Драга Кајгана

[leandra]

Драга,
Многу сум заебана значи, си легнувам вчера во една мала држава, а утрово се будам во Империја.

 

[travelch]

Драга К,
Ова е измама. Мислам дека Влатко не заслужи да биде дел од оној циркус Империја.

 

[bucio]

ЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕее вајфај четири црти хајфајв за тоа ааааааааааааааааааа .

Тоа што пијан имам изјавено направено трезен не признавам, само се смешкам или се смеам . Аааааа имам работа уууууууу, ќе си купам протеин сурутка со парчина од чоколадо во него .

Добро бе дали се плаќа инструктор за танц еден месец да те вежба за свадбениот валцер, јас искрено би ја прескокналл цела церемониа ама ако се мора без толку многу фанфари и конфети подобро ќе биде, и Љупчо шаторот да го држи за поубаво светло на камерата . Викаат што прави бе викам прокисна таванот држи одозгора да не ги наврни .


П.С. Оваа торбава шо си го носам лаптопов од земјоделскиот попис шо ми остана , мислат инспектор сум . Јас не знаев дека толку страшен и како појава сум, пријателката после ми рече ко инспектор сум бил ајдееееееееее .

 

[*Slash*]

Njene oči više se ne sjaje, kada čuje tvoje ime. Njeno srce više ne lupa kada joj se nasmeješ. Ne sviđaš joj se kao što si pre. Stoga, sledeći put nemoj se iznenaditi kada te ne pogleda. I nemoj gubiti vreme pokušavajući razgovarati s njom, jer nećeš dobiti odgovor. Najtužniji dio je što nemaš koga kriviti, osim sebe. Dala ti je svaku šansu, koju si mogao poželeti. A ti ? Ti si je svaki put upropastio. Pitaš se kako je sada ? Sada hoda samo sa svojim osmehom i smeje se glasnije nego ikad pre.
Prijatelju, izgleda da si je izgubio...

да?

 

[Medea]

Додека имам зборови во главата и сонце во срцето, ќе светам и пеам за духот на Љубовта. Како наметка кога врне, заштита е.

Имаш ли Љубов, со која разговараш? Дури и кога си во молк. Прашај си се. Денес денов е благословен. Не дека е четврток или што годе, ама така. Пируети од млад кромид, иде пролет, мора да има полет. НаТочак или пеш, додека да трепнеш, мигот создал цел еден живот. Прозаично, ми доаѓа да напишам и напипам еден тон нешта. Мали, скриени во погледите на уморните продавачки на цвеќиња кај Буњаковец, во контејнерите што дремат осамени и полни со остатоци од среќата на другите. Да се израдувам што пешкирот ми е чист и со него си го бришам лицето после убавиот сон. Да создадам нешто по кое не мора да ме памтат мене, ами напишаното. Да каснам грам од сонцето, грам од месечината и да ја стопам далечината. Со рими, со гушкање, со патеки на кои лепчињата после колвањето на врапчињата, останува трага во облик на срце.
Сакав денес да подарам многу зборови, но имам само молк и звукот на перо кое пишува, или тастатура на која тропам. Музиката ми извира од стапала. Од секаде. Утрово кога ме бакна пред да одиш на работа си реков - Што друго ми треба? Да освојам нови тврдини, да барам граници кај што ги нема?
Добив позитивни одговори на многу нешта, добив негативни вибрации од многу сенешта, и балансот кој го имам е само знак дека се сакаме со животот. Колку што можеме. Во сите бои, во сите падови и подеми, сите фрлени ракавици од природните двобои и начини на кои не сум мислела дека ќе се појават.
Патот кој го одам или веќе сум го изодела, секогаш ми понудил по некоја нова Вистина. Како кога со калуѓерката Ана, одевме во ист правец накај Загреб. Се до мигот на збогување, не знаев дека делиме исто име освен седиште. И двете имавме завршено факултет за книжевност. Од сите патници во автобусот, ете, со неа споделив приказна. И тоа дека сништата се само одговор од другата страна. Ако ги немаш, те нема и тебе.

