Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Забелешка: This feature may not be available in some browsers.
Ми фалеше Челзи викендов па решив да се вратам некоја година назад и повторно да го доживеам моментот кој некогаш сеуште не ми се верува дека го дочекавме. Моментот кој Челзи заслужуваше да го доживее и претходно, ама ете цело време се случуваше нешто и цело време бевме толку блиску, а сепак толку далеку. Се разбира, зборам за титулата во ЛШ
Ќе биде подолг текст, ќе си почнам од групната фаза па се до финалето, па ќе ги поделам ко што треба доколку на некој не му се чита се
Групна фаза
Леверкузен со Балак, Валенсија од кај што ни дојде Мата и Генк од кои го купивме Куртоа. Сите тимови со некакви, било какви конекции ама сепак релативно лесна група во која знаевме дека мора да се добие првото место.
Добро си почнавме со победа против Баер, па потоа Калу неколку минути пред крај направи пенал против Валенсија за да ни изедначат. Следеше лесна победа против Генк од 5-0. И потоа работите почнаа да одат надоле, прво нерешено со Генк на гости, а потоа и пораз од Леверкузен за да мора во последното коло против Валенсија да обезбедуваме пласман во нокаут фазата. Ова беше можеби првиот пат кога тимот покажа некој шампионски карактер, знам и пред овој натпревар или после и во ПЛ против Њукасл требаше да се тепа и изиграа на ниво. После ова зборевме дека ете колку и да не му оди добро на тимот, сепак со толку искусни играчи можат доколку е стварно потребно да се организираат и да победат било кој. Дрогба стапи на сцена со два гола и со победа над Валенсија на крај си го обезбедивме првото место во групата.
Наполи
Уште кога ги добивме Наполи за противници, некако бев убеден дека проаѓаме понатаму. Ама, додека да дојде време да се игра против нив, АВБ веќе изгуби контрола врз играчите и ништо не одеше како што треба. Се сеќавам уште на натпреварот, не почна ептен лошо, дојдовме до водство после нивна грешка и после скроз се распадна играта после голот на Кавани баш пред полувреме. Во второ одма се виде дека ништо не правиме, само се молев да се одбранат и да не изгубат ептен. 3-1 и надежите почнаа да се губат, во тој момент не знам дали имаше некој кој веруваше дека ќе успее Челзи да се спаси. На резултат од 3-1, спасувањето на Кол од гол линија е моментот кој и играчите го спомнуваат како еден од најбитните во целата таа кампања. Со 4-1, ни они психички мислам дека нема да беа во можност да се вратат.
Но, следеше смена на тренерот. Дојде Ди Матео за кој на почетокот не верував дека ќе успее да смени нешто, и ќе си продолжи како АВБ. Но, после првите натпревари кои ги изигра пред да стигне реваншот со Наполи, се виде дека има некаква промена во тимот, дека одеднаш се врати хемијата и дека добија некаква мотивација да ја завршат сезоната како што треба. Тука веќе на сите ни се врати некаква надеж за во ЛШ, знаевме дека доколку искусните играчи изиграат како што треба, можеби ќе имаме шанса да се вратиме од негатива и да избориме пласман. Така и беше, со Дрогба на чело, а потоа и Тери, Лампард и Иванович успеа Челзи да го направи тоа што никој не го очекуваше после поразот од 3-1 и избори пласман во четврт финале.
Бенфика
После огромниот успех против Бенфика, на сите ни се дигнаа очекувањата па клуб како Бенфика не го гледавме како реална закана. Така и се покажа. ВО првиот натпревар на гости успеавме да изиграме зрело тактички. Се дочека шанса и се искористи за гол и победа на гости. Дома повторно, со пеналот веќе имавме водство, и иако изедначија, се знаеше дека нема шанси Челзи да дозволи да им се лизне пласманот во полуфинале. Меирелеш ги закопа, го претрча скоро цел терен со топка и на крај самиот ја заврши акцијата со одличен шут. Не се ни сеќавам веќе баш на целите натпревари, ама знам дека во ниту еден момент не се осеќав несигурен, бев убеден дека Челзи проаѓа понатаму.
Барселона
Веќе знаевме дека во полуфиналето ќе не очекува моќната Барселона, најдобриот тим во историјата на чело со вонземјанецот Меси и што уште не. На сите ни се враќаа мемории од 2009та, сите сакавме Челзи да се одмазди за тој срам. А и се знаеше дека доколку има тим кој ќе може да ја измачи Барса, тоа е Челзи. Не ми се свиѓаше тоа што втората ја игравме на гости, ама на крај испадна одлично.
Се знаеше дека Челзи ќе мора целосно да се затвори и да чека некаква контра за да проба да стигне до гол. Дефанзивно одиграа супер, Барселона кружеше и кружеше, шутираше, пробуваше да направи нешто и на крај само еден напад на Челзи беше потребен за да се постигне потребниот гол, кој друг ако не Дрогба.
После овој натпреварбев убеден дека ја добиваме Барселона и дека во тимот има нешто што ќе не однесе до титулата. Тука веќе почнав да верувам дека навистина имаме шанси конечно да освоиме ЛШ.
Ќе ископирам пост кој го имам и претходно напишано за овој натпревар. И финалето е тука, ама овој натпревар некако ми отскокнува, и со овој натпревар Челзи ја заслужи титулата. Уште се сеќавам на се.
