- Член од
- 7 септември 2016
- Мислења
- 24.071
- Поени од реакции
- 41.212
,, Пред неколку часа напишав дека островот Харг е црвената линија што коалицијата ја повлече за себе. Единствената цел чие уништување би направило повеќе за да ја заврши оваа војна отколку секој друг удар заедно, оставен недопрен бидејќи достигнувањето до него би создало последици што коалицијата не може да ги управува.
Axios штотуку објави дека американските претставници активно разговараат за неговото заземање.
Извештајот, директно повикувајќи се на претставници на администрацијата, вели дека во тек е дискусија за заземање на островот Харг, заедно со нападите на специјалните сили за обезбедување на резервите на високо збогатен ураниум на Иран.
Не е дадена наредба. Не е одобрено распоредување. Останува во фаза на дискусија.
Но, фактот дека опцијата се пријавува преку Axios, кој набавува од внатрешноста на администрацијата, значи дека политичката дебата се префрлила од планирање вонредни ситуации на активно разгледување.
Островот Харг обработува околу 90 проценти од извозот на сурова нафта на Иран. Приближно два милиони барели дневно со предвоен капацитет.
Приходите финансираат околу 40 проценти од буџетот на иранската влада, вклучувајќи го и платите на ИРГК, кои одржуваат триесет и една провинциска команда.
Неговото заземање би ги урнало приходите на режимот преку ноќ.
Затоа се дискутира опцијата. Исто така, затоа не е извршен.
Во 1979 година, администрацијата на Картер разви планови за непредвидени ситуации за заземање на Харг.
Плановите беа отфрлени како премногу тешки и премногу ризични.
Во 2026 година, воената пресметка се промени: 80 проценти од иранската воздушна одбрана е уништена според Израелските одбранбени сили, иранската морнарица е сериозно деградирана, а САД имаат речиси целосна воздушна супериорност. Оперативната изводливост драматично се подобри од 1979 година.
Економската пресметка не го направи тоа.
Запленувањето на Харг ја отстранува иранската сурова нафта од глобалните пазари со години, а не со недели, бидејќи обновата на инфраструктурата за товарење на отворено море во воени услови бара целосна реконструкција. Го зголемува Брентот кон 150 долари или повеќе. Ја активира рецесијата што Америка се обидува да ја избегне. И дава на Кина образложение за ескалација што Пекинг моментално го нема. И бара држење на мал остров под континуиран напад со беспилотни летала и ракети со линии за снабдување преку теснец што Иран покажа дека може да се закани.
Извештајот на Аксиос, исто така, се повикува на операциите на специјалните сили за запленување на високо збогатениот ураниум на Иран. Тоа спарување ви кажува за што всушност дебатира администрацијата: дали крајната цел на оваа војна е ограничена деградација, сегашната траекторија или целосно стратешко обезглавување, што значи истовремено елиминирање на приходната база и нуклеарниот капацитет на Иран.
Трамп побара безусловно предавање. Иран одбива да преговара. Воздушната кампања, колку и да е брилијантна, не доведе до капитулација. Секој ден без политичко решение го зголемува притисокот за ескалација кон опции претходно отфрлени како премногу скапи.
Островот Харг е мерка за тоа колку далеку се подготвени да одат САД. Дискусијата е сигналот. Заплената, ако се случи, е моментот кога оваа војна ќе се трансформира од регионален конфликт во глобална економска криза што ќе ги погоди сите економии на земјата.
Црвената линија што ја идентификував повеќе не е теоретска. Вашингтон дискутира дали да ја премине.