Ќе се посветам денес на концептот за корицата на стихозбирката, добив зелено светло од менаџментот. Деталите се во микро космосот. Како на врвот од четкичката за заби, или врвот на една зграда во Скопје.
Супа од печурки и нудлс со тиквички денес за моето либе. Тој, ќе ме води вечер во Камарите на денс.


Животот е убав. Зумирај. Не умирај. Барем не на оној обичен начин кој боли. Научи ги сите маки како тежок јазик.
Тој говор, е запишан во секој од нас, верувам.

 

[Crazy in Love]

Денес е последен ден од февруари, вечер во 00:00 огномет ќе пукам од среќа (метафорички, ако не - може и петарди да завршат работа), али штетата што овој февруари ми ја направи беше доволна да ме држи до наредниот февруари. Овој февруари беше како ураган - заврши, ама последиците од истиот ќе си траат и траат и ќе треба време да е поправи штетата.

 

[Kostic]

profesorkata pishuvashe na tabla denes u shkolo i i se skrshi shtiklata i padna i si eba mater.... a prethodno se furashe kecovi kje ni stai posho sme bile majmuni.. i taka

 

[ЏинЏер]

Е значи не ми се верува какви суштества постојат на земјава
Ова не е човек туку монструм. Не заслужува ни да се убие, треба да го сечат парче по парче и со него да ги нахранат гладните ајкули. Гад! Во кој правец оди светов драга моја Кајгано? Има 7 милијарди жители, а ниту 3 милијарди ЛУЃЕ. Секој ден читам некоја нова грозна и потресна приказна. Ми се гади. Срам ми е што живеам под исто небо со вакви бездушни психопати. Дефинитивно треба да се отворат повеќе психијатриски клиники во светот, бидејќи овие што ги имаме не можат да соберат ниту една десетина од оние кои заслужуваат да се таму. А како што тргнало, и мене наскоро ќе ми е потребно место на психијатрија зашто скроз попуштив со нервите.
Ајде поздрав.

 

[The_Red1]

Колоквиуми се ближат, а јас, книги сеуште немам,
и како секогаш се лажам дека, од нареден семестар подруго ке биде,
и еве, 3та си стигнав и ке дипломирам а тоа подруго ниту било а нема ни да биде
..............Ама ако

 

[Hurin]

како да му објасниш на луѓево дека само од умот си патат. невозможна работа значи

 

[КвикСилвер]

Отидов и јас.

 

[Mussolini]

кајги, дек си ти керко? иначе се двоумам дали да одам на Цвија и на Андреа у сабота...? да? не? ајт слушни песната (може да го прочиташ и како „види певаљката„) и кажи ми дали вреде да се оде или не?

 

[bokser_mk]

kajgi zaebana nok me ceka 3 smena sum na rabota a osekam zabot pocnuva da me boli morase li bas zab da me stegne pa neka udri na nesto drugo smo ne na zab boli be kajgi boli a cela nok e pred mene do 7 sabajlew sum ke riknam od zabov uste 8 saati :-@

 

[Moon Child]

Драга i am born to be redhead неполн месец издржав без црвена коса, и пак си ја вратив

 

[Sp4wN-]

Драга. Секој ден се будам, се јавувам на љубената, но ме мачи само една работа... Сакам само уште едно секслуално искуство. Не дека немам правено муабет со неа, млад сум и знам дека ја сакам најмногу на свет, знам дека она е вистинската, но само уште едно сексуално искуство и готово ставам крај на се, и на овие внатрешни нервози и немири што ги имам во случај да заглавам( а сакам да заглавам ) со неа засекогаш .. искрено вервуам дека ставам крај на се додека сум со неа, а неверувам и дека планирам да раскинам зошто ми е се во животот. Ги ставам на обрач двете работи, како што реков дискутирано е на тема(нема своеволно да ја изневерам наравно) и имам зелено светло за истото. Ќе ме изеде разумов грутка имам( ..во мозокот да се разбереме ! ) и морам да ја тргнам... у пизду материну...