Почнуваш со Тери и Кејхил во одбрана, знаеш дека противникот ќе напаѓа цело време зошто мора да даде гол, знаеш дека мора да се откажеш од посед на топка и само да чекаш некоја грешка за да ти се отвори шанса да истрчаш накај противничкиот гол. Што значи дека се подготвува во главно одбраната, со Иванович, Кејхил, Тери и Кол. И што се случува. Почнуваат, Барса одма притиска и уште на почетокот Кејхил се повредува и мора да излезе. Влегува Босингва и одма мора да се менува се, сега Бане и Тери во одбрана. Барса одма го користи тоа и дава гол. Си викаш ајде има надеж, ќе издржат некако и... Тери прави глуп фаул и остануваме со 10 играчи. Едвај се држат некако со 11, а сега треба со 10 да се игра. Сите подготовки за натпреварот паѓаат во вода и мора во моментот да се смисли нешто за да се издржи. Во одбрана Босингва, Иванович, Кол. Треба еден саат да играш на Камп Ноу, против доминантна Барселона која те притиска цело време во свој шеснаесетник. Даваат и втор гол и тука веќе губиш надеж, се молиш само да не не наполнат. И таман си викаш еве го полувреме дојде, да земат душа малце и ЛАМПАРД му одзима топка на Меси, Рамирес го уклучува моторот и трча напред, а ЛАМПАРД брилијантно му пушта топка во простор, и Рамирес лоб над Валдес за да му донесе на Челзи гол со кој може да оди понатаму баш пред паузата. Второ полувреме продолжува притисокот на Барса, одбројуваш секунди и се молиш да не направат ниедна грешка во одбрана, и што се случува, пенал. Пенал за кој лично Фабрегас после му има признаено на Дрогба дека не бил пенал. Застанува големиот Меси да го изведе и си викаш е сега готово е, мораше ли нешто вакво да се случи, и на крај овој мава пречка. Добро е, има уште шанса, ќе издржиме. Проаѓаат минутите, Барса се по нервозно напаѓа, Пеп почнува да се поти на клупа и го соблака палтото, за на крај Торес за среќа да ја исгуби топката и да остане понапред од сите други играчи, за кога Кол ќе ја избаци што е можно подалеку да го најде Торес кој има празен терен пред него и само Валдес на другата страна. Го гледаш како трча, трча, трча, трча, како никако да не може да стигне до голот за на крај да си пројде покрај Валдес и мирно да ја подаде топката во гол со што го осигурува пласманот во финале на ЛШ. Овој гол го имам гледано буквално над 100 пати и секој пат одма цел се наежувам, не може да се опише тоа чувство тогаш.
И после спомнуваа автобуси и лоша игра од Челзи. Нема да го разберам ова стварно. Да играш 60 минути со играч помалце на Камп Ноу, против Барселона, прогласена од многумина за најдобриот тим и да губиш 2-0 за на крај да заврши 2-2. Не знам како некој може да си даде за право да го критикува Челзи.
Баерн Минхен - финале
Баерн не очекуваше на домашен терен во финалето. Челзи повторно аутсајдер, ама сите знаевме дека има нешто во тимот на Челзи, дека е пишано конечно тоа да биде годината во која Челзи ќе дојде до толку посакуваниот трофеј. Повторно со својата тактика, се чекаше на контра за да дојдеме до гол. Баерн имаше доста шанси кои не ги искористи и пак онака си викав дека после се, Челзи ќе успее некако да го добие ова. Ама, ни дадоа гол во 82-83та минута. Се радуваа како да е крај и како да освоиле. Реално, тука изгубив малце надеж, ама продолжив да верувам дека сеуште има шанси да се случи нешто невозможно и Челзи да се врати во игра. Повторно, the big man Дрогба го врати Челзи и изедначи. Како сум скокал после корнеров...
Тука веќе бев сигурен дека што и да се случи до крај, Челзи си оди од Минхен со трофејот. Екстра време, се држеше тимот добро и знаевме дека Челзи чека пенали за да проба да освои. Ама, повторно пенал и тука веќе пак помислив дека ќе го даде Робен и пак ќе треба да се враќаме. Не го гледав пеналот, не можев, излегов и баш ми падна камен од срце кога ми викнаа дека Чех одбранил. После тоа пак се враќа оноа дека Челзи сигурно освојува
Стигнавме до посакуваните пенали. И пак, Челзи не е Челзи доколку не оди по тешкиот пат. Мата го утна првиот пенал и мораше да ги бркаме Баерн. Го гледаш Чех како цело време оди на вистинската страна и се за малце не ги одбранува првите три пенали. Потоа конечно го одбранува пеналот на Олич, а оисле него и на Швајни. Го гледаш Дрогба како оди да го шутира пеналот за победа и тука веќе знаев дека е готово, знаев дека нема шанси Дрогба да не ја искористи шансата. Каков микс на емоции доживеав, не бев баш свесен што се случува, еве и после повеќе од две години уште не ми се верува.
Проаѓаше времето на генерацијата, и стварно е одлично што играчи како Чех, Тери, Лапард, Дрогба после толку години пробување и неуспех поради различни причини успеа да го освои трофејот кој сите најмногу го посакувавме. Засекогаш ќе останат зашишани во историјата на Челзи како едни од најдобрите играчи кои некогаш заиграле, вистински легенди. А ние може само да бидеме среќни што сме генерација која дочека да го види овој успех.
Сега со Мурињо повторно на чело и со желба да остане долгорочно, верувам дека во блиска иднина повторно може да се оствари овој успех. Битното е дека успеавме да дојдеме до првиот трофеј и да го тргнеме целиот тој притисок. Сега имаме тим изграден за успех, и се надевам дека ќе може да го достигне врвот и да ја покори Европа.
Што ќе направат општо во ЛШ или вечер?Чекаме да видиме што ќе направат па да пишеме да не биде на празно @Донев