marata]

Ај и ја конечно да пишам нешто на оваа тема. Минато си е минато, поминало, не се враќа. Дури и да се обидеме да обновиме нешто нема да биде исто, тоа е факт. Јас не се опседнувам со минатото, порано го правев тоа и само повеќе се збунував и депресирав.
Освен тоа, не сакам да започнам ништо ново (нова врска) се додека емоционално не си расчистам со претходната. Па и да била вистинска, па и прва љубов, таа личност секогаш ќе ми биде драга, без разлика што и да случило помеѓу нас, и ќе си дозволам да ми биде убав спомен, но нема да дозволам да ме маваат флешеви од време на време дека јас сум згрешила нешто или дека сум можела поинаку да постапам. Се концентрирам на она што го имам и на она што можам да го имам, а не на она што сум го имала и сум го изгубила.
Така што, заклучок, сегашноста и иднината се далеку побитни за мене отколку минатото.

 

[DJ_DEXTER]

Според мене минатото многу боли. И покрај што можеби во даден момент кога си со "сегашната" сакана и се чуствуваш "бомба",
но во друг момент кога си осамен и кога ќе "раскопаш" низ минатото длабоко во себе ти се враќа филмот.

 

[Sasha]

Minato zavrseno vreme.Sekogas idam napred vo idninata so rascisteni smetki od minatoto,a taka i polesno se zivee!

 

[Black Rose]

Ја отварам темава зошто за мене е премногу инересна.
Вака - дали некогаш сте размислувале што е појако сегашноста или минатото.Дали сте се наоѓале во искушение кога сте со некој/а, и ви е убаво, за момент да помислите на минатото и на некој/а што сте биле и да ви ги помати "сметките"(мислите) и во еден момент да незнаете што сакате.дали да и се вратите на сегашноста и да продолжите или да го побарате минатото.со еден збор какво влијание има вашето минато?зошто мене понекогаш ми е многу тешко да се борам со минатото, зошто ми било убаво и со таа што сум бил сум бил сигурен во нејзе и сум немал никакви сомневања, а додека во сегашноста пак сум сигурен али имам сомневања а сум тип кој сака да биде сигурен онака да имам контрола над нештата. ај доста е за сега ќе продолжиме со вас малце

У принцип сум таква личност да ако еднаш сум завршила со нешто и фино лепо сум го спакувала у минатото никогаш не го чепкам. Кога нешто пуштам, пуштам засекогаш. Без разлика на пакувањето, дали тоа биле убави или лоши искуства, без разлика на искушението кое може да настапи подоцна, не се навраќам на она што поминало.

Сегашноста е повлијателна, минатото е занемарливо, убави спомени наравоучение од грешките и ништо повеќе. Ниедна личност или околност не е достојна за да и се навраќаш, ако биле и малку достојни немало да дозволам да бидат минати.

Сите работи, вклучувајќи ги и лошите, кога ќе му припаднат на минатото стануваат добри. Но кога би ги вратила во сегашноста не би добила ништо друго, освен старата добро позната причина поради која и биле дел од моето минато.

 

[Crazy in Love]

Прво, бидејќи немам некое големо искуство со врски, а второ првата врска ми беше сачувај ме Боже, катастрофа невидена, така да кога бев со наредниот дури и чудно ми падна што се осеќав убаво. Никогаш не сум се навратила во минатото, бидејќи не сакам да се навраќам, така да не знам како би изгледало тоа од лично искуство.
Второ, тоа може само да се случи ако било во прашање преголема љубов која се прекинала, животот продолжил, ама човекот скриено, потсвесно се уште има чувства кон таа особа.

 

[Мишелинка]

После две години, од последното пишување на темава - уште мислам дека минатото си е минато и дека не треба да се замараме со него Лично, одам понатаму без да гледам назад. Не го правам тоа ни за да си се заштитам себеси ни за да не се оптеретувам, едноставно супер ми е сегашноста и среќна сум.

А и сама да си одговорам на:

А како после тоа со друга личност? Како можете да прејдете преку неа? Ако е вистинска, една, најсилна... Како после можете да сакате некој/а друг/а? Ова чисто информативно ме интересира...

Така, не постои еден и единствен, ниту вистински. Само луѓе со кои може да ни биде убаво, и во моментот кога ќе најдеш некој со кој се чувствуваш подобро отколку со претходниот - преоѓаш преку се и се заљубуваш наново. Па тогаш вториот е за тебе „вистински“, „еден“ итн...
Најверојатно ова ќе престане кога ќе почувствуваме дека човекот кој го познаваме доволно е тоа што ни е потребно за да сме трајно среќни

 

[Сатори]

~*~

Ја отварам темава зошто за мене е премногу инересна.
Вака - дали некогаш сте размислувале што е појако сегашноста или минатото.Дали сте се наоѓале во искушение кога сте со некој/а, и ви е убаво, за момент да помислите на минатото и на некој/а што сте биле и да ви ги помати "сметките"(мислите) и во еден момент да незнаете што сакате.дали да и се вратите на сегашноста и да продолжите или да го побарате минатото.со еден збор какво влијание има вашето минато?зошто мене понекогаш ми е многу тешко да се борам со минатото, зошто ми било убаво и со таа што сум бил сум бил сигурен во нејзе и сум немал никакви сомневања, а додека во сегашноста пак сум сигурен али имам сомневања а сум тип кој сака да биде сигурен онака да имам контрола над нештата. ај доста е за сега ќе продолжиме со вас малце

Сите од прв до последен имаат сомнежи и нерасчистени сметки со минатото.Кај мене тоа е процес кој што може многу долго да трае и еден ден едноставно да прекине од сосема непозната причина, веројатно ќе се појави некој или нешто ново и старото ќе изгуби на вредност и значење.

Малку е себично, но ... тоа е животот.

Инаку, не сум баш склона кон замарање на сама себе со целокупните историјати кои што ги имам во еден фајл во главата, спомените се чисто средени, зборовите си имаат одредена тежина само во сегашноста која за неколку секунди станува минато ... што сумирано би значело, баш ме боли за минатото и за луѓето во него, ако биле вредни ќе ми биле во сегашноста.:devojce 1: